Suspenso Novels & Stories

Subalit, si Jane ay takot at nandidiri sa salitang ‘suspetya’. Ang kanyang mukha ay namuti. Huminga siya ng malalim at tinignan si Susie. Kahit ang kanyang magaspang na boses ay naging matalas. Subalit, ito ay kakaiba ang tunog at hindi naaayon ang tono. “Suspetya? Susie...” Naglakad papalapit si Jane kay Susie ng galit. “Alam mo ba ang ibig sabihin ng salitang ‘suspetya’?”

Suhesiyon ni Cassius, nung mapansing gutom na ito at inuuna pa rin si Tanuj sa tuwing manghihingi. "Paano ka?" "Mamaya na 'ko pagkatapos mo" Simpleng sagot lang nito saka si Tanuj ang binalingan at sinubuan at dahil pamilyar na si Tanuj sa kanya ay hindi na ito ilag sa kanya na kahit pagpapasubo ay tinatapik ang kamay niya ngayon ay kinakain na nito kung anong ipinasusubo niya na ikinangiti niya.

Pagbukas ni Susan ng pinto— Biglang may malakas na saksak na tumama sa kanyang tiyan! “Ah—!” Napaatras siya sa sakit habang bumubulwak ang dugo mula sa kanyang sugat. Agad ding sumara ang pinto. “SEC. SUSAN! Anong—” Hindi na natuloy ang sasabihin ni Zamarha nang makita niya ang duguang pagbagsak ni Susan sa sahig.

Kabanata 22 - Isang Panaginip Lamang Nagising si Elaine Santos-Velasquez na basang-basa ng pawis, ang puso ay kumakabog nang napakabilis na tila tumatakbo siya sa isang marathon. Ang madilim na silid ay tila umiikot, at ang kanyang hininga ay mababaw. Bumangon siya mula sa kama, ang kanyang mga kamay ay nanginginig habang hinahabol ang kanyang paghinga. Ang mga larawan ng panaginip ay sariwa pa sa kanyang isipan—ang tawag ni Selene, ang pagpupulong, ang matinding pagkabigla ni Aidan sa balitang may anak sila. Ang lahat ng iyon ay tila totoo, napakatotoo, na halos hindi niya makilala ang pagkakaiba sa pagitan ng bangungot at realidad.

Ang sakit ng pagkakasaksak niya sa'kin ha! "Gabi na po noon at nakarinig ako ng sigawan, boses ng isang lalaki at babae sa likod ng abandunadong gusali. Natakot ako kasi mukhang may nangyayaring hindi maganda at hindi naman ako nagkamali nang makita ko si Marcus na nirirape ang babae. Basta ang alam ko, may kailangan akong tulungan. Nakakita po ako ng tubo kaya iyon ang ginamit ko para hampasin si Marcus at mailigtas ang babae. Bago 'yun ay kinunan ko sila ng picture bilang ibedensya sa kung ano man ang p'wedeng mangyari pagkatapos. At sa takot ko nang lumusob ako, hindi ko na po nabilang kung ilang hampas iyon. Tumigil lang ako kasi nanginginig na po ang mga kamay ko sa takot. Isa pa, akala

mahinahon tanung nito "yes dean" naka yokong sagot Niya dito "Alam mo rin naman siguro na maari Kang masuspende ms Salazar?" "yes dean" "kung ganun inaamin mo na ikaw ang nagkamali sa lahat ng kaguluhan na ito ms Salazar?"

Ahh, kagabi lang pala ang huli nilang pagkikita pero kung maka na-miss ba siya ng mga viewers akala mo isang taon na ang nakalipas. So may nabiktima na namang bobo ang Live Suicide kagabi kagaya ko? Napailing ako. Tumunog ng maraming beses ang Live Suicide notification. Comment box: @Alice Wonder Yes, we missed you, Alejandro— I mean Adrastos! Hahaha. Patay na pala si Alejandro, baka multuhin ako.

“Ngunit kahit malalaman nila, hindi nila tayo maaabutan. Ang bawat hakbang natin ay may plano. Ang bawat ruta ay may back-up. Ang bawat minuto ay monitored. Basta hawak ko ang sitwasyon.” Ngunit sa loob ng isip niya, alam niya ang posibilidad: Jane at Victor ay hindi basta susuko. Maaaring may mga mata sila sa paligid ng apartment. Maaaring may nagtatago sa kalsada, nagbabantay sa bawat galaw ng sasakyan nila. Ang suspense ay parang kumakapit sa bawat segundo isang nakatagong banta na puwedeng lumabas kahit kailan.

Pero ang pinakamasakit—disappointment. “Makinig kayo sa’kin!” halos maiyak na siya. “Setup ‘to! Sina Julian at Vanessa ang may pakana ng lahat ng ‘to. Hindi ko magagawa ang mga paratang nila!” “Enough,” putol ni Chairman. Matigas ang tono. “Final na ang desisyon. Suspended ka, effective immediately.” Napanganga si Sophia, pero wala siyang masabi. Nakatayo lang siya roon—tulala, basag, iniwan ng mga taong akala niya ay panig sa kanya.

Kung walang problema sa sample ng buhok, bakit nawawala ang surveillance? Sa pagkaintindihang ito, medyo nasasabik ang mag-asawa. Nababalisa, umaasa, at natatakot sa pagkabigo. Sa kabilang banda, nagmamaneho si Diego na may blankong ekspresyon at sumulyap sa rearview mirror. "Totoo bang nais mong tulungan si Lele na makuha ang ari-arian ng pamilya?"