Novel & Cerita Dad's In Heaven Quotes

At higit sa lahat, balak na patayin ang taong totoo kong mahal. "You'll be near to God as I walk you to the altar. Sulitin mo na ang bawat segundo para magdasal. Baka pakinggan ng Diyos ang kahilingan mo," wika ni dad. Hindi ko alam kung inaasar niya ba ako o ano. "Hindi ako malakas sa Kaniya." Ngumiti siya. "Sabi nila, ang nasa bingit ng kamatayan ay mabilis na pinapakinggan ng Diyos." Napalingon ako kay Dad. Kailan pa siya naniwala sa ganoon?

Doon nahirapan na ako magsalita. "Kung nasaan ka man ngayon Lucas please ikamusta mo ako kay mommy. And sa naiwan ni Lucas. My mom said this to my father. I may not with you around but I'm watching you in heaven. Lucas is watching us and he is inside our heart forever. He is an angel for us," umiiyak na sabi ko.

“He did. Maybe not with fists and guns, but with his mind and his heart. He believed in truth and justice, even when the world didn't.” Tahimik ang mga bata habang pinagmamasdan ko ang lapida. Naglabas ako ng maliit na framed picture ni Daddy na dala ko—isang lumang larawan namin habang magkaakbay. I placed it beside the candle and the flower Daemon brought. “Mahal ka pa rin namin, Dad,” bulong ko. “And you’re still a part of us. Always.” Niyakap ako ni Camila mula sa gilid. “Don’t be sad, Mommy. Lolo is happy in heaven, right?”

Nang umabot na kami sa harap, binigay ni daddy ang kamay ko sa kanya at tinanggap naman n'ya ito. "Please take care of Heaven iho and love her like how you love her twin sister Hope." Tumango si Ziyo. "I will Tito." Maikli n'yang sagot. Tinapik ni daddy ang balikat n'ya at umupo sa isa sa mga upuan sa likod. "Today's the start Heaven. Huwag kang magreklamo dahil pinasukan mo 'to, walang butas ang kaya mong lusutan. Brace yourself Heaven." He said at hinawakan ng mahigpit ang kamay ko.

Ako yung maid at siya dapat yung tinatrato kong ganyan one wrong move and all of these will fail. "I'm sorry. Sisiguraduhin ko sa susunod," he smiled. "And thank yoy for the patience you gave my son. Tama nga ang Daddy mo. You are an angel sent from above." Napahinto ako. He said that? Sinabi ni Dad na isa akong anghel?

“He did. Maybe not with fists and guns, but with his mind and his heart. He believed in truth and justice, even when the world didn't.” Tahimik ang mga bata habang pinagmamasdan ko ang lapida. Naglabas ako ng maliit na framed picture ni Daddy na dala ko—isang lumang larawan namin habang magkaakbay. I placed it beside the candle and the flower Daemon brought. “Mahal ka pa rin namin, Dad,” bulong ko. “And you’re still a part of us. Always.” Niyakap ako ni Camila mula sa gilid. “Don’t be sad, Mommy. Lolo is happy in heaven, right?”

Na animo'y naririnig at naiintindihan nila ang mga sinasabi ko. "Mga anak pag pasensyahan niyo na ang mommy, kung lalaki kayong hindi niyo makakagisnan ang daddy niyo. Nasa heaven na siya ngayon, alam ko naman mahal niya kayo mga anak." saad ko. Habang hinahalikan ko ang noo nila nang sabay. Sabay hindi ko na napigilan ang pag landas nang luha sa mata ko.

Your mom needs us in the hospital. "Nabaril si dad? Is he gonna die now? huhuhu..." "shhhh... don't say that Heaven. nothing will happen to your dad. your mom is taking care of him.. mag pray tayo na nothing will happen to your daddy." "Can we go to the hospital now, Tita? huuhuu.. we want to see Daddy!" wika ni Heaven "Yes of course we will go there..." "Lets go tita.... we want to see daddy! kawawa naman ang daddy namin huhuhu..." Sambit naman ni Earth.

malapad na ngiting kumento ni Aunt Elena na walang naintindihan si Samantha. "Bakit po umalis na si Daddy? Busog na po ba siya?" tanong ni Spade na ikinapatong ng kamay ni Mihai sa ulunan nito. "Your father is a light eater, huwag mong gayahin ang daddy mo, kaya dapat marami kang kainin."ani ni Mihai na ikinapangalumbaba ni Alexius sa mesa habang nakatingin ito kay Samantha.

Dahil sa pagligtas nya ng buhay ko. “Sure, son. Anything you like, Basta ba wag mo lang bigyan ng sakit ng ulo si Everest, dahil ako mismo talaga ang papalo dyan sa pwet mo.”Seryosong sabi ni dad. Akala ko pa naman kung anong sasabihin niya. Pero takte! Babantaan niya lang pala ako. “Thanks dad. Don't worry dahil hindi ko po siya bibigyan ng sakit ng ulo. I can promise you that.”