Dad's In Heaven Quotes の小説・ストーリー

huling habilin nito at binigyan pa ako ng matalim na tingin bago sinalubong ang ka-meeting niya. A man who was not so tall tapped my dad's shoulder. Smirking, he showed off his yellow teeth. His white hair didn't hide his old age. Malaki pa ang tiyan at kulubot na ang balat sa kamay. I am not judging! I am just describing! "Mr. David, here is my wife, Myra. And my daughter, Heaven," lahad ni daddy sa amin. The old man smiled. It looks creepy with his mature stubble. He shook mom's hand, then he shook mine.

Nag-message din sakin si Jeric na may mahalaga siyang sasabihin at napaka-importante daw. Pagkatapos daw ng trabaho niya ay makikipagkita siya sakin. Nag-message ako na bukas na lang pero ngayon daw at madami siyang inaasikaso. Bwisit talaga, napaka-istorbo ng abogadong yon. “Daddy Diego, alam mo po dati si Mommy may kwento siya about sa kapatid ko po na nasa heaven na,” sabi niya sakin na nakangiti, pero ako naman ay nakaramdam ng kalungkutan.

Sa huli ay naging dagdag ni Junica. Mas mabuti na ito kaysa Wala sa isip isip ni Lluna. "Dad's in the hospital." habang sinasabi ito nakatingin lang Siya sa mga mata ni Junica. "Is he sick? Is he dying?" plain lamang Ang expression ni Junica habang sinasabi Ang mga salitang ito na para bang pangkaraniwan lang Ang topic. "He's just getting old." inalis niya Ang tingin Kay Junica. iba Ang pakiramdam niya. parang ibang tao Ang kausap.

I need to hear what he wrote, even if it means getting my heart hurt even more. "Dearest daughter, by the time you are reading this we may not be around anymore... But I hope it won't come... However, if it did, I just want you to know that your Mom and I love you very much. Even if you're not in our arms anymore..." Namuo ang luha ko habang binabasa ni Kaiser ang letter ni dad. Sadly, Dad, you guys didn't make it.

Nanatili pa ring tahimik si Damon. “Naisip mo na ba kung talagang mabuti ka ama kay Heaven?” “How dare you! I’m a good father to my daughter at kahit kailan ay ‘di ko siya pinabayaan.” Hindi na napigilan pa ni Damon ang sarili na makapagsalita. “Sa palagay mo ba ay mabuti ka halimbawa kay Heaven?” “Damn it, Farrah! Diretsahin mo na nga ako,” galit na tugon ni Damon.

"I don't want to spend my life dwelling on the tragic past and being scared that history might repeat itself. I'd rather die than killing my freedom to live." "Oh, my daughter." Bigla na lang akong niyakap ni mama habang umiiyak. Ramdam na ramdam ko ang pagyugyog ng kanyang balikat dahil sa paghikbi. "I'm sorry. I'm sorry for caging you in this house. I'm sorry for I stole the freedom that you deserve. I'm sorry for being a thief. Patawad dahil hindi kita hinayaang maging masaya. You're now 18 and you should be enjoying your youth. Sorry, my daughter. Mom was scared."

Nagpaalam muna si Kattie sa daddy niya. "Dad, alam kung marami tayong pagkukulang sa isa't-isa sa mahabang panahon pero, nagpapasalamat pa rin ako na kahit papaano binigyan tayo ng chance. Mahal na mahal kita dad, tulad ng gusto mo makakasama mo na rin si Mommy sa heaven. Paki kamusta na lang ako sa knaya ha. Mahal na mahal ko kayo." huling wika ni Kattie pagkatapos buksan ang jar na kanyang hawak at unti unting isinaboy sa dagat ang abo ng kanyang daddy. Naluluha pa rin siya pero, hindi na ganon kalungkot. Ayaw naman niyang makita siya ng mga magulang na malungkot.

Alam kong hindi naging madali lalo na at madami kaming naapektuhan pero naniniwala kami that we’re making progress of our healing stage and soon ay masasabi na namin na maayos na kami. “Salamat sa pagbisita sa akin dito, anak and Zach. I really appreciated it.” Naluluhang sabi ni Dad. “Dad, I promised you, didn’t I? I wouldn’t break my promise naman. How are you? Are you doing well sa rehab?” nag-aalalang tanong ko habang pinupunasan ang luha ni Daddy.

Tinitigan niya si Heaven nang may purong panlalamig. ​"Isa kang tanga Heaven" walang pusong sagot ng matanda. "You are weak and entirely completely pathetic. Ginamit lang kita bilang pain para lumabas ang kapatid mo mula sa pinagtataguan niya. You were just a placeholder for my true absolute heir. Wala kang silbi."

I said in sarcasm. Napaigtim panga naman si Daddy sa sinabi ko. “Ah, baka kasi kapag namatay ako e hindi mo makuha lahat ng mga yaman na pinamana sa akin ng ina ko.” Napatawa ako muli sa kanya. “Wala kayong mahihithit sa akin dad,” iling-iling na sabi ko sa kanila. “Baka nakakalimutan mong anak daw ako ng demonyo tulad ng sabi ni Tita Fiona. And guess what? Demon don’t die dad.” I laugh once again. A devilishly laugh that echoed throughout the mansion.