Quotes About Missing Someone In Heaven Novels & Stories

‘Yan lang ang hihilingin ko sa’yo. Alam kong masakit pero gusto kong kayanin mo. Don’t hate God for taking me away. He has His own reasons why at naniniwala akong may magandang plano ang Dios para sa’yo. In the short life that I have, I have lived my life well. Thank you. Thank you for making my life a happy and a fulfilled one. Don’t mourn for long. I’m watching you in heaven. I don’t want to see you crying. Isipin mo na lang, nagbakasyon ako sa malayo at mga ilang years pa bago tayo magkita ulit.

he said, his tone gentle. I leaned back against the gate, exhaling a long, deep breath as I tilted my head up to the sky. The colors were breathtaking tonight—a mix of pinks, purples, and oranges, like an artist’s brush had swept across the horizon. “I really miss her,” I murmured, almost to myself, feeling a familiar pang in my chest. Finn stayed quiet for a moment, letting me have that. The sky was peaceful, but my thoughts were anything but.

Nangunot ang aking noo dahil nahuhulaan niya palagi ang aking nasa isip. "Saan mo nga ba ako dadalhin? Kanina pa tayo bumibiyahe. Malayo pa ba?" naiinis na tanong ko rito. "Malapit na tayo sa heaven. Sa heaven kung saan magiging tahimik ang buhay natin," sabi nito. Nangunot ang aking noo. Heaven? Sa langit? Bakit doon kami pupunta? Buhay pa naman kaming dalawa ha.

" They're gone. In heaven." " Ang ibig nyo po bang sabihin sa heaven, e patay na po sila?" Tumango naman ang matanda. Hindi agad nakareak ang dalaga. Hindi inaasahan ang sinabi nito. Nahihiya tuloy siya na naipaalala pa niya ang napakasakit na nakaraan sa matanda. " Sorry po." " No, you don't have to apologize. It's not your fault they died haha."

“Baby, Mommy is back. I’m sorry for being away for so long. Hindi kita gustong iwan at alam mo ’yon. Sinabi ko sa ’yo bago ’ko umalis na babalik ako. I’m in such a better place than eight years ago. Your Dad and I are trying again. We didn’t stop loving each other and I know now that he did what he did to make sure I’m okay. “I miss you. Araw-araw kang miss ni Mommy and I appreciate you showing up in my dreams from time to time. It’s like I’m watching you grow up too kahit hindi tayo magkasama. I hope one day I get to give you a baby brother or a baby sister. Maybe twins? For the meantime, watch and play with them in heaven. They will know you as their big sister no matter what, anak. “You w

"Wala ka na nga'ng dibdib, pikon ka pa." Tumingala ako sa mabituwin na langit. Ginawa ko ito para pakalmahin ang naghuhuramentado kong puso. Dapat naiinis ako sa isang 'to, sa dami ng nagawa niyang kasalanan sa'kin. Misteryo sa akin kung bakit hindi ko magawang magalit sa kanya nang matagal. Hindi ko na siya ni-reply'an. Akala ko hanggang dito na lang ang pag-uusap namin, pero nagkamali ako.

“Tandaan n’yo, hindi lahat ng pagkawala ay nangangahulugang pagwawakas. Minsan, ‘yon ang pasimula. Kaya patatagin n’yo ang isa’t-isa. Isipin n’yo na lang na kaya nawala ang anghel n’yo, dahil hindi pa siya para sa inyo. Para siya sa Diyos. At kaya N'ya kinuha dahil may ibibigay S’yang mas higit pa sa gusto n’yo. Something beyond what you’d imagined.” Dad’s words were gentle but hit deeply, speaking to both the pain and the hope hidden in this loss. It was like he could see the ache we both felt, but he reminded us that there was still a future to build together, stronger and more connected than before. “Malay n’yo lima pala ang kapalit.” Napalingon kami nang magsalita si Love Andrei, nakasil

At sa hindi ko malamang dahilan napuno rin nang kung anong lungkot ang aking puso ng marinig ko kung anong nais sabihin ng kanyang mga naging kataga. "Cuando muera y no pueda verte en el cielo, te esperaré. Y si nunca estás destinado al cielo, te seguiría incluso a través del infierno. Sé que puedes vivir tu vida sin mí a tu lado. Sé que puedes sobrevivir sin mi amor. " he said. I couldn't believe it, because of the sadness of the words he uttered, I couldn't stop crying. Ngunit hindi ko naman alam kung ito ba ay para sa taong minamahal niya, o para sa isang nilalang na kailanman ay hindi niya pa muling nakikita.

Noong bata pa ako, I used to think na kapag umulan sa araw na namatay ang isang tao, ibig sabihin, may nalulungkot somewhere. Maybe heaven. Maybe the universe. Maybe yung mga taong hindi marunong magsabi ng I love you habang may chance pa. I always thought that if I were the one to disappear someday, I hoped it would rain. So maybe, just maybe, the rain could wash away everything I'd leave behind. The guilt. The regrets. The words I never had the courage to say.

Hinaplos niya ang pangalan nitong nakasulat sa lapida kasabay ng pagtulo ng kaniyang mga luha at sinulyapan ang isa pang lapida. “You know I miss you...” Pumiyok ang boses niya, “I miss you two in heaven.” Walang araw na hindi niya ito nami-miss at minsan iniisip niya na kasama niya ito at nararamdaman pa rin ang pagmamahal sa paraan kung paano siya nito minahal ng unang araw na dumating siya sa buhay ng mga ito. Umiiyak na kinuwentuhan niya ito nang mga nangyari sa kaniya nitong nakaraan. At ang kaniyang labis-labis na pangungulila at pagluluksa.