روايات وقصص ضمن Dad's Restaurant

" Fine dad, sa restaurant mo nalang,mag uusap lang kami ni Cia, I swear I miss my best friend " Napailing nalang ang daddy niya at huminga ng malalim. "I will let you, basta sa restaurant natin kayo kakain," She nodded and smile. "Yes dad! Thank you you're the best!" And she kissed him in the cheeks. "Hidalgo and Ranara will be coming" tukoy nito sa mga body guards nito. "Sure dad" Ngumiti siya at excited na lumabas. ... "Woah! I didn't expect na makakapasok ako sa luxury hotel na pagmamay ari ng family mo!" It was Cia na tuwang tuwa nang sinabi niya na sa restaurant nila sila kakain.

I said with a sly grin to Dad. "What parent wouldn’t be delighted when their child always listens?" my father replied with a smile. "Ano, may next ka pa ba ipapagawa?" tanong ko rito. "This Saturday we’ll have a special dinner at a famous Japanese restaurant to meet Magnus’s family," Dad said with a smile. Teka? Mamanhikan na ba? Agad-agad? "Ang bilis naman yata nang manhikan..." Napa bugha kong sambit.

Sana tuloy-tuloy na rin ang hindi nila pagpa-pansinan, para tuluyan siyang mawala sa buhay namin ni Daddy. Nang makarating kaming tatlo sa restaurant ay agad akong nag-order ng mga paborito kong pagkain. Para namang tanga si Jenny, dahil panay salita siya, pero wala sa kanya ang atensyon ni Daddy Mateo, dahil nasa akin lang ang atensyon niya, kaya ngayon ay buo na ang loob ko na samahan si Daddy habambuhay, at tanggalin ang mga taong gustong sisira sa pagsasama namin. Habang kumain kami, ay narinig ko ang tunog ng phone ni Daddy, iniwan muna kami ni Daddy, habang kumakain pa rin kami.

"Pero sa ngayon, ipinagkatiwala ko muna sa mga kapatid ng daddy mo ang mga restaurant. Para naman makapagpahinga ako. Kami." "Where's dad, anyway?" "Upstairs. Naliligo. Bababa rin 'yon maya-maya—" "Adam!" Napalingon kami pareho nang marinig namin ang boses ni dad, pababa na siya ngayon sa hagdan. Kaliligo lang niya base sa basang buhok. Nakapambahay lang siya. Shorts at T-shirt. "Dad." Sinalubong ko siya noong malapit na siya sa amin at ini-offer agad ang kamay at braso. We did a pound hug.

I always checking up on them and I saw how my Mom smiled at my Dad then he always do the same. Ngayon napansin ko ang pagiging tahimik ni Dad nang magsimula ang problema sa gumuhong restaurant na pinapagawa niya, hindi rin siya masyadong sumasabay sa pagkain namin at puro trabaho lamang ang inaatupag. "Claire," Nagulat ako sa tawag ni Evan na tila ay nakabalik ako sa wisyo. "A-ano nga ulit?"

MAE'S POV "Ms. Sandoval! Ms Sandoval." Paulit-ulit na tawag ni Dad sa paalis na si Lea. Malilikot na ang mata ko na tinignan ang ilang tao sa restaurant na naagaw na namin ang atensyon sa malakas na pag sigaw ni Dad. Hindi ako maka-galaw sa aking kina-uupuan at hindi rin ako makapaniwala na magagawa ko ang bagay na iyon.

Kahit na maitim ang gilid nito at lasang uling ang ibabaw, ang apat na taong gulang na anak ng mafia king ay tila ba kumakain sa isang five-star restaurant habang patuloy ang kaniyang pagtawa. "See? Masarap ang luto ko, sadyang mapili lang talaga ang panlasa mong bilyonaryo ka," mayabang kong saad habang nakapamewang kong tinititigan si Matteo na kasalukuyang nagpupunas ng kaniyang sariling damit gamit ang kaniyang panyo.

Ramdam kong pilit niyang ginagawang relax at mapayapa ang atmosphere naming anim dito sa loob ng restaurant. Saglit na ibinaba ni Daddy ang tangan na menu, hinarap niya ang daddy ni Joaquin. “Sa totoo lang Atty. Del Mundo ay nagulat din kami. Pero nariyan na ‘yan. Kailangang panagutan ng anak n’yong si Joaquin ang anak kong si Denise!” determinadong tugon ni Daddy. Napaawang bibig ng mommy ni Joaquin. “Hindi pwedeng lumaki ang bata ng walang kinikilalang ama,” walang pag-aalinlangan pang dugtong ni Daddy.

Dinala kami ng manager sa pinakadulong parte ng restaurant kung nasaan ang private rooms. "If you need anything sir, just press the buzzer inside and I'll be happy to be of your assistance," aniya pagkabukas sa pintuan. Tumango lang si Daddy. My mom and nod and smiled at him. Kahit hindi ko alam kung anong nangyayari, I smiled and follow my parents. "Ah Revamonte!" A man in his 50's happily greeted my father. Tumayo siya at nilapitan ang Daddy ko. Sumunod naman ang babae sa kaniya na hula ko ay ang asawa niya. They shook hands.

Nang maka-upo kami ay agad na may lumapit sa aming waiter para ibigay sa amin ang pagkain. "Ikaw na lang, Dahlia. The company will be yours soon." Nakangiting sabi sa akin ni Dad. Ngumiti lang ako at hindi na nagsalita. "I'm just getting ready para once na mawala ako ay magiging kampante na ako kasi naipasa ko na sa inyo ang para talaga sa inyo. Your Lolo must be happy right now looking at us." Binaba ko ang kutsara't tinidor na hawak ko at tinignan si Dad na malaki ang ngiti habang nagkwekwento sa amin.