Step Dad And Son Novels & Stories

Nagtext si papa. PAPA: Naipadala ko na sa palawan yung allowance niyong magkakapatid. CORNELIA: Salamat po. CORNELIA: Pa? PAPA: Bakit anak? CORNELIA: Pwede na ba akong magboyfriend? PAPA:Oo naman. Ilang taon kana nga anak?

Kaya pala ganon na lamang kadesperado si Daddy na makipag-deal sa mga Salvador dahil talagang matutulungan kami nito na maisalba ang kompanya. "Ano bang gusto gawin ng daddy mo sa mga Salvador?" I crossed my arms and spoke. "The old toad wants me to close a billion dollar deal with that Salvador Corp's CEO. I need it before this year ends or else...." Nilingon ko ang anak ko. "Sasaktan niya ang anak ko. Baka kukunin niya pa at lalayo niya sa akin." "That sucks!" komeneto ni Ana, ramdam ko pa rin ang gigil sa boses niya. "Your father is sick! So, paano kung matigas ang CEO?"

"Dumaan pa ako sa mansyon, kinumustra ko si Tito." "How is he?" "He's fine," tugon nito na sinabayan ng pag-upo sa couch. "Sabi niya, bibisitahin niya ang mag-ina mo sa hospital. Sabik na raw siyang buhatin ang bagong apo." "Si Dad talaga..." Napailing siya. Bukod sa kaniyang mag-iina, nami-miss na rin niya ito. Nami-miss na niya ang kanilang bonding bilang mag-ama.

Paglapit niya sa amin, kaswal pa siyang nakangiti, walang kamalay-malay sa tensyon sa pagitan namin ng tinatawag n’yang dad. “Babe, this is my stepdad, Damian Delmar. Dad this is Cheska, my girlfriend.” Parang biglang nawala ang lahat ng tunog sa paligid. Ang mga salitang iyon, paulit-ulit lang na umuugong sa isip ko. Stepdad. Si Damian… si Damian Delmar. Ang misteryosong lalaking bigla ko nalang hinalikan kagabi.

Ang ngiti lang ng mga ito ang nakakapawi ng kaniyang pagod. Tatlo ang kapatid ni Barbara sa father side. Pitong taon siya nang maghiwalay ang kaniyang mga magulang dahil sumama sa ibang lalaki ang kaniyang nanay at wala na siyang balita sa kanila. Nag-asawa naman ang kaniyang tatay at ito nga ay si Tiya Imelda. Dahil sa cardiac arrest ay namatay ang kaniyang tatay noong sixteen years old si Barbara at tapos na siya sa high school noon. Elementary pa lang ang dalawa niyang kapatid at buntis si Tiya Imelda sa pangatlo nilang anak kaya nagtrabaho na si Barbara.

Wala nang gigising sa kanya at maghahatid sa hardin para masikatan ng araw ang katawan upang siya ay sumigla. Wala na ang kanyang anak! At isipin lamang iyon ng matanda ay parang sinasaksak ang kanyang puso sa sakit. Bilang isang magulang ay napakasakit sa kanya na magluksa! Napakahirap at napakasakit mamatayan ng isang anak! Awang-awa na yumakap si Stacey sa kanyang stepfather, sa pamamagitan ng pagyakap sa matanda ay pinadama ng dalaga na narito lamang siya at handang damayan ito sa pagluluksa.

Bahagyan akong kinabahan at umayos pa ng upo. "were good dad" si kyle ang sumagot kay daddy. Father in law niya so sempre dad din tawag niya. Ngumuso ako saka tumango kay daddy at binigyan siya ng isang ngiti. Dont worry about me daddy I'm okay. Tumango namam si daddy saka ang tito which is ama ni kyle. or shoul I say my father in law. Parehong nakangiti ang mga ina naming pareho habang nakatingin sa amin.

— tuwang-tuwa siyang yumakap sa akin, halatang masayang-masaya. Si Damien na nakayakap sa akin ay mahinang natawa, mata ay malamig pero may ngiti na parang naglalaro. “Daddy, magkakaroon na ba ako ng kapatid?” tanong ni Clyde, at muntik nang mahulog ang panga ko sa pagkagulat. “N-naku, young master Clyde… mali ka ng—” “Yeah, son.” mahinang sabi ni Damien, parang may bakas ng katuwaan sa boses niya.

Tatlong taon na niyang pinaniniwala ang sarili na hindi na sila muling magkikita. Na mananatiling lihim ang lahat. Na hindi nito malalaman ang tungkol sa batang bunga ng isang pagkakamali. She was just really afraid. She’s afraid that he’ll know about their Son, dahil ang relasyon nila noon ay laro lang naman para kay Alexander, it’s not that serious, it’s a game, larong bigla na lang nagbunga ng isang bata. At iyon ang pinakakinatatakutan niya.

She closed her eyes and hugged him even tighter. “You’re a great father and a son, Aiden. You’re great and I’m so proud of you.”