Novel & Cerita Dark Nights: The Batman Who Laughs

Muli niyang sabi at mabilis siyang umalis sa kama, tumayo siya sa aking harapan bago mabilis na inalis ang ang mga telang naka balot sa kanyang ibabang katawan. Oh! Damn, para akong hihimatayin sa nakikita ko ngayon. It was a cold and quiet night as the big moon in the sky was weeping blood and the beast in front of me was exploding with ferocity, ready to eat what was served in front of him. Tonight is really my last day of being a virgin, I'm nervous but I will wholeheartedly let the beast on top of me pop my cherry tonight. ©laprincesadelaluna

"Ni hindi nila pinag-uusapan ang bagay na iyon." Saglit akong napaisip. Hindi kaya tama ang mga lobo na ginagamit lang ako ng mga bampira para ako mismo ang pumatay sa mga kalahi ko? Wala silang ginagawa pero inutusan nila akong patayin si Marcus. "Maaaring tama si Marcus, na ginagamit lang ako ng mga bampira para ako mismo ang pumatay sa mga kalahi ko at wala na silang gagawin. Kilala natin si Volter at kung gaano siya kasama. Sa totoo lang, hindi na niya kailangang alamin kung sino ang may ukit na buwan sa kanilang kanang braso sapagkat kahit anong oras pwede nilang lusubin ang mga lobo at patayin. Pero bakit pinahanap pa niya sa akin ang mga lobong iyon at inutusan akong patayin sila?"

"Go on, fool yourself! Believe what you want to believe. But in the end, you will have no choice but to embrace the darkness in you. Because the more you resist darkness, the more it will bring harm and devour the ones you value and love." "N-No." Tinakpan ko ang tainga ko at pilit na kinumbinsi na hindi totoo ang nangyayaring ito. "I will not let that happen!" "You can't change things that have already been set, my daughter. You will be everyone's pain. They will shoo you away, but me, my dear, will be always here for you. You don't need them. All you need is me and darkness." Bumuo ako ng bola ng itim na kidlat at itinapon sa kinaroroonan niya, dahilan para maglaho ang usok.

bulong ko sa sarili ko, pero narinig ni Lorraine. “See?! Sabi ko sa’yo eh!" Tumawa ako nang mahina. Saglit pa kaming nag usap bago nagpaalam.. Pinatay ko yung call. Inilagay ko yung phone sa gilid. Nakatingin pa rin ako sa T****k video na nagre-replay pa rin sa screen—kami ni Lorraine, tumatawa, sumasayaw, walang pakialam sa mundo. Pero biglang nag-vibrate ulit yung phone. Hindi na yun si Lorraine. From: Kuya Alejandro “So you can dance.. Good. Be ready tonight.”

Ano na lang ang magiging buhay ko kung sakali, hindi ba? Ipinikit ko nang mariin ang aking mga mata, hanggang sa narinig ko naman na parang may tumamang bakal sa likod. Kasunod naman no’n ang mahinang tunog ng putok ng baril na paniguradong si Francesco ang may kagagawan. “They’re tough enough. Didn’t know that these guys would challenge me a bit, huh?”

Dahan-dahan siyang huminga, ang mga mata ay may luha. Paano kung… Paano kung matutulungan pa niya ako? Isang kislap ng pag-asa ang tumawid sa kanyang desperasyon. Bigla niyang hinablot ang kanyang telepono, nanginginig ang mga kamay, at mabilis na nag-type: « Bukas, sa Birth Nightclub, 8 ng gabi. Iligtas ninyo ako pakiusap. » Nag-alinlangan siya nang isang segundo.

Hindi naman kasi siya sasahod ng four seventy-five sa pag-iyak niya. Big girls don't cry!

Tumayo ako at kinausap ang isang staff kaya wala na silang magawa kung hindi tumayo na rin at sumama sa akin sa stage. Walang drum sa bar kaya si Drake na lang ang isang nag gitara at si Zy, kakanta lang. "Any request?" Zy asked the crowd-- Oh, he asked Faye. I laughed because he's cheesy. Stupid. "Demons, Imagine Dragons." Tumango kami ni Drake kay Zy. We started the instrumental then he sang. "When the days are cold and the cards all fold And the saints we see are all made of gold When your dreams all fail and the ones we hail

Ramdam ko ang mainit na luha na pumatak mula sa kaniyang mga mata, bumagsak sa aking balikat. Ang isang Darken Saviano, ang kinatatakutang bilyonaryo, ay nanginginig habang yakap ako. Humiwalay ako nang bahagya para salubungin ang mga mata niya. Ginamit ko ang dalawang hinlalaki ko para haplusin ang pisngi niya. “Tama na ang paghihirap, Darken. Tama na ang pagbibilang ng araw. Sapat na 'yung 525 days na mag-isa ka,” nakangiti ngunit lumuluhang saad ko.

“Kung sakali mang dumilim ang ating mga gabi, asahan mong hindi kita iiwan para mangapang mag-isa sa dilim. My queen, did you know that having that ONE NIGHT DARKER with you is the most memorable night for me?” “Sus! Boler—-” Hindi na naituloy ni Mereya ang kaniyang sasabihin nang bigla siyang siniil ni Jackson ng halik sa labi. ****** Author's Note: Thank you so much for your support. Please support my other books and my other book LOVE GAME WITH MY EXECUTIVE ASSISTANT (GRAY SERIES 4 - story of Yael Anderson Gray). Other completed books: 1. Desired by my Ex-fiance's Rich Uncle