Through The Darkness Novels & Stories

Alam niyang umiiyak. Hinaplos niya ang pisngi ni Jaspher sa dilim. “Sshh... tulog ka na, mahal. Bukas mas magaan na lahat. Pangako.” Pero sa puso ni Hannah... may kirot na. May duda na. May pader na tinayo si Jaspher sa pagitan nila ngayong gabi.Binigyan sya ng dahilan para magduda ,,hindi sya sigurado pero may nararamdaman syang mali .

Dahil sa may isang rumaragasang sasakyan ang malakas na pumito sa aking pagtawid. I cover my eyes, nahulog din ang dala kong black envelope, and I can't stop to scream. Sobrang takot ko sa mga oras na iyon. "Be sure to check out the way bago ka tuloyang tumawid!" My heart still pounding fast. Iminulat ko ang mga mata ko. "I'm still alive. Oh, God. Thank you." I whispered. Akala ko ay katapusan ko na sa mundo.

Iba’t ibang lugar ang mafia organization nila kaya kahit saan siya pumunta sa sulok ng mundo, hindi mawawala ang Dark Blood. “Damn it! There’s no signal here!” inis niyang sigaw. Nasa madilim siyang bahagi ng lugar, kaya tiyak ay mawawalan ito ng signal. Tahimik ang hallway, wala manlang siyang marinig na kahit anong tunog kaya nahihirapan siya kung paano niya hanapin si Janella.

At ang traydor kong playlist, bakit naman ganito ang tugtog? I wanna lay down by the fire with you Where souls are glowing, ever warmer, too Masama bang hilingin na sana pigilan niya ako sa paglalakad? Hatakin niya ako palapit sa kaniya dahil gusto ko siyang makasama ngayong gabi. Dapat kasama ko siyang makinig sa kantang ito! Your love surrounds me like a lullaby Singing softly, you are mine, oh, mine

Kumpleto rekados. at last a see through black half mask na tanging mata ko lang ang natatakpan ang napili kong impartner sa suot ko. Nakatali ito sa likod ng ulo at ngayon ay malayang malaya akong nakakakilos unlike others na hawak hawak nila ang maskara nila ang daming arte.

Ang bawat hakbang na aking tinahak ay parang isang hakbang patungo sa mas magandang kinabukasan. “Isang hakbang pa, Magda! Kaya mo yan!” sigaw ni Dark, ang kanyang boses ay puno ng suporta. Habang patuloy akong naglalakad, naramdaman ko ang pagod sa aking mga binti, ngunit ang saya na nagmumula sa mga bata at kay Dark ay nagbigay ng inspirasyon sa akin. “Kaya ko ito!” sabi ko, at sa bawat hakbang ay tila lumalakas ako.

“So aware kang mangyayari kanina iyon?” “No, it’s a sudden move from an enemy. Unfortunately, nadamay ka pa at malalaman ito ni bossing mamaya. Don’t worry we will keep you safe from now on,” sabi niya sa akin at napahinga naman ako ng malalim. Dahil hindi ko alam kung ano pa ba ang dapat kong maramdaman ngayon. There are people who love darkness, they were called Nyctophile. Because in darkness, they find peace that theyou will never find in light.

Walang tunog. At sa pagitan ng mga bituin at anino, may pakiramdam akong… hindi kami mag-isa. **************************************************** 💫 “They thought they escaped the darkness. But sometimes, the past doesn’t chase you — it waits.” ****************************************************

Now that I'm pregnant I became to emotional. "I lived in the dark for years but I enjoyed living in darkness, you wanna know why?" I nodded. "Because in the dark I can see the light, in the dark I can see your shine. You are the only light the keeps me alive baby, you are the only star that I wan to see every damn and fucking night. Ilang beses kong sinubukan sumuko pero sa tuwing nakikita ko ang mukha mo sa isip ko muli akong nabubuhayan ng loob."

He painted my head with his darkness again that made me feel inferior once again. "A-Are you okay? Fuck! Let me check your body! Damn it! Where's Hera?!" Dark's loud roars were like thunders clapping in the sky but I don't know why, his voice was getting weaker and weaker in my ears. He was saying something to me but I couldn't hear him anymore because the fear already devoured my wholeness. Just like his voice to my ears, I was getting weaker as well.