Dead Silence Movie の小説・ストーリー

Ano na lang ang magiging buhay ko kung sakali, hindi ba? Ipinikit ko nang mariin ang aking mga mata, hanggang sa narinig ko naman na parang may tumamang bakal sa likod. Kasunod naman no’n ang mahinang tunog ng putok ng baril na paniguradong si Francesco ang may kagagawan. “They’re tough enough. Didn’t know that these guys would challenge me a bit, huh?”

Kinakabahan na siya sa ano mangangyari hindi pa naman siya makapalag dahil ang dalawa niyang kamay ay nakatali sa kanyang likuran . "patayin niyo na !" inis na utos ni Ella habang nakatunghay parin siya mula sa malayo gamit ang telescope.Kanina pa siya tumatawag sa mga kasama niya pero hindi sila sumasagot ng tawag .Kasama niya ang isang lalaki na hinire niya bilang sniper para kung mag iba ang isip mga gang na kausap niya ay pwede niyang ipapatay ang mga ito kaysa pakinabangan ang pera na hawak nila. "ang tanga mo naman bakit hindi mo sinusunod ang gusto ko " inis na saad ni Ella kay Chad .Kanina pa siya tawag ng tawag pero hindi nasagot sa tawag .

Dinala nila ang nanay ni Zalaria sa labas ng kuwarto kung nasaan kami. I dropped the call with Zalaria and threw deadly glares at Rye who was already laughing evily while shaking his head. “Make a move and I won't hesitate to kill these two, dear brother,” he warned. Suddenly, silence enveloped the place. The whole room was hushed, yet the silence only fueled the danger around. The fear inside me was ignited.

************************************ DEADLY SIN ************************************ (Shann's POV) Nagising na lamang ako ng makaramdam ako ng tawag ng kalikasan. Hindi na ako nagdamit at dali dali akong pumasok sa restroom. Hays ansarap na sana ng tulog ko eh. Wala na din pala ang dakawa sa tabi ko. At nang magising ako nakasuot na ako ng damit at panloob ko. Hmm sino kaya ang nagbihis sa akin? Si Dylan o Leb?

************************************ DEADLY SIN ************************************ (Jess's POV) Namiss ko ding kasama to si Rence. Ngayon lang ulit kami nakabonding na ganito kaya lang--- Malapit na ito--- Matatapos... Ang kunwaring tayo malapit na matapos. Tapos may masasaktan na naman sa huli. Iiyak at malulungkot. Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko.

May tama siya ng bala sa mismong noo niya at nakahasunday siya ngayon dito sa mamahaling condo. Ang galing ng pumatay, ang linis. We already asked for the copies of cctv but we did not find anything. This is a clean killing. "Lieutenant, kukunin na po namin ang bangkay," sabi ng isa sa team ng SOCO. "Careful," sabi ko habang patuloy na nagmamasid sa bawat sulok ng condo. Ang higpit ng security ng building na ito kaya sobrang nakakahanga ang ginawang pagpatay.

Darius shot himself without hesitation while still smiling. Bahagyang napaurong ang ulo nito sa lakas ng tama ng bala, ngunit ang katawan niya ay nanatiling nakatayo sandali bago tuluyang bumagsak sa sahig ng bangka. At dahil ang baril ni Darius ay may silencer... Walang nakarinig. No one heard the gunshot. Walang sumigaw. Walang lumingon. No one saw what just happened. Ang dagat ay nanatiling madilim. Tahimik. Parang walang nangyari. And somewhere above the dark sea...

At kapag hindi tumupad ang BAS sa ipinangako nila sa akin ay makikita nila kung paano magalit ng tuluyan si Silent Assassin. I WOKE up early to do a morning excercise at para bumili na rin ng diyaryo. Siguradong nasa frontline ng mga pahayagan ngayon ang nangyaring pagkamatay ni Rexor sakaling natuklasan na nang kung sino mang tao ang bangkay nito sa loob ng kuwarto. "Ano kaya ang kasalanan ni Rexor at pinatay siya ni Silent Assassin?" narinig kong tanong ng isang babae na nauuna sa aking sa pagtakbo ng mahina.

The silence that followed the storm was heavy, thick, and suffocatingly quiet. The small, soundproofed room felt completely disconnected from the rest of the world as the echoes of their heavy breathing slowly faded into the dim light. Zachary’s massive frame remained draped over Elena, his deadweight a crushing, possessive reminder of the savage claim he had just staked on her body and soul. His heart hammered frantically against her chest, a chaotic rhythm that gradually slowed down to a deep, steady thud.

Itinakip nito ang mga palad niya sa mukha niya at paulit-ulit na umiling. "H-hanggang sa nag-critical muli si lola, t-tapos ipinasok ka sa OR para tanggalin ang mga bubog sa ulo mo. Pabalik-balik ako sa room niyo noon para i-check kayo mula sa labas. P-pero..." dagdag nito na muling nagpaiyak sa kaniya. Nakita ko rin sa gilid ng mg mata ko ang pagtuyo ni Caleb ng pisngi niya. Tumingin pa ito sa taas at kumurap-kurap."S-sabay kayong nawala, ate. Pareho kayo ng time of death."