Deep Pain Quotes Novels & Stories

Napahawak na lang ako ng mahigpit sa steel handle at bigla akong pinagpapawisan ng matindi. Sobrang init. Sobrang init sa loob. Halos dama ko ang bawat butil ng pawis na namumuo mula sa aking likuran at noo. "A-ayos ka lang ba?" nilapitan na ako ng lalaki kanina nang mapansin niya na parang namimilipit na ako sa sakit. Halos hindi man lang ako makapagsalita sa sobrang sakit na nararamdaman ko. Hanggang sa napaluhod na lang ako roon at nakahawak sa zipper ko.

Inilibot ko ang aking paningin at nakita ko ang iba't ibang quotes na nakasabit sa daraanan. | It's hard to answer the question "What's wrong?" when nothing's right. | Sinunod sunod ko ang pagbasa sa mga ito, nakalilibang kasi. | "We can never go back & change what has been done......but we can always learn the lessons to make things better next time...." | | "Replace tears with smiles! Don't be afraid of wrinkles as you age, because wrinkles are a sign of laughter and smiles." | Ang cute naman nito!

Kailangan na niyang panindigan. "This is ridiculous!" ani Conner sabay taas ng dalawang-kamay. Labis siyang nasaktan sa narinig. It was confirm. Sh-t! He could feel the pain deep inside of him. For him, this is not a good joke. What the heck! It's hurting him big time. "I told you already but you ignored it," si David. "Honestly, I'm speechless by knowing all those things. I don't even know what should I say. I couldn't find the right words," ani Conner, pagdaka'y napahilot siya sa sariling sentido. He was totally hurting.

It's just that it's so freaking hard to balance it. "Ang hirap, Kuya!" Reklamo ko. Kinamot niya ang kanyang ulo. "Aalalayan na naman kita. Natatakot ka lang matumba." "I don't want to have a scar!" "Eyah, in life you'll be dealing with several pains. If you're not ready for that, how can you be strong?" Those words lingered on my mind for many years. If I wasn't ready to be in pain, I would not be strong. Pain teaches us. But in my case, pain has been a drug to my system, slowly eating and killing me inside.

Umiling iling ako, nagsalubong bigla ang kilay ni kyle. "Don't say that, Savannah. Kasalanan 'yon." "I always remember that. In losing someone, you don't forget the pain but you can live with the pain." I said and fidget my fingers. I smiled a bit. "Meggay told me that words." "Sa tingin ko ay ramdam pa rin ni Phoebe ang lahat nang sakit na naranasan niya. Kasi sakit 'yon at ang sugat lang ang naghihilom pero 'yung sakit na naranasan mo mananatili habang buhay." Tumawa ako nang mapakla. Pain is pain, wound are wounds, it may be healed from the outside, but the pain is still in the inside.

Ngunit palaging kakambal ng panganib. Napahinga na lamang ako nang malalim sa naisip. Maihahalintulad ko ang aking buhay sa phrase na nabasa ko noon sa lumang libro na nahiram ko sa library. ‘With supreme beauty comes with endless pains and sufferings.’ Nagpakawala pa muna ako ng isang malalim na buntong-hininga bago tuluyang pumasok sa loob ng shower. Matapos maligo at makapagbihis ay muli agad na akong humiga sa kama.

Kailangan kong iiyak lahat para lumuwang man lang ang paninikip ng dibdib ko. Ano ba ang naging kasalanan ko para magkaganito ang buhay ko? I know this is my fault, I let him hurt my feelings. God, wala naman sana akong ibang hiniling, kundi ang makasama s'ya ngayon sa espesyal na araw ko. 'Yon lang naman sana. Napakasapat na para sa akin 'yon. Why you're so unfair to me God? Why do I need to feel this damn pain? Bakit ako na lang lagi? Sila na naman oh, tama na ako. Quotang-quota na ako.

"Natatakot ako na baka maging dahilan ako ng pagkabagsak niyo kaya kinikimkim ko na lang 'yong sakit na nararamdaman ko. Pinipili ko na lang ang manahimik. Natatakot din ako na baka kapag patuloy tayong nag-uusap ay mapagsasalitaan kita ng hindi maganda. Natatakot ako, Pa..." Hindi magkamayaw ang pagtulo ng mga luha niya. She's in pain. Parang may kung anong bagay ang tumutusok sa puso niya. Ang hirap. Sobrang hirap. Masyadong mahirap na hindi siya magawang maipagmalaki ng ama niya at hindi niya rin magawang ipagmalaki ito.It hurts so much.

Sana kasi, nandito sya. I was shaken cheaply and punched in the road. I didn't even feel any pain but I could already see every blood flowing every finger of mine. Where did it all start? I've had enough, haven't I? Where am I missing? .why do I have to suffer such pain putang ina. The pain every time I think of the words "YOU'RE JUST ENOUGH" then it comes from her mouth.

--- --- "Afraid?" Mahina kong ulit. --- Tumango siya. --- "I wanted a world where you would never suffer." --- --- Napapikit ako. --- Dahil naiintindihan ko. --- Pero hindi ibig sabihin na tama. --- --- "Pero Daddy..." --- Nanginginig ang boses ko. --- "A world without suffering isn't a world without pain." --- Huminga ako. --- "Sometimes suffering teaches people how to care."