Deepest Pain Quotes Novels & Stories

Dahil sya daw ang taga pag mana nito dahil nag iisang anak lang siya. Tuluyan na ngang umalis sina zach at bryl pag tapos ng pang aasar ko sa kanila. We're here ni amara para mag saya hindi para ma bwiset. I don't want to ruin our day kaya naisip ko sila nalang ang pag tripan ko para mawala yung inis ko. We're just getting started!. Saad ko sa aking isipan. ALL RIGHTS RESERVED|I do not allow my work to be used or adapted in any way without my permission.

Kailangan kong iiyak lahat para lumuwang man lang ang paninikip ng dibdib ko. Ano ba ang naging kasalanan ko para magkaganito ang buhay ko? I know this is my fault, I let him hurt my feelings. God, wala naman sana akong ibang hiniling, kundi ang makasama s'ya ngayon sa espesyal na araw ko. 'Yon lang naman sana. Napakasapat na para sa akin 'yon. Why you're so unfair to me God? Why do I need to feel this damn pain? Bakit ako na lang lagi? Sila na naman oh, tama na ako. Quotang-quota na ako.

And I don't think this pain will easily go away once I heard him say 'it's gonna be fine'. The pain can't be easily erased. Hindi gano'n kadali....naii-iyak ko lang ito, pagkatapos ay bukas okay na. That tomorrow, I'll just laugh all things out.... because it's not. Maybe it could really heal by time, but the stain would still be there...etched forever in my heart. "Don't pity me," I said as I harshly wiped my tear. Nanatili lang siya roon sa harap ko habang pinapanood akong miserableng pinupunasan ang mga luha.

Pero kahit anong pigil ko… Lumalakas ang kabog ng dibdib ko. That night… Tahimik ang bahay namin. Nakaupo ako sa may bintana, nakatingin sa ilaw ng buwan. Hindi ako makatulog. Paulit-ulit sa isip ko ang mga sinabi niya. “Love is not painful. Rejection is.” “Be wise next time.” Napahawak ako sa dibdib ko. “Ang gulo mo sa utak ko, Sevastian…” bulong ko.

Mas naging interesado ako sa malalaman ko ngayon. "Sa tuwing nakikita ko kayong masaya ni Deniece, parang sinasakal ang puso ko. Ang sakit... Kapag nakikita kong sweet kayo sa isa't-isa parang hindi ako makahinga dahil parang tinutusok ang dibdib ko," kita sa mata niya ang sakit at lungkot hindi ako makapaniwala, gano'n pala ang nararamdaman niya. Bakit hindi ko man lang nahalata? "At kapag nakikita kong naghahalikan kayo pakiramdam ko pinapatay ako ng paunti-unti."

Mas lalo kong pinipigilan ay tila mas lalo kong nararamdaman ang sakit. "Please.." he softly said. I've been pushing back against the pain, and yet it returns me weaker. And it's hurt that I don't have a choice. But today I make a new choice even if it's hurts. Sabi nga nila ang pinaka matapang lamang ay iyong humaharap sa giyera at hindi sumusuko sa laban. Pero ano ba ang mas masakit? Ang lumaban na walang kasiguradohan oh ang matalo na walang pinanghahawakan?

I am fighting alone, and no one can help me except for myself. Marahan kong inuuntog ang ulo ko sa counter top upang mawala ang mga boses at imaheng nakikita at naririnig ko. Pero hindi pa rin talaga mawala, pakiramdam ko nga ay mas lalong lumalakas. "Pain," I whispered and then look around me. "I need pain."

All I can do is cry. “Bell 407, can you hear me? Captain Costales, can you hear me?” I heard from the headset. I couldn’t reach it. I couldn’t move. Everything hurts so bad. “P-Please… h-help m-me,” I cried slowly. I held on to what's piercing in my chest and shouted when it move. Mas lumalim ang baon noon sa aking dibdib, tumatagos sa aking likuran. “Arghh!” I shouted because it hurts so bad

nag-aalalang turan ng kanyang kuya Dane sa likod niya. "How can I be okay? can't you see I am in deep pain?," turan niya. "Same with mine but I am beginning to love it, every pain there's a feeling of pleasure! Hindi magtatagal ay masasanay ka na rin!," anas pa ng kuya Dane niya.

"I never knew I c-could f-feel this kind of pain in my l-life because of one mistake. M-Miss na miss ko na siya. S-Sobrang sakit... n-nagsisisi n-naman ako sa ginawa ko s-sa kaniya, L-Luther..." The pain is too much. It's unbearable.