Delikado Ba Ang Myoma นิยาย & เรื่องราว

Halata pa ang bigat ng dala nito sa d****b na marahil ay siyang dahilan ng mild attack nito kahapon. "I have a hypersexual disorder, Olive," wika nito na isa pang ikinagulat niya. Hindi niya alam kung ano ang eksaktong kahulugan niyon. Pero may ideya naman siya kung ano ang ibig nitong sabihin. "Habang ang Mommy mo ay wala nang hilig sa p************k dahil matatanda na kami, ako'y kabaligtaran. Hindi ko na gustong idetalye kung anong sakit iyon. You can ask Dr. Toralba about it."

Mia added and giggled kaya sinampal niya ang balikat nito. "Shut up, Mia!" paipit na boses na saad niya. "Baka marinig ka, iisipin pa niyan may nararamdaman pa 'ko sa kanya." "Bakit? Wala na ba?" sarkastikong saad nito. "Doc Mañego is probably thinking na baka may Flibanserin na naman ang maiinom mo at yayayain mo na naman siyang angkinin ka." Namula ang pisngi niya sa sinabi nito.

Nang bumaba ang tingin ko ay kumunot ang noo ko. "Cervical cancer?" basa ko roon sa resulta ng mga simptomas na sinabi ko sa doktor noon. Lumapit si LJ sa akin at binasa rin ang resulta. "Don't worry, sintomas pa lang 'to. P'wede mo pang iwasan hanggang sa mawala. Malalaman mo na lang kapag nasa trenta anyos ka na."

Kaagad naman akong tumango “Doc, kumusta siya? Kumusta ang asawa ko?” seryoso kong tanong dito. Napanasin kong saglit itong natigilan. Ilang Segundo din akong tinitigan bago umiling-iling. “Mr. Dela Fuente, mabilis ang pagkalat ng cancer sa katawan ng Misis mo sa hindi namin inaasahan. Kailangan niya nang mag-undergo ng chemo therapy para----”

“Nasa’n na ba si…ay ayon, sa wakas. Migs!” Napasulyap ako sa bandang pinto at nakita si Miguel na naglalakad palapit sa kinaroroonan namin. “Kim! Yumi! So, how was it?” “Uh…wala raw kasi ang isang model natin, Migs. Nagkaroon ng dysmenorrhea,” pahayag ko pa sabay hawak sa batok ko. “At ako raw ang papalit.” “Well, is it okay with you?”

Hangga't maari, iniiwasan niyang ma-trigger ang sakit sa kaniyang ulo dahil ayaw niyang i-risk ang kaniyang pagbubuntis. Wala rin silang nahanap na panibagong Doctor mag-asawa. Kahit saan sila magpunta ay wala. Iisa lang ang sinasabi ng mga ito at iyon ay mahirap nga na tanggalin ang kumalat na tumor sa kaniyang ulo. Magka-iba na ang mga test ng bawat Doctor. May iba, nagsasabi na mayroon siyang dalawang taon, may nagsasabi naman na anim na buwan, at meron din na tatlong buwan na lang. Hindi parehas ang results.

Hindi ko magalaw ang aking mga binti. Wala akong maramdaman. Parang mabigat. Parang wala. “ It’s normal, na-coma ka ng halos isang buwan. Dahil sa matagal na hindi paggalaw, nagkaroon ka ng muscle atrophy sa iyong mga binti. Nanghina ang mga kalamnan mo, at posibleng naapektuhan din ang mga ugat at dugo sa parte ng ibaba ng katawan mo." paliwanag ng Doctor..

Sakit, ha. Tumayo ako at pumamewang like: <(￣︶￣)> "Damages to that area causes severe pain and contractions in the abdominal muscles, deterioration of his stance, and if possible, internal TRAUMA. Saka pagka-baog." Ngingisi-ngising sabi ko at lumapit sa kaniya.

Hubot-hubad na ang tanging takip sa katawan ay ang makapal na kumot Tahimik akong lumuha. Gustuhin ko mang gumalaw para sana pumunta ng banyo, hindi ko na kaya. Dumagdag pa talaga sa sakit ng katawan ko ang pananakit ng aking binti na feeling ko, sobrang namamaga na dahil napabayaan.

Almania Corazon WARNING: Tama sya. nawala ko nga ang dila ko. mukha naman syang nainip dahil wala na akong kagalaw galaw sa pwesto ko habang hawak parin nang isang kamay ko ang kanyang mahaba. malaki. matigas at tayong tayong pagkalalaki. halos hindi nga iyon masakop nang isa kong kamay lang.