Halimbawa Ng Sariling Alamat Novels & Stories

wika ni seb. Tinitignan ko lang sila mag usap-usap tapos maya-maya lalamunin na naman ako ng sarili kong isipan. Mawawala ako saglit sa kanila kahit nandito lang naman ako sa tabi. Patuloy ako sa paghithit ng yosi at pinapanood ang usok na aking binubuga kung paano sila tangayin ng hangin papalayo...parang ako. Minsan, madalas, ang pinakamasamang lugar na maaari mong mapuntahan ay ang iyong sariling isipan. Walang tutulong sa'yo kapag nandoon ka. Wala. *** TBC.

Martinez. Pagkatapos ng ilang oras, nagpasya akong maglakad-lakad sa paligid ng bahay para mag-relax bago matulog. Sa paglalakad ko, natagpuan ko ang sarili ko sa isang tahimik na lugar sa likod ng bahay—isang maliit na garden na may mga lantern na nagbibigay ng malambot na ilaw. Ang lugar na ito ay tila isang lugar ng kapayapaan para sa akin, at doon ko napag-isipan ang lahat ng nangyari sa amin ni Mr. Martinez.

“Barangay Pio Del Pilar street, Master Sayruz.” At saan pupunta ang babaing ‘to? Teka?! May ibang lalaki pa ba siya? Tss. Nakaka-interesante talaga ang ginagawa mong to Angie. Isang residensyang lugar, na mapapapisil ka na lang ng ilong dahil sa nadaanan namin na hindi ko maintindihan ang amoy. Uso din sana ang magtanim ng mga halaman sa bawat bahay. Dapat bawat bahay merong halaman. Tsk. Para naman nawawala ang masangsang na amoy saka sa oras na ito, napaka-alinsangan na sa lugar na ito.

Tanong niya na bumalik na naman ang pag-aalala. I am dumbfounded of course. I am aware that no one knows where I lived then I remembered that I filled out certain forms in the registrar and put the address here and the relative as Nana Celia. Heck! Ganun ba ang mga ito kadesperado para makaganti sa akin? How childish. Tsk. Akala siguro ng mga ito ay mauutakan nila ako. Gusto kong makita na sibusubukan nila. Tsk. Tsk.

sagot ni Carlo. Pagbalik nito sa sariling silid, naupo siya sa kama at minasdan ang malamlam na liwanag ng buwan sa labas ng bintana. Matagal siyang nagkasakit at halos sa ospital na lumaki ang kanyang mga alaala. Ang apartment na ito ay hindi niya gaanong nakasanayan. Kapag iniisip niya ang salitang “bahay,” ang pumapasok sa isip niya ay ang dating tahanan. Ngunit nagbago na ang lahat.

Hindi mahalaga kung paano niya tiningnan ang mga detalyeng ito, mukha namang walang nangyari sa pagitan nila. "Excuse me? Ikaw ang ayaw umuwi at ayaw mong ibigay sa akin ang address ng bahay mo. Wala akong nagawa kundi ibalik ka dito dahil hindi kita maiuwi. Wala akong nahanda na kama sa iba pang mga kwarto. Ito lang ang kwarto kung saan tayo makakatulog sa bahay na ito at hindi ako matutulog sa sofa. At saka, pagod na pagod na ako sa pag-aalaga sayo buong gabi. Saan pa ako matutulog kung hindi sa kama?"

Mitch Dumating ang Sabado na parang may sariling pacing—hindi kasing bilis ng inaasahan ko, pero hindi rin mabagal para mabigyan ako ng sapat na oras para maghanda mentally. Galing kami pareho sa HQ, at habang nasa biyahe kami papunta sa bahay namin sa Pateros, hindi ko mapigilang titigan ang labas ng bintana kahit wala naman akong talagang nakikita.

Gustong gusto ko ngang mag stay doon dahil sa very quiet ang lugar at maluwang ito. Walang nakakaalam pa na marami sa bahay na ito ni Jam. Tago lang ang bahay niyang ito, ang naka address sa kanya ay ang condo niya sa makati na tinitirhan na ng kanyang kapatid. May inupahan pa siyang ibang apartment malapit sa kanilang pinag tratrabahuan na banko kaya kapag may magtanong sa kanya kung saan siya lumipat. Ito ang tinuturo niya.

"Eh, pwede ba hindi ako perfect sa english-an, ah. Huwag mo akong english-in d'yan," "Sorry! Hindi ko kasi naintindihan, eh. Kung saan ka talaga nakatira," "Well, nakikitira sa kung saan-saan. Palipat-lipat, gan'on. Minsan sa t'yahin ko. Minsan naman sa mama ko. O kung minsan sa kaibigan ko. Kapag may guy naman na like ako i-bahay, then go! Kaysa naman doon ako sa bahay ni mader tapos pagsasawaan lang naman akong tuhugin ng tsonggo kong tyuhin, eh 'di sa kapitbahay na lang ako!"

Ani ko sa tindera at nag iwan ng pera. Pumara ako ng trycicle at sinabi ang aking address. Nakaraan buwan pa akong may biniling maliit na bahay sa nayon na ito dahil alam ko naman na darating ang araw na kakailanganin ko ng lugar na kung saan walang nakakakilala sakin and the time is come.