Delusional Novels & Stories

Isang boses ang bumulong sa loob ko. Oo, ipagpapatuloy ko ang pagsasabi nito sa sarili ko. Ang pagiging delusional ay mas mabuti kaysa sa pagharap sa katotohanan. Paglingon ko kay Gabriel, nakita kong nakatitig siya sa akin. Correction, nakatitig sa dibdib ko. Natutuwa akong nanonood habang lumulunok siya. Hindi lang yata ako ang naapektuhan.

Ako Ang namamahala Hanggang sa bumalik Siya. Tanaw ko Siya Mula rito sa baba malapit sa blue lagoon, naka upo lang Ito't panay hawak sa mga letratong nasa box, pati Ang mga sulat kamay ni Ashanti ay binabasa niya Ng paulit-ulit. He was diagnosed schizophrenia nong unang taon na umalis si Ashanti. His delusion drives him until he can not think and back to his self again.

"Naalala mo ba noong college? Lagi kang umiiyak dahil nga masyado kang feeling bida. Akala mo ba magbabago ka? Hindi, Colette. Isa ka pa ring walang kwentang tao na walang alam gawin kundi mang-agaw at mang-loko. You're a disgrace. Kaya ka niloloko ni Kuya King kasi alam niyang hindi ka deserving ng respeto." Nakita ko ang mga luha sa kanyang mga mata, pero hindi ko pinansin. "Ang akala mo ba, magiging masaya ka pagkatapos mong sirain ang relasyon ko? Hindi ka magiging masaya, Colette. You're nothing but a lying, scheming, backstabbing bìtc-"

Holy shit! Halos mapasabunot si Lux sa buhok. Litong-lito siya pero isa lang ang kanyang naiisip sa mga nangyayari ngayon. Mas paniniwalaan niya si Detective Delgado kaysa sa isang babaeng may psychiatric disorder. God. Hindi niya alam na ganito ang magiging takbo ng lahat.

Maling-mali. "Alam kong alam mo na people who are suffering from delusions, hallucinations, or other psychotic symptoms should not be used by hypnotherapy!" Napapikit na lang ako dahil sa tinis ng boses n'ya at talagang full force pa s'ya sa pagsigaw.

Ang unprofessional naman ng itsura nun. Pero ayaw makipagtulungan ng utak ko. Nakatitig yung mga mata ko sa mga nota, pero kung saan-saan gumagala yung isip ko. Pagkatapos magkamali sa ikapitong pagkakataon, sa wakas ay umamin na ako ng pagkatalo. Kasalanan nung nakakainis na pariralang bumabagabag sa akin—"don't be delusional"—grabe ang kapangyarihan ng mga panaginip na salitang iyon sa akin.

Umiitak na yumakap si Sheila sa baywang ng binata. Napabuntong hininga si Dave at minabuting huwag magsalita. Doctor siya kaya alam niyang nasa state of delusional pa ang dalaga. Lalo lang ma trigger ang sakit nito at hindi makikinig. "Kailangan mo pa nang ibayong pahinga kaya bumalik ka na sa higaan." "No, iiwan mo na naman ako at babalik sa babae mo!" Galit at lalong humigpit ang yakap ni Sheila sa baywang ng binata.

perahan. Napadilat siya. Lahat ng halusinasyon na kanyang binuo ay naglaho na parang bula. Isang mapait na ngiti ang sumilay sa kanyang mga labi. Napakamapagsamantala niya. Isa siyang sinungaling. Magaling magpanggap. At isang walang kuwentang manggagamit.

she asked in a monotonous tone. Masaya akong malaman na gumaling siya sa sakit niyang delusional disorder. Sa pagiging delusional niya na mayroon silang relasyon ni Tredore ay nagulo ang tahimik kong buhay. Nilabag ko ang prinsipyo ko para masunod ang gusto niya dahil alam kong magiging masaya siya noon. Pero huli ko na napagtanto na naabuso na pala ako. It's really true that showing too much kindness might make someone took advantage of it and worst, he or she might abuse that kindness for evil.

And now, I was walking straight into the fire. I might lose my job. I don't even know what Camille would feel after knowing this. Disappointed... or worse, mad and disgusted. I feel like I'm hanging by a thread. Like I'm floating and couldn't count how many steps I took. I feel disgusted with my self. I lose control....all that for lust that I thought can turn into a real one...love. But look at me now, no one's here to witness what I'm feeling right now.