Distorted Mga Nobela at Kwento

Hindi na niya kaya magtapang-tapangan ng mabilis siya nitong itinaob sa kama. Tuluyan na siyang naluha ng itaas nito ang kamay niya sa headboard ng kama at lagyan ng posas ang kamay niya. "No! L-Let me go you crazy pig!" Malakas na humalakhak ito na parang isang baliw. "Damn you, bitch, you're turning me on!" Ano bang klaseng sakit sa utak mayro'n ito? Bakit parang tuwang-tuwa ito na makakita ng takot na takot at nahihirapan?

Siguro kung mag-aapply siya bilang demonyo baka nga mismong si Satanas na ang aalis sa pwesto sa kasamaan ng ugali niya ngayon. Patuloy pa din siya sa mapang matang tingin sakin kaya hindi ko maiwasang sulyapan siya at tignan ng masama. "I can't focus!" Ibinagsak ko ang hawak kong kutsilyo na ginamit sa paghiwa sa karne, binalingan ko siya ng tingin tsaka pinagtaasan ng kilay. "You can focus if you'll just stop staring and drooling over me." He said smirking.

madiin at puno ng kaseryosohan na anas ko at tinalikuran na siya. Hinawakan niya ang kamay ko para pigilan pero malakas ko siyang sinampal. "Sinabi ko na sayo na huwag mo akong hahawakan dahil nakakadiri ka pero ang kapal ng mukha mo para gawin pa rin. Kung sa tingin mo ay iiyak ako sa harap mo pwes nagkakamali ka. I will never waste my tears to someone who is not worth it! Iyang sampal na 'yan ay walang wala pa sa sakit na idinulot mo sa akin!" saad ko at tuluyan ng umalis.

Parehong kumakabog ang kanilang mga dibdib. "S-Sino ho sa amin ang may diperensya?" Tanong ni Jacob. Mula sa pagkakatingin kay Jacob ay diretsong tumingin ang doktor sa nabahalang si Elena. "A-Ako ho ba?" Ang nababahalang tanong ng babae. Tumango-tango ang doktor, "Inverted uterus, misis."

Haysst mukhang mapapasubok ako nito. Nang makarating ako sa assigned garden na nakasulat sa aking time card ay nagsimula na akong gawin ang mga dapat kong gawin. Ang una kong ginawa ay ang pagbubunot ng maliliit na damo sa gardren. Inabot ako ng mahigit isang oras dahil malaki laki din ang garden na naka assigned sa akin. Pagkatapos kong magbunot ng damo ay nagwalis naman ako ng mga tuyong dahon sa paligid. At ang pinakahuli kong ginawa ay ang pagdidilig ng mga halaman. Habang hawak ko ang hose na ginagamit sa pagdidilig ng halaman ay nakaramdam ako ng hilo siguro ay dahil sa init ng panahon idagdag mo pa na medyo masakit talaga ang ulo ko kanina pang umaga pagkagising 'ko. Pakiramdam ko ay

Wala na 'kong pakialam kung client ba 'to or kung sinuman. "H-Hello?" Napabalikwas ako nang marinig ko ang boses na 'yon. "Z-zenice..." I uttered. Nagising ang diwa ko. Gosh. I missed her voice. Hindi na rin ako nakatawag sakanya pagkatapos nung huli naming pag-uusap. Marami na ang gumulo sa isip ko nun kaya't nagpaka-busy ako sa work. "N-Nakaistorbo ba ko----"

Panahon na ba talaga para isuko ang pagmamahal niya dito? Pagod na pagod na siya. Pagod na siyang masaktan at umasa. May narinig siyang sunud-sunod na pagbusina sa gitna ng kalsada. Paglingon niya ay nakita niya ang isang rumaragasang kotse papunta sa direksyon niya. Ngunit imbes na tumabi ay ipinikit na lamang niya ang mga mata. Hanggang sa maramdaman niya ang walang kapantay na sakit nang tumama sa katawan niya ang metal ng kotse. Ang huling naaalala niya ay para siyang naliliyo sa sobrang sakit ng natamo niya bago nagdilim sa kanya ang lahat.

Umalingawngaw ang tunog ng baril pumutok ang dalawang bala, sumablay at tumama sa dingding Mabilis siyang lumusot sa makitid na pasilyo ng bodega, pagdating sa lumang pinto sa likod, sinipa niya ito nang malakas, agad naman itong bumigay. Huminto siya saglit, hawak pa rin ang case, at ngumiti nang matamis. “Better luck next time.” Nawala siya sa dilim bago pa makalapit ang mga kalaban.

I raised my eyebrows Excuse me wala akong ginagawang mali ahh ,napaka malisyosa lang talaga ng iba na parang ako pa ang need mag adjust sa kanila . I keep my eyes firm para Ipakita Kay Dad na hindi totoo ang mga sinasabi nila ,na hindi ako takot sa mga paratang ng media My Dad is a business man so talagang dapat calculated ang galaw namin dahil lahat Ay mapupuna ng mga tao ,tsk idiots are in the community

Ngumiti lang naman siya kahit na alam kong tinitiis pa rin niya ang sakit sa bandang ibaba niya. Nilibot ko ng tingin ang buong kwarto. Nag-adjust na an gaming mga mata sa dilim at medyo naaaninag o nakikita na namin ang loob at kabuuhan ng kwarto. Malaki ang kwartong ito na mayroong malaking kama. Habang pinagmamasdan ko ang buong kwarto ay naaalala ko rin ang nakita ko sa vision ko tungkol kay Francine. In my vision, this room was full of colors and fun. But this room also became a murder scene because of someone, someone who ruined everything and murdered an innocent person.