Deres Novelas e Histórias

Tinignan niya ang oras at alas nuwebe ng gabi . "no please wag niyo akong saktan .please ... Daddy ..daddy!!" naalimpungatan si Derish pagkarinig sa boses ni Irish na parang nanaginip . "Irish wake up..Gosh Irish your dreaming ..please wake up!" niyog yog niya ito ngunit hindi parin nagigising at nangingisay na parang nahihirapan sa paghinga .Hindi niya naririnig ang ibang binabanggit niya .

Naka ngiti kong pagbabanta dito. Nilingon ako nito ngunit ni kaunting emosyon o awa man lang ay wala akong makita sa mga mata nito. “Desperada..” wika nito at tuluyan na itong umalis. “DRAVEEEEEN!!” Malakas kong pag tawag sa pangalan nito. “Oh my god!” Daing ko ng makita ko ang napakaraming dugo. VESPERE SILSIA GREEN - FERREL

Sa dami ng taong di magkamayaw na tumatakbo sa labasan nito, napariwala sa paningin ni Alex ang lalaking target. Wari niya ay alam na nitong sinusundan siya. Sinadya niya ang pagpaputok ng baril sa isa mataong lugar upang makabuo ng mass panic bilang kanyang diversion upang makatakas. Palingon lingon namang hinanap ni Alex ang target sa kabila ng nagkagulong mga tao. Kailangan niyang makita ang target na ito dahil kung hindi ay hindi na magtatagumgay ang misyon. Inigitgit niya ang sarili, paloob, habang nagsitakbuhan palabas ang mga tao. Hindi niya muna inilabas ang kanyang baril upang di magkagulo ng husto. At sa isang banda sa may mga Ladies Wear sa hindi kalayuan, nakita niya dito ulit an

anito sa mababang boses Nagdududa man dahil sa nakikitang kaseryosohan ng kaharap ay naisipan pa rin niya itong biruin, "Bakit may isa na naman bang naghahanap ng babymaker? Naku ha, hindi na pwede! ayoko na ah." "Hindi ito ang oras ng biruan," sambit ni Teresa sa seryosong boses. Pumormal si Erica. Mas nauna pa siyang umupo kaysa kay Madam Concepcion.

“Ang ‘Desiree under our uniform’ ay ang kanilang code name para sa kanilang secret operations. ‘Desiree’ para sa pag-asa na makamit ang kalinisan ng ating karagatan, at ‘under our uniform’ dahil sila ay nagtatrabaho sa ilalim ng kanilang mga propesyon—si Elena bilang negosyante, at si Adrian bilang opisyal ng Coast Guard—para labanan ang kasamaan.” “Ang pinakamatinding bangungot ay nang mawala si Adrian sa Palawan,” patuloy ni Mr. Dela Cruz. “Sobrang nasaktan ang Mama mo. Akala niya ay siya ang dahilan ng pagkamatay ni Adrian dahil sa kanya nagsimula ang operasyon. At mula noon, nagpakasal kami, at ipinangako niya na babayaran niya ang kanyang pagkakamali sa pagtulong sa mga biktima ng ilega

I want to puke when he winked at me. My forehead furrowed. “what are you looking at?!” saway ko ng makita ang pagbaba ng mata nung blonde sa boobs ko. “At sino ba kayo? You’re interrupting us!” Ngumisi ang curly hair na guy sa kaniya. “Hi, I’m Asmodeus Finn Del Fuego. The most handsome, try to ask every girl’s and they would tell you who’s the most handsome, and that’s me.” Turo nito sa sarili at malokong siyang ngumisi na nagpataas ng kilay ko.

Dinig niya ang ingay ng mga namamanghang kapitbahay sa labas. Nahigit niya ang hininga nang masilip sa bintana ang tatlong roofless land Rover na nakahimpil sa malawak na bakuran. “Tamang-tama ‘yung dating natin, dirks. May kainan.” Ang baritonong boses kaagad ni Xerxes ang una niyang narinig. Kasama nitong bumaba sa unang land Rover si Grazz, ang Korean basketball superstar na si Kū Kajima, ang jewel magnate na si Onyx Orriental at ang driver na si Yarrick na kaagad nagsindi ng yosi pagkababa pa lamang.

⠀⠀⣠⣤⣤⣄⣀⣾⣿⠟⠛⠻⢿⣷⠀ ⢰⣿⡿⠛⠙⠻⣿⣿⠁⠀⠀⠀⣶⢿⡇ ⢿⣿⣇⠀⠀⠀⠈⠏ BLACK _ JAYPEI ⠀⠻⣿⣷⣦⣤⣀⠀⠀⠀⠀⣾⡿⠃⠀ ⠀⠀⠀⠀⠉⠉⠻⣿⣄⣴⣿⠟⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⣿⡿⠟⠁

“Kung ano man ang maging desisyon mo ay susuportahan kita. Alam ko na kaya mo ang lahat ng ‘yan, dahil ikaw si Louise Howard.” Sa pagkakataong ito ay isang magandang ngiti ang lumitaw sa kanilang mga labi. ———————————- Huminto ang sasakyan ni Denice sa tapat ng isang mataas na gusali. Nang makababâ sa kanyang kotse ay tahimik niyang binasa ang malaking pangalan ng kumpanya na nasa kanyang harapan. “Majestic Thompson Corporation.”

Hmmm After going around Tiendesitas to find a shirt na gift daw niya para sa mama niya, we decided to head back to the office. Hindi ko alam kung tinadhana ba talagang maging mapanakit tong araw na to pero halos kasabay ng bagbaba ko sa pagkakaangkas sa motor ni Marco ay siya namang pagpark ng pamilyar na kotse sa parking spot sa harap namin. At pagbaba ng tao sa loob, si OM Dan pala. For some reasons hindi na siya kasing friendly ng kanina, ngayon kasi tila mainit yung ulo niya at diretsong naglakad papunta sa elevator without even giving us a glance. Oh well, spell AWKWARD nga uli? Haaaaay