Dumating Ka Sa Buhay Ko Novels & Stories

Duda nitong tanong "Well ako lang naman ang nakabili ng last cake kaya naubos na pag pasok mo." "You know what your something." At ngumiti na rin sa wakas ang M ko. Kumaway pa ng sumakay ito ng kotse nila. Ang sarap talaga sa pakiramdam kahit ulit ulitin pa ang buhay ko kahit mahirap at masakit basta makasama ko lang sya uli. Nag flying kiss ako sa kanya at bumulong sa hangin ng I love you.

Lumapit na ako dito matapos na bumaba ng kama para sundin siya. "Ubusin mo lahat iyan para magkaroon ka ng lakas. Hindi mo dapat pinapagod o ginugutom ang sarili. Maaaring maliit pa ang buhay na nasa sinapupunan mo pero kailangan niyang kumain."

"Hindi, kapatid niya raw." "O...kay, mukhang close kayo, ha?" puna niya. "Hindi kami close," pagtanggi ko na ngumuso pa. Paano naman kami magiging close kung palagi niyang pinagbabantaan ang buhay ko? "Parang oo, eh," aniya na alam ko namang inaasar ako. "Hindi talaga, masyadong malamig siya kung makitungo," pagtanggi ko ulit.

Dagdag pa nito. Sarkastiko naman siyang natawa bago nagsalita. "Look Miss, kung gusto mong magpakamatay, do it inside your house para walang makakita sa'yo! Tatapusin mo na nga lang ang buhay mo, magpapakonsensya ka pa sa iba!"

“Oo sana….kung hindi ka nanloko." “Dumating ka kasi sa buhay namin, kung hindi ka dumating baka magbago pa ang isip ko at ewan ko ang demonyo na ‘yon at magbagong buhay ako kasama si Kale, nandoon na ako eh, tapos umepal ka pa.” Giit niya na mas nagpakulo lalo ng dugo ko. How come she said that?

Bakit lumalala pa ata ako? Mga disisyon mo sa buhay, Serenity. Ayusin mo! …

Umiwas ako ng tingin. Tumikhim ako para mawala ang sakit na bumara sa lalamunan ko. “Gu-gusto kong umalis dito pa-para mapanagot silang lahat. Pagbabayarin ko sila. Hindi ito ang pinangarap kong buhay. Pilit kong tinataguyod ang buhay ko para makaalis sa lugar na meron ako pero— ito, mas dumidiin pa sa hirap. At ayaw ko nang balikan pa ‘yon, D.”

Kailangan ko ang alak para makalimot kahit saglit lang sa mga kamalasan na dumaan sa buhay ko. Lumuha man ako ng dugo, wala akong magagawa pa! Hindi na maibabalik ang lahat! Hindi na maibabalik sa dati ang buhay ko! Sirang sira na ako! Sirang-sira na ang buhay ko dahil sa katangahan ko! Hindi ko na namalayan ang sumunod na sandali! Basta naalimpungatan na lang ako na may humawak sa buhok ko kasabay ng pagdampi ng labi ng kung sino sa pisngi ko

Bakit ang daming problemang dumadating sa akin Gusto ko lang naman ng kapayapaan Gusto ko lang matakasan lahat ng sakit at hirap “Abo? Andyan ka pa ba? It’s me Clout, please respond to me.” Para akong naubusan ng lakas ng mga sandaling iyon. My life is so messed up, pwede bang ibalik ko nalang ito?

Sinubukan ko igalaw ang aking katawan ngunit hindi ko kinaya dahil sa sobrang sakit ng aking nararamdaman 'D*mn I am alive? Imposible naramdaman ko ang pagkasunog ng aking balat bago ako masabugan ng bomba, Alam kong patay nako pero bakit ganito buhay parin. 'Totoo ba ang kasabihang matagal bago mamatay ang masamang damo' Napailing ako dahil dun kalokohan! edi sana buhay pa rin ang matandang iyon.. Mas halang pa naman bituka non sa akin tss