I Owe You One Novels & Stories

Mas lalo akong napaiyak, mabuti na lang talaga dahil umuwi na ang mga ka-trabaho ko dahil nakakahiya kung may makakita sa akin ng ganito ngayon. "Nagsasabi po ako ng totoo, Aling Perla. Walang-wala talaga ako ngayon. . . Alam kong mahihirapan kang maintindihan ako pero nangangako akong magbabayad ako ng utang ko," pagmamakaawa ko. "Sarili ko na lang po ang maasahan ko, wala na akong pamilya. Sana ay bigyan mo pa ako ng isa pang pagkakataon dahil hinding-hindi ko tatakbuhan ang utang ko sa'yo." "Just pay off your debt."

"Ikaw nga engineer pero hindi ka marunong magcompute kung magkano na utang mo sa akin!" Napatayo si Neejan at dinuro ako. "Hoy! May utang ka pa pala sa akin na 500 no'ng highschool pa 'yon!" maktol niya. Kumunot ang noo ko sa sinabi niya. Hindi ko maalala pero alam kong kay Neejan ako madalas manghiram ng pera kapag nagkukulang ang pera ko. "Hindi kona maalala! Kinalimutan ko na 'yon kaya kalimutan mo narin! Move on... move on din," natatawang sabi ko dahilan para magtawanan kami.

aniya. "Huh? Hindi naman pwede iyon." Hindi naman ako mayaman para tumanggi sa grasya kaya lang ay sobra-sobra na ang pagtulong na ginagawa niya para sa akin. "You really didn't get it Kai. I owe you a lot. Our team owe you a lot. Kulang pa ang condo na ito upang pasalamatan ka sa pagpayag mo na maging photographer namin. If you didn't say yes, hindi ko alam kung anong mangyayari sa'min."

Turo pa ni Dory kay Jesabell. Pumalatak si Jason nang magpalitan ng tingin ang lahat ng naroon. Isa kasi siya sa reason kung bakit pabalik balik ng tambay ang kabanaihan roon. "Ang bitter ay sumama na sa kanila at magpauto." Hamon ni Jesabell sa mga naroon ngunit walang natinag na ikinainis nila Dory. "At dahil lahat kayo ay sweets, ako na magbabayad ng lahat ng orders ninyo plus enjoy sa kapogian ng kaibigan ko!" Ipinakita pa niya ang card na gagamitin sa pagbayad.

Kinuha niya ito at binuksan. Sa loob, nakasulat sa malakas at tiyak na sulat-kamay: Ang dilaw na rosas na ito ay sumisimbolo ng paghingi ko ng tawad. Sorry , honey. Isinulat ko mismo ang IOU na ito bilang patunay. May isang gabi akong utang sa iyo. Babayaran ko ito sa susunod. Kung lumampas sa due date, babayaran ko ito nang doble

Kung kalahating bilyon ang utang ni Daddy sa kanya ay siguradong mayaman na mayaman ito. "Have you read the letter? Your dad owes me half a billion. I am kind enough to give him a lot of time even though he promised to pay me last year but since he's sick I forgot the promise. But now that he's gone I can't just throw my money, Hija," paunang sabi niya kaya mabilis na naglaglagan ang mga luha ko.

Diretso soyang pumunta sa isang elder at sinabi dito, “Tanda, huwag mong kakalimutan ang pinangako mo sa akin noon. May utang na loob ka sa akin, at oras na para bayaran ako.” Tumango ang matandang lalake na may puting buhok. “Ang tagal kong hinintay ang pagkakataon na ito para bayaran ang utang na loob ko sayo. Wala na akong utang sayo pagkatapos nito.”

nag-aalalang tanong ni Dahlia sa akin habang abala akong isuot ang pinaka-sexy kong damit. “I can lend you money naman e.” Humugot ako ng malalim na hininga. “Ayoko ngang tumanggap ng pera galing sa 'yo, Dahlia” determinadong usal ko. “Kasi hindi ko alam kung saan ako kukuha ng ipambabayad sa 'yo kapag nagkataon.” “Well, you don't have to pay me!” “No,” matigas na angal ko. “I don't wanna owe you that much.”

rinig kong sambit niya mula sa loob. “Okay po,” sambit ko at tahimik na sumunod sa kanyang inutos. “Dito lang po ako. Thank you so much.” “I don’t accept thank yous,” aniya. “But you owe me one.” Wala sa sarili akong napalunok. Grabe. Akala mo naman pinilit ko siyang ihatid ako, e ‘no? Kanina pa ako panay ang tanggi, tapos ako pa ngayon ang may utang na loob? Grabe naman siguro?

Hindi ko kayang habang buhay na makisama sa taong walang ibang ginawa kundi ang sumbatan ako. Habang tumatagal ang usapan namin ay mas nagiging maluwag ang aking pakiramdam dahil mas malinaw ko pang nakikita ang ugali niyang pinagtyagaan ko lang dahil sa utang na loob. “I will forever be indebted to you. There are countless ways to repay you, but my body and heart are not among them, as they already belong to my wife. While my company will continue to financially support your agency, you and I are no longer associated.”