Devilish Meaning Novels & Stories

"Well let's just called him, denvil." Denvil? As in devil ba?

End of the world na ba? “We can't be friends because we already have mutual understanding,” sabi ni Great na mabilis na nagputol sa mga sunod-sunod na mga tanong sa isip ko. But wait. Ano daw? Mabilis na nanlaki yung mga mata ko nang magsink-in sakin yung sinabi niya. Mabilis ko siya nilingon at ang devil! Nakatingin na rin sakin at parang tuwang-tuwa pa sa reaksyon ko!

Kung palagi na lang siyang maiiwan mag-isa, parang ayaw niya na lang magmahal pa. Ali always told him that he changed after that. He became more cruel and heartless. Umikli rin daw ang pisi ng kanyang pasensyang maikli na noon pa. He could not blame him for worrying because he knew that the old man was just worrying about him but all that Yasir could do was to build up his defenses. Kung papapiliin lang din siya, ayaw niya nang magmahal pang muli.

Sorry! Yan yung salita na madaling sabihin pero napakahirap tanggapin. Kapag ba mahal mo sya tapos hindi nya kayang suklian at tanging sorry lang ang kaya nyang ibigay sayo matatangap mo ba ? Hindi! Diba? dahil ang sakit sakit sakit na kahit ilang sampal na sorry pa yan ay hindi kayang tumbasan ng sorry lang. Hindi ko talaga kaya ! Iyak na usad ni rechel sa sarili ayaw nyang mawala ang mga bata pero mas ayaw nyang bawasan ang parte ng kanyang katawan.

“If he going to attempt raise his head, he will never get out of this room alive.” Kaya nabitawan ko siya. “Dinadala niyo pa talaga ang kademonyuhan ninyo sa pamamahay ko!” “My son. I'm not the devil here. Bring her inside!” Sa likuran ko may dumaan at babaeng supot na supot ang katawan. “This is what really devil one do.” Saka hinila ng aking ama ang kumot na bumalot sa kanya. What he have done? Young Brother.

Tila ba may ginagawang pagpupulong ang mga ito na nagambala niya nang mga oras na iyon. “I heard that the devil is here. How is he?” tila pilosopo niyang sagot. “He’s fine, Agent Stans. Leave him alone right now. You don't know what kind of a person that devil is,” anang isa sa mga nakikita sa screen. “I’m sorry not sorry. But I feel how devilish he is. A monster!” ganting-sagot ni Veron.

Ang lalaking naka itim na damit ay pinangalanang Devouring Demon. Siya ay hindi eksaktong isang buhay na nilalang at mas tumpak na inilarawan bilang isang nilalang na sumaksak sa hangganan sa pagitan ng buhay at kamatayan.

I am not kind. I get angry. I have done evil things. I have… manipulated things to make it go my way. I have… cursed every person I hated… I was never kind, and I was never a good person. I have done evil… does that mean, I deserve to live in hell? I am not complaining nor protesting at the current things being thrown at me. The judgements, the accusations, the bad things they throw at me, the… sin I had done… all of it… and being in this certain situation right now, makes me feel… that I deserve it.

"The board of directors of my company is pressuring me to settle down to 'soften' my image. It’s a win-win. You get your revenge, I get them off my back." Kinuha ko ang folder at binuklat ito. Nakalagay doon ang mga terms. Sobrang laki ng halaga. Sapat na para mabuhay ako nang marangya kahit hindi na ako bumalik sa bahay namin. "Bakit ako?" tanong ko uli. "Maraming babae dyan na mas maganda at hindi basang-basa sa ulan."

Hindi niya alam Kung bakit ganito katakot na lamang siya samantalang ng huling hinarap niya si Joshua ay walang mababakas na kahit anong takot sa buong katawan niya. Namumuo na sa isip niya ang mga maaaring mangyari sa kanya ngayon ikinakasal siya sa demonyong nasa harapan niya. Yes. Mr. Joshua Huxley is a demon. A devil man. Wala itong pinag kaiba sa mga magulang niya, mas Malala pa nga kung tutuusin sapagkat isa itong mamatay tao. Walang puso At kaluluwang kumikitil ng buhay.