Devotional Topics Tagalog Novels & Stories

BYEONGYUN’S POV Pasado alas dyes na ng umaga at tatlumpung minuto na akong huli para sana sa huling meeting ng Department tungkol sa selebrasyon ng Buwan ng Wika bukas. Ano ba’ng magagawa ko kung sa tingin ko’y mas importante ang bagay na inuna ko kaysa sa meeting na dapat ay naroon ako bilang Presidente ng buong CTELA?

Ang sakit ba sa kanyang puso o ang masakit na katotohanan tungkol sa kanyang asawa? "I'm sorry, I'm sorry sa lahat-lahat, patawarin mo ako, Loco. Alam kong mali ako," patuloy n'yang pagluha sa harap ng asawa. "Aaminin ko mali ako sa ginawa ko at hiyang-hiya na ako sa'yo at sa sarili ko. Akala ko kasi kaya ko, kaya kong labanan ang sakit ko na mag-isa ng hindi mo nalalaman. Na hindi kita nasasaktan. Oo mali ako, maling-mali ako pero akala ko kasi noon na tama iyon. Akala ko ay tama ang ginawa ko. Nakipagkasundo ako kay Agustin na pwede n'yang gamitin ang katawan ko kapalit ng pera. Pera na gagamitin ko para sa sarili ko, para sa gamot ko ng hindi kita nasasaktan. Pero nasaktan pa rin kita at

Tiniis niya ang lahat ng iyon at nahiga na lang sa sahig habang yakap ang sarili. Nagpasalamat siya sa Maykapal nang sikatan pa siya ng araw kinabukasan. Ang buong akala niya ay kagabi na ang huling araw niya sa mundo. Kahit nanghihina ay pilit siyang tumayo. "Hoy, ikaw! Linisin mo 'yong kubeta mamaya, maliwanag?!" utos ng babaeng bumugbog sa kaniya kagabi.

3rd Person POV Sino nga ba hindi pangarap na maikasal?. Ang maikasal sa lalaking pinakamamahal mo. Ang magsuot nang puting gown at belo habang naglalakad papuntang altar. Kung saan sa dulo noon ay naghihintay ang taong pinakamamahal mo. Kasabay nang musikang malumanay na sumasabay sa bawat mong hakbang. Habang ang oras ay nasa inyo lamang dalawa. At ang mga mata nyo ay nakatitig lamang sa isa't isa. Ang atensyon nang mga tao ay pawang sa inyo lamang rin dalawa. Hindi ba't ang sarap sa pakiramdam?. Ang saya'y walang paglagyan. Dahil sa wakas ang pagiisang dibdib ninyong dalawa ay masasaksihan rin ng lahat. Hindi lamang sa mata nang madla. Kung hindi, lalong lalo na sa mata nang Panginoon.

IKATLONG TAUHAN “Selene” MABAGAL siyang tumango rito bago ngumiti na rin; ganoon din ang ginawa ng kanyang ina bago ito naunang maupo sa sopa na dati nang inupuan nito. “Alma.”

Aloha Kinabukasan ay nakita ko si tatay na pumasok sa loob NG opisina niya. Tay... tawag ko Kay tatay. Anong ginagawa rito Aloha...?tanong ni tatay Napag-isipan niyo na ba Ang sinabi ko sa Inyo? Saad ko Kay tatay. Tungkol saan? tanong pa ni tatay Sa kompanya Saad ko dito...

AMIRE ATHANASIA VLADIMIR DIAZ Age: 20 Nationality: Filipino Current Assignment: Main Vampires Association, Australia Previous Location: Philippines Huminto ang tingin ko sa word na Baguio. Muli kong naalala ang malabong image—cold air, isang babae, at boses na tumatawag sa pangalan ko. Hindi ko pa rin makita ang mukha niya, pero malinaw ang pakiramdam na mahalaga ang memory na iyon.

Si Coreen "Matagal na naming napagdesisyunan ng aking kaibigan na ang mga panganay na anak namin ang magpapasal bilang pasasalamat sa aming pagkakaibigan. Ngunit ni isa sa amin ay di napagkalooban ng anak na lalaki. Kaya sa mga apo nalang kami babawi." Paliwanag ng matanda.

“You always see me as a liar . . . as a devil. That’s why it’s so hard to win you back.” Wala na akong masabi. Hindi ko alam kung ilang minuto akong nakatingin sa kaniya habang siya ay nakaiwas lamang ng tingin sa akin, tila ayaw ipakita sa akin kung gaano siya nasasaktan ngayon. “They said . . . devil don’t fall in love nor change itself. But I do fucking love you. I do fucking changed. All because of you.” Mahina ngunit sapat na para marinig ko ‘yon ng maayos at malinaw.

"Tawag ka sa labas." Biglang napahinto sa paghihiwa si Venus at lumitaw ang malawak na ngiti na may halong pagkasabik sa bibig niya. "Harujusko! Dumating na yata ang mga bagong plato na inorder ko online!" Impit pa itong tumili dahil sa hindi mapigilang excitement atsaka binitawan ang kutsilyo. "Ikaw bantayan mo muna 'yang pinakuluan ko." Atsaka na siya mabilis na nagmartsa paalis.