Distant Relative Novels & Stories

Lahat ng nangyari Lalo na sa pamilya ko "I've been into a relationship kaya naiintindihan ko ang nararamdaman mo,it's so hard to move on kahit anong gawin ko ay siya padin noon but look at me now, kahit pa na makipag iyutan pa siya sa ibang babae diyan wala na akong pakialam.All you have to do is distance yourself at Zavier,the more na may connection kayong dalawa the more na mahihirapan kang mag move on"she said

My brother wasn’t with us because he had some load of works and he will be celebrating with his fiancée’s family here on United States too but we are too far. I heard that my Mom and her long-distance friend had the chance to see each other after many years of being away. As a supportive husband, my father agreed to spend our holidays here. Probably because the husband of my mother is also a dear friend to him. I couldn’t keep up with their excitement because first of all, I don’t have any person there to acquaint. I am not used to introducing myself to a complete stranger. “Dear, enter first,” pag-aaya sa akin ni Mom sa sasakyan.

pabalik-balik ang tingin ni Klaire sa dalawa, hindi makapaniwala sa nalaman. Sabi ni Rage ay hindi niya kilala ang Amanda na ‘to. Ngayon naman, malayong magkamag-anak pala sila? “‘Yung pinsan ng Mama niya, pinsan din ng Mommy ko. That’s why distant relatives.” Tumawa si Amanda. “Pero pamilya pa rin kami kaya wala ka dapat ikaselos.” “H-hindi ako nagseselos!” giit ni Klaire.

, nakatawang tugon ni Dylan sa kanyang sinabi at nagtaka siyang naintindihan nito ang kanyang pagtatagalog. “Really?”, saad niya. Saksakan pala ng talino ang mga taong ito, siya naman ay nakapasa sa entrance noon pero mas ginusto niyang maenhance ang kanyang skills kesa sumakit ang ulo niya sa kaiisip. “You know him?”, tanong ni Dylan at napakibit siya. “He is a distant relative, I guess?”, turan niya at hindi makapaniwalang tumingin sa kanya ito.

Ang tibok ng kanyang puso ay parang masyadong malakas para sa napakakitid na distansyang iyon. Hindi niya maialis ang tingin sa kanya—hindi dahil ayaw niya, kundi dahil parang may pumipigil sa kanya. Isang bigat na hindi niya maipaliwanag. Isang tanong na hindi binibigkas. Isang damdaming matagal nang pilit iniiwasan, ngunit ngayo’y unti-unting sumisingit sa pagitan ng bawat hinga niya. “Never in my wildest dreams did I imagine you’d end up being closer to my cousin, Marga,” he said huskily, an unmistakable note of impressed disbelief threading through his voice as he braced his hands against the meeting table on either side of her.

Ang kanyang karera, ang kanyang mga ambisyon, lahat ay bumalik. "Napuyat ako kagabi kausap ang kapatid mo sa telepono, at ngayon ay hindi ko na maidilat ang inaantok kong mga mata." Napabuntong-hininga si Ben, "Mahirap talaga ang long- distance relationship. Mas pait pa ang lasa kaysa sa kape na iniinom ko ngayon. Araw-araw lang siyang may oras para sa tanghalian; hanggang ala-una na lang ako para tawagan siya."

Ibinalik ko sa dagat ang aking tingin. Pagkuwan ay naupo si Abe sa tabi ko habang ang payong niyang hawak ay halos nakadikit na sa ulo namin. “They are my mother’s distant relatives. Noong buhay pa si Daddy, lagi nagpupunta sa mansyon ang parents ni Kuya Leo. He calls me pinsan kasi parang sa family tree lumalabas na third cousins ang parents namin,” paliwanag ni Abe.

Mas nakakapag-isip ako kapag hindi ko siya nakikita pero kasabay nun ay ang pag-iisip ko rin ng kung ano-ano. What I have learned made me a bit distant to him. May mga oras na gusto ko siyang makausap kaya lang mas pinipili ng isipan ko na lumayo muna kay Dad. Alam kong hindi pa naman napapatunayan lahat ng nalaman ko. I don’t know if Vince Poblacion is even my half-brother and a part of me doesn’t believe it but it made me confused and this issue stuck in my head now.

Agad akong nabuhusan ng malamig na tubig. Ito ang tanong na inaasahan kong marinig sa oras na malaman nilang isa akong Dela Cruz. Hindi ko mapigilang hawakan ang kamay ni Sebastian at higpitan ang pagkakahawak ko rito. Tumingin siya sa akin sandali bago lumingon sa lolo at lola niya at kay Auntie Louisa. "They are distant relatives," sabi ni Sebastian, kalmado at kontrolado. "As I said earlier, she came from the countryside."

sabi pa ni Daddy Kinabukasan , sa mansyon ng mga Eduardo unti unti ng nagsidatingan ang aking mga relatives, ganito sa aming pamilya sa tuwing may kailangan kaming pag-usapan at pagdesisyunan. Kasunduan namin na tanging sila Mommy lang ang sumira dahil sa lahat ng magkakapatid si Mommy lang ang nakipagtanan bago ikinasal kaya saludo ako sa Daddy ko sa kaniyang pagiging matatag sa kabila ng panlalait, pagmamalupit at matinding pangungutya ni FOunder sa kaniya ay nanindigan pa rin siya para sa pagmamahal niya kay Mommy. Nang makaupo na ang lahat sa oval table at nagsimula ng maghain ang mga taga silbi ng pagkain sa amin.