Distract Novels & Stories

Kapag ang temptasyon na lalapit, mahirap na itong tanggihan. Note: Maraming Mali dahil unedited.

That whisper turned him on, making him totally forget that he was in a middle of meeting— but now he was eagerly wanted a 'mating' instead. Pinag igihan pa niya ang ginagawa, he wants to hear Eleanor moans his name again. Akmang maghuhubad na siya ng coat nang biglang nag ring ang phone niya. He got distracted, agad na kinuha ang cellpone sa bulsa ng coat at inis itong hinagis sahig. "Don't fucking disturb me again!" Bulyaw pa nito sa cellphone niyang basag-basag na na nasa sahig.

Mabilis niyang inapakan ang preno ng sasakyan nang maramdaman ang impact na tila ba nabangga ang kaniyang sasakyan. Mabilis siyang bumaba kasabay nang pagbaba ng isang lalaki mula sa sasakyang nabangga niya. Kung bakit pa naman kasi ang distracted niya!

Hindi yata nito makuha-kuha. “Ayaw ko ng distractions.” Wade’s eyes bore on her. Matiim ang mga titig, halatang ayaw sa sinabi niya. Matapos ang ilang segundong pananahimik, sinabi nitong, “So I am a distraction now.” More than a distraction, gusto niya sanang idugtong. Iba ang sinabi niya. “Mas nakakapag-work ako na walang ibang tao sa paligid.”

“Exactly. That’s the blind spot. Fifteen minutes max. Ako ang bahala sa distraction.” Renese’s brows are knitted. “What kind of distraction?” “Hindi mo kailangang malaman,” sagot nito agad. “Mas kaunting alam mo, mas ligtas ka.” “That doesn’t make me feel better, Shoe.” “Hindi talaga dapat,” singhal nito. “Ang mahalaga, kapag narinig mo ang tatlong katok sa pinto, ibig sabihin nasa loob na ako.”

Seryoso lang ang mukha niya at saka malalim na huminga. “Roux, kaya mo bang i-distract si Mang Jordan?” nabigla ako sa tinanong niya at kinabahan. “Pero paano kung—“ “O gusto mo ikaw ang bumutas ng gulong?” natahimik at nagulat ako sa tanong niya. I know he is serious about his question. “Mas kilala ako ni Mang Jordan, ang kailangan mo lang gawin at butasin ang gulo ng jeep.”

Muntik pa yata itong matawa lalo. "Distracting?" "Yes. Illegal levels of distracting." Tuluyan na itong natawa dahilan para mapasimangot ako lalo. Nakakainis kasi habang tumatawa ito, mas lalo itong gumagwapo. Ano bang klaseng injustice ito? Parang every second may panibagong dahilan para mahulog ako rito. At hindi iyon maganda para sa mental health ko. "You're unbelievable," natatawang sambit nito.

Ang pampublikong knock-back ay isang bagay na magagawa ko nang wala sa Biyernes ng gabi. Para sa distraksyon, tiningnan ko ang aking telepono at ngumiti sa ilang bagong text, at kapag tumingin ako muli ay wala na siya sa kanyang upuan. Crap. Masyado ba akong obvious? Tinakot ko ba siya? Kaswal kong nilibot ang tingin sa buong kwarto, pinipilit na hindi halatang hanapin siya. 'Salamat.'

Dagdag niya. "Pero paano kung hindi siya magising?" bulong ko. "Tumigil ka na sa pagdududa, siguradong magigising din siya." "Sa tingin ko dapat mong taimtim na subukang gumawa ng paraan para maalis sa isip mo ang mga alalahanin mo, kailangan mo ng distraction na ito. Maaari mong isaalang-alang ang paggawa ng bucket list o kahit na subukang magtago ng journal kung saan mo maisusulat ang lahat ng ginagawa mo, kung ano ang nararamdaman mo ngayon habang wala si Hawk dito kasama mo, marahil ay mayroon kang gustong sabihin sa kanya, isulat mo lang ang lahat, isulat ang bawat nararamdaman at emosyon."

Hindi siya ang dapat kong talunin kung hindi ang sarili ko. Malaki ang mawawala sa akin kung magpapaapekto ako sa mga bagay na sasabihin niya. Kailangan kong mag focus sa laban at hindi sa kaniya. Walang ibang maibibigay si Issa sa akin kung hindi distraction at hindi ko ‘yon kailangan ngayon.