Doctor Stranger Tagalog Novels & Stories

sambit ko Tumango naman ang doctor at pumasok na sa operating room, pinunasan ko Ang luha ko dahil walang tigil ito sa pag agos. Umupo ulit ako sa upuan, Maya Maya pa ay lumabas naman ang isang doctor na naggagaling sa Isang kwarto. " Yung family ng patient na nagngangalang Spade Carter" sambit ng doctor Ngayon ko lang narinig ang apelyedo na yan.

Nakakahiya dahil pinagtitinginan na kami ng mga tao. Dinala nya nga ako sa hospital. Tiningnan na rin ng doctor ang kalagayan ko. “Hmm, You're a Filipino right?” tanong saakin ng Doctor. “Yes, Doc.” sagot ko. “I'm Dr. Alfred Alvarez. Isa rin akong Filipino.” pakilala niya saakin. Natuwa naman akong malaman na kababayan ko rin siya. “It's nice to meet you Doc. Anyway, anong lagay ng bayag ko? Magkakaanak pa ba ako?”

Pigil na pigil niya ang sariling huwag mapaiyak sa mga sandaling iyon. She inhaled, then exhaled. May lumapit sa kaniyang doktor. “Are you, Miss Quijano?” tanong nito. Tumango siya nang hindi ito nililingon. Nananatiling nakamata lang siya sa ama. “I am his doctor. I’m Doctor Romualdez,” pakilala nito.

tanong nito kay Blake “Natamaan niya an kanto kan lamesa. Medyo matagas ini asin nalugadan an saiyang angog.” hingal na nga si Blake pero hindi naman siya umalis sa tabi ko (Nauntog sa kanto ng mesa. Medyo malakas kaya nasugatan ang noo niya.) Dinala ako sa Emergency Room at agad na nilinis ang sugat ko nung nurse na umalalay sa amin. Hindi namna nagtagal ay dumating na ang doktor at sinuri nito ang noo ko.

Kabanata 22 Boom! Parang kulog! Biglang nanginig si Anthony, biglang naging tense ang kanyang ekspresyon, at malakas na nagtanong, "Ano ang nangyayari?" "Nagre-resuscitation ang doktor, at nasa ospital na ako." Sagot ni Adonis, mukhang naguguluhan. Nag-aalalang sinabi ni Anthony, "Hintayin mo ako, pupunta ako kaagad!"

Nakatingin ito sa akin dahilan para mapatingin ako sa paligid at don ko lang napagtanto na ako na pala. Tumayo kaagad ako at pumasok. Ngitian ko muna ang nurse. "Maupo kalang diyan, hintayin mo si doctora.." sabe nito. Tumango ako bago ako umupo sa visitor chair. Napatingin ako sa ibaba ng mesa at tumambad sa akin ang pangalan na merong nakalagay na Doc. Vilma Cruz Napatingin ako sa isang pintuan na hindi ko alam kong ano ng bumukas ito at lumabas doon ang isang medjo may katandaang babae na naka white lab na merong stetoscope sa leeg nito.

Hindi niya iyon magawang suklian ng isa ring matamis na ngiti dahil maliit man na paggalaw ay sobrang sakit na ang hatid sa kanya. “Good day, Miss Vergara… or should I say, Mrs. Santocildez…” nakangiti pa rin ng malapad ang doctor kahit na wala naman siyang anumang emosyong pinapakita rito. “I am Josiah, I’m the doctor as well as the friend of your husband. I just like to inform you that finally, after a week or so, you’re finally awake-” “I-isang linggo?” hindi makapaniwalang tanong niya. Nahihirapan man magsalita ay pinilit niyang sabihin iyon.

Bumangon siya at nagtungo sa labas para sumakay ng taksi at pumunta sa ospital. Tumigil siya sa harap ng isang pintong may salamin. Ang karatula ay nagsasabing: "Dr. E. Wood, Pangunahing Mangagamot." Huminga siya nang dahan-dahan, kumatok. — Pasok, sabi ng isang kalmadong boses mula sa kabilang panig. Pumasok siya.

Mataas siyang lalaki, napakaputi ng kanyang balat, hapit ang kanyang namimintog na mga biceps sa suot niyang gray na long sleeves polo. “Good morning to you, exquisite Lady.” Lumayo siya ng kaunti at yumukod ng bahagya. "I am Doctor Philip Ismael Valfreya-Marvels a Neurologist.”  Muli siyang napatitig sa akin na may naglalarong ngiti sa mga labi. Lumingon ako sa dalawang kasama ko. Tapos na sila na ayusin ang kanilang mga buhok. Kaya pare-pareho na kaming kaharap si Dok.

Since the day I saw Perfi, since the day I heard his words and voice realization hit me. Life is very important. If you have the strength to fight, fight. If you have the courage to stand, stand. Because you're life will depend on it. Nang pumasok ang doktor ay syaka humiwalay sa akin si mommy. Naiiyak pa rin siya. Hinanap ko si daddy pero ang sabi ni mommy ay papunta pa lang daw dahil nasa Hong Kong pala si daddy para sa isang business meeting. "I'm sorry..Einalem but.." he's Doctor Reynaldo Tan. He is my long time doctor. Siya lagi ang nagchecheck up at nagbibigay ng gamot sa akin na noon ay binabalewala ko lang.