Doctor Stranger Tagalog の小説・ストーリー

Madamdaming wika nito Tumango ang Doctor. "Natural lang naman ho na mahal na mahal ng isang magulang ang kanyang anak. Maiba po tayo, gusto ko lang ho sabihin na nagkamalay na ang pasyente minutes pagkatapos niya ipasok sa ER." Nakangiting balita nito Napalunok siya. Ito siguro ang oras na wala sila ni Niccolo. "T-talaga ho?"

pakilala ni Magen. Hindi ako sumagot at umiwas lang ng tingin. Doctor? may sakit ba ako? Napahawak ako sa noo ko at sa leeg para tingnan kung mainit ba ako pero hindi naman. "P-Poena Heart Nazario..." I managed! Hindi ko alam kung i-ooffer ko ba ang kamay ko but I chose to stay still. I stared at Doctora when she smiled at me like she was comforting me using her smile.

Luna furrowed her brow, confused, because the man wasn't familiar to her. As he approached her, his mouth opened as if to say something, and he gazed intently at her face. Napalabi naman ang dalaga. "Good Morning Doc" Siya ba ang doctor ni Tito? bakit ganyan ito makatitig sa kanya? "Doctor Pierce Sandiago, A Surgeon and Medical Doctor of your D-Dad?" Parang nag dalawang isip pa ito kung sasabihin niyang Dad.

"Nasaan po ako dok?" Hindi nito nagawang tapusin ang sasabihin niya nang magkaroon ako ng lakas ng loob para magtanong ng diretsahan. Sobrang naguguluhan ako lalo na't ang doktor na ito sa health center ang nasa harapan ko ngayon. Si Dr. Adam Nicolas Santiago.

"F*ck it, bud. I’m telling the truth. If you don’t want to believe me, you’re f*cking sh*t! Get your f*cking ass over here, motherf*cker… What? You won’t believe me? You’re a f*cking pain in my a*s, as*ho*e… What? Guards? Guards? What the h*ll do you need with your motherf*cking guards? ...Fine! I’ll do it… F*ck you. My mi*dle finger salutes you, man." Napailing-iling na lang ako. Curse machine pala ang doctor na yun. Tumitig muna ako sa likod ni doctor bago umalis ng hospital. Paglabas ko ay agad akong naghanap ng murang kainan kahit sobrang impossible lalo na't nasa syudad ako ngayon. Buti na lang at meron kahit medyo malayo sa hospital. Ayos na ito kesa sa mahal. Healthy naman ang pagkain

----There is no nakedness that compares to being naked in front of someone for the first time.---- Stefano was diagnose with dengue. Sabi nga ng doctor na tumingin sa kanya ay mabuti raw at nadala namin s’ya agad sa hospital dahil kung nahuli kami kahit limang minuto lang ay maaring mawala sa akin ang anak ko.

Nang maramdaman niya iyon, agad din niyang hinawakan ang kamay ko, ginap ang mukha ko, at marahang hinalikan ang noo ko. Maya-maya, may kumatok at bumukas ang pinto. Pumasok ang doktor. "Good morning, Mr. and Mrs. Madrigal. I have bad news tungkol sa kalagayan mo, Mrs. Madrigal," seryosong sabi ng doktor. Napahawak agad ako kay Diego. Tumingin siya sa akin, at tumango ako—senyales na huwag siyang matakot.

Hala paano na lang kung makita niya ang nasa pisngi ko! "May dala din po siyang doctor po." Mas lalo akong namutla dahil sa sinabi nito. Doctor... Baka malaman nila na wala ng lason sa katawan ko ngayon na di nila pwede malaman! "Teka! Sabihin mo muna na mag-ayos muna ako!" Waaaa anong gagawin ko! ******* LMCD22

Black sa kanila saka napangiti ng malawak. Nang makalapit ang doktor ay agad na binati nila ang lalaki. Inilahad ni Maddox ang kan'yang kamay upang makipagkamay kay Dr. Black. "Magandang umaga, Dr. Black!" "Magandang umaga rin sa inyo, Mr. and Mrs. Xander," slang din na bati ng lalaki sa kanila. Halatang hindi fluent sa tagalog ang lalaki.

Gaya ng dati magmula lang ng manganak ito. “Pwede mong personal na kausapin ang doctor na ito na nakatira sa Legazpi, ang alam ko gumagamit sila ng mga herbal at may mga iba silang ginagawa upang tulungan ang pasyenteng magising. Gusto kong subukan mo siya...” pakita ni Doctor Cabral ng isang profile ng doctor, medyo matanda na. Heart surgeon iyon. “Malay mo matulungan siya. Dito kasi, hindi ko alam kung ano pa ang dapat gawin namin sa kanya.”