Novel & Cerita Don't Me In Tagalog

Parang naramdaman kaagad ni Miguel ang emosyon ng dalaga kaya nag-alala ito. "Please, honey... stop your tears from crying. Ang layo mo sa akin ngayon para yakapin kita at aluin." pakiusap ni Miguel. "Promise... after the event, I'll find ways to be with you, just don't cry. Please?" nag-alala ang boses nito sa kabilang linya.

Adeline "Anong nangyari, babe?" tanong sa akin ni Marky bakas ang labis na pag-aalala sa kaniyang mukha habang mabilis na lumalapit sa akin. Naramdaman ko ang mabilis na pag-iba ng hangin at alam kong isang pagkakamali ko lang ay lagot na ako. Saglit kong tinapunan ng tingin si Matthew na agad naman akong binitiwan.

*** Can I call you baby? Can you be my friend? Can you be my lover up until the very end? Let me show you love, oh, I don't pretend Stick by my side even when the world is givin' in, yeah Uyyyy sino yan? Huwag mo akong multohin. Pesting kuryente naman oh, wala bang back up generator ang nag organized ng event? Oh, oh, oh, don't Don't you worry I'll be there, whenever you want me

sagot ko "Masaya akong masaya ka" ngumiti ako, Natigilan kami sa paglalakad ng huminto siya at hawakan ang dalawang kamay ko gamit ang magkabilang kamay niya "If you need anything,just don't hesitate to tell me hmm..I'm always here for you and for the baby" nakangiting tumango ako.. ____________________

I am still catching my breath. "Damn you," hindi ko mapigilang ibulong dito.

May recording device ba dito? “Huwag kang mag-alala, wala akong pagsasabihan nito. Magpapanggap akong hindi ko alam. Para hindi ka mapahamak. Hindi ka nila sasaktan. At kapag tinanong nila ako, hindi ko sasabihin ang totoo,” sabi ko. Umupo si Arc sa harapan ko at hinaplos ang aking pisngi. “Don’t worry about me. Hindi nila ako papatayin. Hindi nila kaya,” nakangisi niyang sambit.

Dalawang araw na kasi siya sa tabing ilog at nangangamoy na. I'm sorry gorang nadamay kapa tuloy sorry kong dahil sa akin namatay ka sorry. I'm sorry 'di ko nagawang iligtas ka I'm sorry gorang. Ma'am tama na po yan kailangan na nating umalis.

"Matulog ka na nga lang diyan. Dami pang satsat eh. Akala mo naman. Napaka swerte mo at makakatabi mo ang Diyosa ng kagandahan for free." Nakangiting ani ng dalaga at puno ng kompiyansang aniya. "In your dreams." Mahinang ani ng binata. "Anong sinabi mo?" "Sweet dreams." Ulit ng binata. "Ahem, akala ko in your dreams eh. Kala mo ha."

Nagkalat na ang mga malalandi sa paligid kaya kailangan nang gumawa ng mga eksperto ng gamot para mawala ang kati ng mga higad na 'to. "Who are you?" maarteng tanong ng babaeng mas makapal pa yata ang make-up kumpara sa encyclopedia na nasa library. "I am his girlfriend and he's my boyfriend." mayabang kong sagot sabay hawak sa braso ni Drake pero tinarayan lang nila ako na parang hindi sila naniniwala. "In case you're not aware of the word 'my' I just want to make a brief recap about how the word 'my' means in my statement. If we're going to take a look in our previous lesson during our high school days..." saglit akong napahinto at tinitigan sila isa-isa. Mga bopols yata 'to.

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?