Tula Para Sa Kapatid Novels & Stories

Wala siyang nakasanayan na makita ang kanyang asawa sa ganitong estado ng gaan. — Ano iyon? tanong niya, nagpapanggap ng interes na hindi niya ganap na nararamdaman. — Si Nathan, ang aking kambal na kapatid, ay finally babalik! Ang kanyang sigla ay kapansin-pansin. Parang nagiging teenager muli siya sa pagsabi ng pangalang iyon. — Bumalik siya matapos ang ilang taong paglalakbay sa ibang bansa. Hindi ko siya nakita sa loob ng matagal, at marami na siyang nagbago.

Naglabas siya ng tseke. “Matagal na kitang nakasama. Naipasok ko na ang kapatid mo sa isang prestihiyosong paaralan. Sa kakayahan niya, magiging maayos ang kinabukasan niya. At kahit hindi, maaalagaan siya namin ni Tita Vivian. Dalhin mo ang perang ito at humanap ka ng lungsod na gusto mong tirhan.” Napatingin ako sa halaga ng tseke.

“Oyy, baka may secret admirer pala itong si bunso nang hindi natin nalalaman. Oyyy,” Namilog ang mga mata ni Kariel sa panunukso ng kapatid niyang si Keith. “Kuya naman… wala ako non,” depensa niya sa sarili. “Aba'y, dad. Parang kailangan nang magtanggal ng tutuli, medyo na bibingi na eh,” tatwa pa ng kapatid. “Dad, oh, ang kuya. Nakakainis,” sumbong niya sa ama.

Biglang pumasok si Kuya Gavin. "Wow! You look perfect little sis. Ikaw na ba ang kapatid ko?" manghang ani ni Kuya nang makita niya ako. "Parang ayaw na kita ipakita sa kanila na gan'yan, baka kunin ka nila sa 'min, eh." pagbibiro pa nito. Tinampal naman ni Tita Val ang braso ni kuya Gavin. "Ikaw talagang bata ka! Anong gagawin mo r'yan sa kapatid mo? Buburuhin mo?!

Sa puntong iyon para bang may na tanggal na tinik sa d****b ni Willow. Kinuha naman ni Atlas ang kapatid mula sa bisig ni Maura. Hindi siya nakatakas sa matatalim na tingin ng kapatid kaya naman nginitian na lamang niya ito at pinanggigilan ang matangos na ilong. “Kuya naman!” masungit na pagrereklamo ng kapatid.

“T-totoo naman dad! Sila ang malas sa buhay natin kaya napahamak ang kapatid ko!” Pagkasabi ni Aurelia niyon ay nagpumiglas siya sa pagkakahawak nito at tumakbo palayo doon. Sunod sunod na rin na tumutulo ang luha ni Aurelia habang tumatakbo. Kung hindi lang sana nakabantay ang kapatid niya kay Tiffany edi sana hindi sila nadamay! Kung sana lang si Tiffany nalang hindi ang kapatid niya! Hindi sana nakaratay sa hospitabll bed ang kaniyang kapatid! Hindi sana nag aagaw buhay si Arlot!

turan ni Tanya saka tumalikod kasabay ang pagsara ng pinto. Sumunod ang nakakabinging katahimikan. Abala ang bawat isipan ng dalawa patungkol sa kaninang kaganapan. Hindi maiwasan ng mga ito ang mapaisip dahil tila may kakaiba. Napasulyap si Leiluna sa kanyang kapatid na agad na umiwas sa kanya kasunod ang ," Tara na. Gutom na'ko!" ngumiti ito sabay ang pagtayo mula sa kama.

Napangiti na lang si Lyla sa turan ng kapatid at pinikit ang kanyang mga mata. “Ate, kung alam mong hindi mo na kaya, you can always turn to me. Tayo na lang ang magkaramay kasi si mommy ay laging na sa Pinas na. May ibang pamilya na siya kaya, Ate, h’wag mong isaloob lahat ha. I’m always here for you. I love you.” Pinigilan ni Lyla ang maluha at tinapik lang ang braso ng kapatid. “Thank you and I love you too.”

Saad ni Red. "Yan din ang hangad ko sa kapatid mo ang mging masaya na ng tuluyan, kaya dapat makaseguro nga tayo na si Tita Clarita yon." Saad ko naman at tumango tango lang ng ulo sa akin si Red.

Kumapit na ito kay Sandra. Nang makarating kami tumabi lang muna ako kay Tina at inakbayan ko ito. "Magpakatatag ka para sa kapatid at pamilya mo. Kung may kailangan ka, lapitan mo ako huwag ka mahihiya.." bulong ko sa ibabaw ng ulo nito. Tumingala ito at ngitian ko ito. "Opo, salamat po kasi nag karoon po ako ulit ng kuya.." pasasalamat nito sa akin.