Drive By Eric Bellinger Lyrics Mga Nobela at Kwento

And all I could see was the man I’ve been missing for long days and months. I was waiting at home, but here he was waiting at the end of the aisle. We were just standing by the car when the music turned on. It was a piano version of “It Might Be You” by Stephen Bishop. “Time…I’ve been passing time watching trains go by. All of my life, lying on the sand watching sea birds fly, wishing there would be someone waiting home for me…” “Mom, tell me I’m not dreaming.” “Pwede ka pang mag-back out, Bella. Do’n ka na lang sa akin.”

That should be me, holding your hand That should be me, making you laugh (yeah) That should be me, this is so sad That should be me That should be me (ooh) That should be me, feeling your kiss (feeling your kiss) That should be me, buying you gifts (buying you gifts) This is so wrong I can't go on (I can't go on) 'Til you believe That that should be me That should be me (no) Para akong mawawalan ng hininga dahil sa iyak. Alam kong napansin yun ni manong driver pero hindi n'ya ako inistorbo. Crying silently is like torturing me in h-ll. I saw Sebastian's number flashes on my screen. Hindi ko 'yon sinagot. For the meantime, I want a peace of mind.

Handa na sana siyang makipagtalo sa kung sinumang walang disiplinang drayber ang gumawa noon nang biglang sumungaw ang pamilyar na mukha. "Attorney Evangelista, I'm sorry. I braked a little too suddenly." Sumungaw ang ulo ni Dylan mula sa driver's seat habang kumakaway at nakangiti nang mapang-asar. Natigilan si Bella sa hindi inaasahang pagpapakita ng lalaki. Mas pinili niya itong balewalain at hindi pinansin ang sinabi nito. Ipinagpag niya ang putik sa kaniyang damit, ngunit nang makitang hindi na ito matanggal ay tuluyan na siyang sumuko at nagpatuloy sa paglalakad nang diretso.

Nang hindi na nag-iisip, mabilis siyang sumugod patungo roon, at walang babalang pumasok sa upuan ng drayber sa gitna ng nagulat at natatarantang tingin ng lalaki. Sa sumunod na sandali, hinugot ni Erich ang suot niyang mamahaling singsing na may hiyas at marahas na ibinato ito sa drayber. "I will buy your car!" Bago pa man makasagot ang drayber, todo-todong ibinaon ni Erich ang kanyang paa sa silinyador! Biglang umabante ang taksi nang pasuray suray, habang ang mga gulong nito ay lumilikha ng matinis at nakatutulig na ingay sa semento.

We stayed like that for a while hanggang sa nag-aya na akong umuwi. Sa tabi na ako ng driver umuupo. Habang nagbabyahe pa ay nagkakantahan pa kami. He's a really good singer. If I could be with you tonight I would sing you to sleep Never let them take the light behind your eyes One day I'll lose this fight As we fade in the dark Just remember you will always burn as bright Sumasabay ako sa kanyang kumanta. Nagkakatinginan pa kami. He was smiling. Nabigla pa ako nang halikan niya ang palad ko but I didn't mind. I just continued singing with him.

Napabuntong-hininga siya, mahigpit ang hawak sa bewang ko. Hindi ko na namalayan kung paano gumalaw ang mga kamay ko—kusang gumapang sa batok niya, napulupot sa leeg niya, habang ako naman ang nagdikta ng ritmo. Habang nangangabayo ako sa kanya, unti-unti ring umuusad ang traffic. Eros was driving his Mustang while me—driving him. "Bebelabs... sobrang sikip mo."

Si Troy, Diego, at Erica na lamang ang natira sa malaking silid. "Troy, kailangan kitang kausapin tungkol sa isang mahalagang bagay. Dalhin mo ako pauwi. Naipadala ko na ang aking driver pauwi," iginiit ni Erica. "Pasensya na, gabi na. Dapat umuwi ka na kasama ang iyong driver," sagot ni Troy nang hindi siya tinitingnan, abala sa pag-aayos ng kanyang mga dokumento at laptop.

Ewan ko ba pero sinusungitan niya ako palagi. Ano kayang problema niya sa akin? Gwapo pa naman siya pero napakaseryoso niya. Mukhang pasan niya ang mundo at parang palaging nag-aamok ng away. Hindi ko na lang siya pinansin at tahimik na lang akong nagbukas ng phone ko. Hanggang ngayon ay wala pa ring message sa akin si Eric. Sobrang nakakapanibago lang. Nang matanaw ko na ang labas ng subdivision namin ay kaagad akong pumara. "Para po!" Saad ko kay kuyang driver.

Parang dumaloy sa dugo ko ang excitement. Ni hindi ko masupil ang ngiting kumakawala sa labi ko. "Kuya!" "Labas na, Brat!" Agad ko 'yong ni-end call at patakbo pang lumabas ng gate kahit may kabigatan ang bag na bitbit dahil sa mga librong linagay ni Erica. Nandoon na siya't nakasandal sa hood ng sasakyan niya. Kumaway ako na ikinatango niya.

"Ehh may music kasi hindi nakakaboring...hindi katulad ng sasakyan mo!" Narinig kong napabuntong hininga SYA at hindi na nagsalita pa....at dahil wala rin ako sa mood magsalita ay tumahimik din ako at bumaling nalang sa labas ng bintana.. 'And I've got all that I need Right here in the passenger seat' 'Oh and I can't keep my eyes on the road Knowing that she's inches from me'