Drive By Eric Bellinger Lyrics Novelas e Histórias

Gulat na gulat siyang nakatitig sa upuan ng drayber. Bumukas ang pinto ng kotse at mabilis na bumaba si Erol. Pinuntahan niya si Erlinda. “Ma, ayos lang ba kayo?” “Ayos lang ako…” mabilis na sagot ni Erlinda. Dahil lalong lumalakas ang apoy, binalot ni Blake ang kanyang jacket kay Erin. “Sumakay na kayo sa kotse—kailangan na nating umalis!”

Singhal ng aking konsensiya. Utang ba loob! Tinatraydor ako ng sarili ko! Kinapa ko ang aking dibdib at tinapik-tapik iyon ng tatlong beses. Ayan, nakahinga rin ng normal. I am expecting him to sit at the back. Syempre, amo sya't driver ako. But here he is! Nasa tabi ko siya ngayon habang abalang nakikipag-usap kay Miss through video call. Pinausad ko na ang sasakyan palabas ng gate nang marinig ko si Miss na hinahanap ako.

Huminga siya nang malalim, itinaas ang kanyang baba, at matapang na nagsalita. “Lilinawin ko lang—kung nandito ka para bawiin ang lahat, it’s too late. Hinding-hindi ko ibabalik ang singsing na binigay mo. Mr. Miller, paano mo nagagawang bawiin ang salita mo?” Napatalon sa gulat ang driver sa harap. Sa buong syoda, iilan lang ang may lakas ng loob na pagsalitaan si Mr. Miller nang ganoon.

Umaalon ang paningin ko habang tinatanggal ang pagkakahawak sa akin ni Ryker. “Let me go! You jerk!” sigaw ko. Hindi ko matanggal ang kamay ko sa pagkakahawak niya. Masyado niyang hinihigpitan ang kapit sa akin. “You are drunk, Serenity. You can't drive!” sigaw niya din sa akin. Nanlilisik ang mata. “Oh please!!! I can manage! I'm not that drunk!” sigaw ko pero muntik na akong mabundol dahil sa konting hilo. Mabuti at hawak niya ako.

Upang iyong mapagbigyang-pansin Aking paghahanga at pagtingin sa iyo, oh Huwag mo na sana akong pahirapan pa Kung ayaw mo sa 'kin ay sabihin mo na Huwag mo na sana akong ipaasa sa wala Oo na, mahal na kung mahal kita Ano pa ba'ng dapat na gawin ko Upang malaman mo ang nadarama ko? Upang iyong mapagbigyang-pansin Aking paghahanga at pagtingin sa iyo.... " Manong, pwede po bang pakilipat ang music niyo po. Masyadong mapanakit,eh." sabi ko kay manong driver.

And all I could see was the man I’ve been missing for long days and months. I was waiting at home, but here he was waiting at the end of the aisle. We were just standing by the car when the music turned on. It was a piano version of “It Might Be You” by Stephen Bishop. “Time…I’ve been passing time watching trains go by. All of my life, lying on the sand watching sea birds fly, wishing there would be someone waiting home for me…” “Mom, tell me I’m not dreaming.” “Pwede ka pang mag-back out, Bella. Do’n ka na lang sa akin.”

That should be me, holding your hand That should be me, making you laugh (yeah) That should be me, this is so sad That should be me That should be me (ooh) That should be me, feeling your kiss (feeling your kiss) That should be me, buying you gifts (buying you gifts) This is so wrong I can't go on (I can't go on) 'Til you believe That that should be me That should be me (no) Para akong mawawalan ng hininga dahil sa iyak. Alam kong napansin yun ni manong driver pero hindi n'ya ako inistorbo. Crying silently is like torturing me in h-ll. I saw Sebastian's number flashes on my screen. Hindi ko 'yon sinagot. For the meantime, I want a peace of mind.

Handa na sana siyang makipagtalo sa kung sinumang walang disiplinang drayber ang gumawa noon nang biglang sumungaw ang pamilyar na mukha. "Attorney Evangelista, I'm sorry. I braked a little too suddenly." Sumungaw ang ulo ni Dylan mula sa driver's seat habang kumakaway at nakangiti nang mapang-asar. Natigilan si Bella sa hindi inaasahang pagpapakita ng lalaki. Mas pinili niya itong balewalain at hindi pinansin ang sinabi nito. Ipinagpag niya ang putik sa kaniyang damit, ngunit nang makitang hindi na ito matanggal ay tuluyan na siyang sumuko at nagpatuloy sa paglalakad nang diretso.

Nang hindi na nag-iisip, mabilis siyang sumugod patungo roon, at walang babalang pumasok sa upuan ng drayber sa gitna ng nagulat at natatarantang tingin ng lalaki. Sa sumunod na sandali, hinugot ni Erich ang suot niyang mamahaling singsing na may hiyas at marahas na ibinato ito sa drayber. "I will buy your car!" Bago pa man makasagot ang drayber, todo-todong ibinaon ni Erich ang kanyang paa sa silinyador! Biglang umabante ang taksi nang pasuray suray, habang ang mga gulong nito ay lumilikha ng matinis at nakatutulig na ingay sa semento.

We stayed like that for a while hanggang sa nag-aya na akong umuwi. Sa tabi na ako ng driver umuupo. Habang nagbabyahe pa ay nagkakantahan pa kami. He's a really good singer. If I could be with you tonight I would sing you to sleep Never let them take the light behind your eyes One day I'll lose this fight As we fade in the dark Just remember you will always burn as bright Sumasabay ako sa kanyang kumanta. Nagkakatinginan pa kami. He was smiling. Nabigla pa ako nang halikan niya ang palad ko but I didn't mind. I just continued singing with him.