Drive By Eric Bellinger Lyrics の小説・ストーリー

Cold eyes. "I should be over all the butterflies but I'm into you, I'm into you And even baby our worst nights I'm into you, I'm into you Let 'em wonder how we got this far, 'Cause I don't really need to wonder at all Yeah after all this time I'm still into you I'm still into you I'm still into you I'm still into you" I sang as I hit the drums the last time. When I look to the crowds again I saw that eyes was not looking at me anymore. But the girl Infront of him.

Panandalian akong pumikit para hamigin ang sarili but then there she is again. Bree. She's like a virus, eating me from the inside out. She's my mind fuck. Ultimo pamamahinga ko sinasakop na niya. I was about to start my car when a song started to play, hinanap ko ang salarin. It's by Imagine Dragons. Matalim kong tiningnan ang cellphone at marahas na napamura. "Tang'na ka!" I snapped. "Well, hello, Master. I miss you." Puno nang pagka aliw na bati ng siraulong si Trace.

Habang ginagawa niya iyon ay mabilis na bumaba ako ng tricycle at muling tumakbo palayo. “Iyan po isang libo, bayad ko po sa abala,” rinig ko pang saad ni Darius kay Manong Driver. “Baby!” Rinig niyang tawag sa akin ngunit hindi ko siya nilingon. Nagpatuloy ako sa pagtakbo ngunit biglang may humintong sasakyan sa tapat ko. Paglingon ko, nakababa na ang salamin ng bintana. Nakita ko ang nag-aalalang mukha ni Errol.

"Hindi lang ho tayo kundi kakikilala lang din ho naming dalawa. May posibilidad na gawin ko rin kung ano ang ginawa ni Ellisa. Or I might do something more horrible than that." Hindi siya sumagot bagkus ay napangiti lamang siya. Maya-maya ay isang sasakyan ang pumarada sa harapan namin. Sa pagbaba ng bintana ay bumungad sa amin si Mang Eric na siyang driver ni Ms. L. Right before we enter the car, muli niya akong tinapunan ng tingin kasabay ng pagtapik niya sa balikat ko.

hahahaha Nabaling ang atensyon ko sa lalaking panay ang wagaygay ng kanyang kamay saakin na para bang sinasabi niyang sakaniya ako lumingon, si Kuya Eric ang driver ko. magkunwari kaya akong hindi ko siya nakikita? huhu ang bad ko na. Sorry na po. Lumapit ako sakaniya agad at siyang pinag bukas ako ng pintuan ng back seat. "Good afternoon Ma'am, s-sabi ko na 'di ka makakapasok k-kanina eh" utal na bungad ni Kuya sakin, tila ba kinakabahan pa siyang sabihin sa akin ito. "P-pinapasabi po ng D-Daddy mo sakin na sagutin mo daw po ang kanyang mga tawag o text" nakita ko ang kanyang mata na para bang natataranta kung titingin ba ito sa akin o titingin sa kalsada.

Napatahimik na lang ako sa sulok at nag-iinit ang aking mukha dahil sa biglang pagtugtog ng musika ni Olivia, Driver Licences, hindi ka naman nanadya tadhana 'no? Letse! He drive me home and yet the music is driver licensed where olivia is singing this emotionaly. Shit, this is so awkward. I cleared my throat. "Baba mo na lang ako sa gate ng village." I feel his gazed staring at me. "Tapos? Maglalakad ka papasok? No, I'll drive you home," he uttered.

Pero nabasag ang imagination niya ng magsalita si Sir Miggy, John Llyod este yun matangkad na lalaki pala. "Miss dun ka sa kabila not unless you will drive for me. Pero sorry gentel dog ako. Kaya get in dahil parang uulan na din" sabi ni Tyler. Walang nagawa si Erika kundi ang mabilis na tumalikod at umikot sa harap at pumasok sa kabilang pinto sa side ng driver. Habang panay ang sulyap ni Erika sa panty niyang naupuan na ng lalaki.

“Peanut, kalma ka lang diyan ha. Huwag mong masyadong pahirapan si Mommy mo. Pasensya ka na kay Daddy at laging nakikipagkita sa iyo si Junjun. Kasalanan talaga ni Daddy eh. Promise talaga anak, pipigilan na ni daddy, pipigilan ko na ang sarili ko. Ilang buwan na lang naman eh, kakayanin ko na iyon.” “Rekdi, parang narinig ko na iyang ganyang linyahan sa Batangas. Take two ba ito o insert at cure lang?” Natatawang singit ni Eric sa monologue ko. Muntik ko nang makalimutan na nandito pa rin pala siya at ngayon ay kasalukuyang nilalantakan ang pagkaing pinadeliver niya kanina.

Ngumisi rin si Haydn pero kabaliktaran ang ngiting ‘yun. “Pero ang babayaran…” Sa puntong sinabi ng drayber ang mga salitang iyon, isang hindi niya mabilang na kumpol ng pera ang bumagsak sa dibdib niya. “Gusto ko ang ganap sa bar na iyon.” Nangingninig ang mata ng driver. “Sige! Maghintay ka lang at makikita mo! Dadalhin kita sa pinaka okupadong lugar doon!”

Habang hapong-hapo naman ako sa sobrang pagod, para akong tumakbo ng ilang milya. Papapikit na ang mga mata ko ng biglang gumalaw ulit ang daliri niya. Napamulat tuloy ako ng wala sa oras. “We’re not yet done.” Bulong niya ulit, saka sumilip sa bandang ibaba niya. “We’re far from done, Vamaila. Feel this?” at binundol sa hita ko. Fuck? Ganon katigas ‘yon?