Drunk Text Novels & Stories

"Enjoy your drinks Ma'am." Sambit ng bartender ng mailapag ang inorder ko. "Thank you." Sagot ko naman dito. Pagkatapos ay tinikman ko na ang aking inorder na inumin. Hindi ko alam kung light drinks ba 'to dahil gumuhit sa aking lalamunan at lasang lasa ko ang pait nito. Sa kabila ng init at pait ng inuming inorder ko ay hindi ko namalayang nakailang shots na pala ako. Dahilan para makaramdam ako ng hilo.

I was supposed to stop drinking, but I took the glass to my mouth and drank the remaining beer in it. Ramdam ko ang tingin ni Zandrey sa akin. “Hindi ka pa ba uuwi?” Basag niya sa katahimikan. Ramdam ko na ang panginginit ng pisngi ko, which means I’m quite drunk now pero hindi naman iyong tipong lasing na lasing. Just drunk enough to be shameless. “Do you wanna go home now?” I asked back. I tried to stare back at him. Pareho ngayon kaming nakatingin lang sa isa’t-isa, like no one wants to lose the staring game.

Lumakad pabalik sa lamesa at nakangiti si Draven sa akin at parang may masamang balak sa akin ngayon. "So honey, we are all alone here now." Taas baba ang kilay ni Draven at inismiran ko ito. Inubos ang laman ng mug at kinunutan na ako ng noo nito. "I know what you're drinking Kourtney, ikaw ha. Ang aga ng liquor mo." Inismiran ko ito at dumampot ng sandwich. "I can't help, nanakit ang ulo ko sa mga nakakatanga nilang offers at kasinungalingan." Kumagat ako sa tinapay at tumabi sya sa akin ngayon.

Pero hindi ko mawari bakit patuloy na naglalaro sa utak ko ang maganda at maamong mukha ni Mariemar. Kapag ganito ng ganito, malamang hindi ako makakapag-trabho ng ayos. I snatch my phone ang decided to create a text from Dragen pero hindi ko mahanap ang tamang mga salita para makabuo ng mensahe. Kaya binaba ko na ang Cellphone at ilang minuto ang lumipas ng tumunog para sa isang text. Kakaibang excitement ang bumalatay sa akin. Pero napawi iyon ng iba ang mensahe na nabasa ko.

Hindi ko naman matanong sila Rj at Zel dahil sigurado akong galit yun sakin. Nagbeep yung phone ko. Dahilan para magmadali akong tingnan kung sino ang nagtext. Umasa akong si Joshua yun at nagreply na siya. Kaso mali ako. Dismayado akong binasa ang text ni Raz. Miles, Sorry.. I was drunk that time. And I don't fvcking knew what's going on. Basta natandaan ko lang ang galit ni Joshua at ang paalala ni Rj. Sorry. Hayaan mong ako ang umayos nito.

Naisip ko na pagkatapos ng ilang shots ay magpapaalam na ako rito. Lumipas ang ilang minuto at tuluyan ko nang nakalimutan ang aking tunay na buhay sa labas ng club na aking kinaroroonan kasama ang estrangherong lalaki waring nabura ng alak na pinainom nito sa akin. Naalala ko na hindi pa nga pala ako kumakain at dahil doon ay mataas ang tyansa na mas mabilis akong malalasing dahil walang laman ang aking sikmura. As my delicate face started to change its color, and my voice started to pitch higher than usual, I started moving carelessly as well indicating I was already drunk.

-ˋˏ✄┈┈┈┈ Sabi ko hindi ako iinom at magpapakalasing. But here I was. The bass thrummed through my body, the lights pulsed in a kaleidoscope of colors, and my friends and I laughed, tipsy and carefree, as we swayed to the music. I felt a dizzying blend of joy and freedom, the kind that only comes from a few too many drinks and the camaraderie of good friends. I was in the moment, lost in the rhythm, my worries and responsibilities fading into the background

Hindi mapigilang sabi ni Peter habang umoongal dahil sa patuloy parin ang paglabas pasok ng daliri ni Troy sa butas niya Dahil narin sa kagustohan ni Peter ay sinunod niya ito wala siyang pagaalinlangang ipinasok ang kahabaan niya sa minit nitong butas.. "Fuck!! fuck!! mob shit ahhhhh... An....gg ahh sarap mo shit fuck!" ungol at di mapigilang mapamura si Troy dahil sa sarap na kahit ilang besis niya na itong naangkin ay hindi siya magsasawang diligan ito

Alejandro's POV Tinitigan ko ang laman ng basong hawak ko at ang bote ng whisky na nasa tabi nito. Wala ng laman ang bote. Tumayo ako para kumuha sana ng panibagong bote ng alak ng nakaramdam ako ng hilo. "Fuck! I'm drunk!" I sat in the couch at sinandal ang likod ko. I closed my eyes. "Damn it! Why are you always in my mind?"

Hindi niya maipaliwanag kung bakit naiyak siya nang maka-receive ng text message nito kahapon matapos na iabot sa kanya ni Greg ang cellphone habang naglalakad siya sa lilim ng mga puno, kasabay si Brent. It’s me, how are you my lady? Iyon lang ang text ni Drear pero baldeng luha ang iniiyak niya at kulang ang salitang gusto niyang magtatalon sa tuwa habang hawak ang cellphone. Nayakap pa niya iyon at n*******n.