Dyk Novels & Stories

Giit pa nito nang tuluyan na kaming makaupo. "Sus, ano ba kasi 'yon?"pangungulit ko. "Guess what friendship!" "Huh? Wala akong ideya Stacey, kaya't mas mainam kung sasabihin mo na kaagad." Nakairap kong tugon. "Hays, ang kj mo talaga. Ayaw mo man lang mapagod ng very slight sa pag-iisip." "Alam mong hindi ako mahilig sa guessing game, Stacey."

"Y*wa you talaga himpapawid ka, hope you go to the kalawakan na para di na kita ma-see everyday, err" "Hahaha pikon conyo girl nyo. News report anak ng kahoy a.k.a conyo girl, natagpuang pikon" si singkit na kunyari may mikropono pa tapos mukha syang nagbabalita haha. "Oh tama na yan, tama na yan. Baka mamaya mag wrestling na kayo dyan, para pa naman kayong stick dyan Drix, Sky baka di nyo alam, black belter yan si Yannah kaya kung ako sa inyo wag nyo inisin kasi baka bigla na lang kayong tumilapon mamaya. Ikaw naman Yan subukan mong ituwid yang tagalog mo, dumudugo ilong namin sa ka-conyo-han mo eh" mahabang litanya ni dugo. Hehe pansin ko lang di nya masyadong gamit yung term namin sa isa'

Ang kaniyang buong katawan ay tila naging yelo. Standing by the water dispenser at the end of the dim hallway was Arguz. He wore a gray hoodie and held a thermal flask. He wasn't rushing. Instead, he was leaning against the wall, his sharp, calculated eyes fixed directly on Lauren. He didn't look sleepy at all; his gaze was wide awake, tracking her descent from the faculty floor with a slow, venomous grin that spread across his face.

Bumaba ang tingin ko sa kamao niyang kumuyom "Hindi ko alam kung anong nakita mo dito sa gagong to, I'm more handsome than him pero siya ang pinili mo" ani ulit no Dylan Nanatili padin ang titig ko kay Klyde na wala pading emosyon sa mukha niya hanggang sa bigla kong maramdaman ang paglapit ng mukha ni Dylan sa aking leeg,tumatama ang mainit niyang hininga sa balat ng leeg ko

Hindi niya maintindihan kung bakit ganoon na lamang ang pagkabigla niya sa nalaman. "Parehas po kami ng blood type ni Dykeil. I'm AB negative." Napatingin ang lahat nang sabihin 'yon ni Dylan. Biglang bumuhos ang luha ng ginang nang magkasalubong ang tingin nila nina Dylan.

Thank you for answering! Gosh, someone's so grumpy right now because of that! I couldn't reply. I just don't know what to say. I'm not dense and I know what she's talking about. Pero ewan ko ba, I keep on ignoring the thought. Minsan lang ako active sa F******k. Wala akong magawa ngayon kasi wala namang assignments or anything tapos hindi pa ako inaantok kasi ang haba ng supposedly ay 'nap' ko lang, kaya hindi ko namalayang magmi-midnight na and I'm still on F******k. I wouldn't know if it weren't for Sir Troy's chat.

sagot niya sa akin Hindi ko pa nakikilala ng personal ang Daddy ni Dylan na si Mr. Anton Drake Samaniego pero marami na din akong nabasa tungkol sa kanya. Bilyonaryo at isang magaling na negosyante noong panahon niya. “Ganun ba?” tanong ko at naisip ko na okay lang yun dahil sayang din naman ang pamasaheng matitipid ko “Narinig ko yata ang pangalan ko!”

Dylan POV Hindi ko akalaing ganito pala kasakit ang mawalan ng isang tao. Hindi galit. Hindi selos. Hindi kahit simpleng pagkabigo. Parang unti-unti akong nilulunod. Araw-araw. Bawat umaga paggising ko, umaasa akong may magbabago. Baka mag-text si Maria. Baka tumawag siya. Baka gusto niya akong kausapin. Baka bigyan niya ako ng isa pang pagkakataon. Pero bawat araw pareho lang ang nagiging resulta. Wala. Tahimik. At paulit-ulit na katotohanang wala na siya. Nakaupo ako sa loob ng bahay ko habang nakatitig sa cellphone. Nakatapat ang daliri ko sa pangalan ni DC. Alam ko na kung ano ang sasabihin niya. Alam ko nang tatanggihan niya ang hihingiin kung pabor sa kanya. Pero tumawag pa rin ako. Il

dagdag nito "Sa tingin mo ganun dapat ang gawin namin?"tila ba naaliw na si, Azi na kausapin si, Drusilla kaya hindi na lang ako sumabat at Tahimik silang pinapanood sa pag uusap "Opo, Kuya Azi kaso pag tulad ni Ate Dixie ang kapatid mo dapat ikaw ang mag adjust hindi kasi mahilig mag baba ng pride yan si Ate maliban na lang kung Ikaw si, Kuya Zyair." naka ngusong wika nito sinamaan ko ito ng tingin mukhang nakalimutan na nitong nandito pa ako

tanong sa akin ni Dylan matapos niyang buhayin ang makina ng kotse niya “Kahit ano na lang!” sagot ko naman sa kanya lalo pa ang matindi ang pagkalabog ng dibdib ko Bakit ba kasi ako kinakabahan? Hindi naman ito ang unang beses ko na makipag-date. Siguro naninibago lang ako na si Dylan na mortal kong kaaway noon ang kasama ko ngayon. “Okay! May nakita ako na bagong bukas na Korean restaurant! I know you love Korean Barbeque and Tteokbokki, right?”