Eatmore2behappy Wattpad Novels & Stories

May tatlo akong kasama dito sa kainan ko, hindi ko rin naman kakayanin kung mag isa ko lang, ako kase yung nandito sa kaha kaya palagi akong abala lalo at kailangan kong maging alerto sa mga taong mapansamantala. Ang hirap masalisihan baka may hindi magbayad, may mga ganung klaseng tao kase ‘yon bang eat and run na tinatawag, nakakalimutan na magbayad, sa sobrang sarap ng luto ko akala nila nasa bahay lang sila tapos aalis na agad pagkatpos kumain.

basta i-susurprise ko na lang siya. "Oh, paano, lets Eat? im sure gutom na si baby Anya namin." niyaya ko na sila sa hapag kainan. Ang totoo ay ako talaga ang gutom. From mornung til now ay hindi pa ako kumakain at sobrang hapdi na ng sikmura ko. Now, pwede na akong kumain ng marami dahil okay na ang lahat. Pangit man ang nangyari ngayong araw pero ang importante ay maganda naman ang tapos ngayon. Ngayong gabi ay masaya naming pinagsaluhan ang napakaraming pagkain sa lamesa. It made me realize na hindi pera ang magpapasaya sa iyo kung hindi ang mga taong mahal mo.

ulula talaga si Ally sa dami ng mga pinamili nila subalit parang wala lang kay Cooper ang gumastos ng pera.Sabagay isang beses sa isang buwan lang naman sila namimili para sa bahay, kaya linulubos lubos na rin nito. After nilang mag grocery ay Kumain na din sila mismo sa loob ng mall na ikinasaya ni Sophia. Pizza at chicken ang kanilang pinili, kailangan din nila mag cheat sa pagkain dahil minsan lang din naman. Ayaw kasi ni Cooper na sanayin si Sophia na kumain ng mga pagkain sa fast food chain, masyado itong unhealthy sa mga bata, may malaki kasing epekto ito sa growth and development ng mga bata dahil sa mga preservatives nito. Habang kumakain ay panay ang kwento ni Sophia sa kaniyang Dad

Masayang masaya ako na pinapapak ang Chicken Joy na magkabilaan ko pang hawak. Beep. One message received. [Kapag matapos ka na ay i-message mo pa rin ako. I'll wait for it, pagkatapos ay saka ako matutulog. Eat well, Darlene.]

Tuwang-tuwa akong nagsandok ng makakain at bahagya pang nagtwinkle-twinkle ang mga mata ko dahil sa ulam na talong na may Alamang at mangga na siyang paborito ko! Habang kumakain ay Bahagya ko pang itinaas ang kanang paa sa upuan, hay! namiss ko talagang kumain ng nakataas ang paa. Lagi kasi akong naka saya rito kaya hindi ko magawa. Naalala ko si Yuri lagi niya akong sinisita 'pag naka taas ang paa ko. Buti pa 'yong isa kong kaibigan na tropapips namin ni Yuri, kavibes ko pag dating sa lamon.

Wala pa kaming groceries, siguro bukas nalang! Nagulat ako nang may humablot sa hawak ko. Gulat akong napatingin sa kaniya at bahagyang natawa. "You ate it all." "Pasensya na, gutom eh." Umupo ako sa sofa ng makapag-pahinga. "You are well-off, you can buy anything, you can buy fancy and savory foods. But, why did you choose that fast food? You are lame! Next time, choose something heavy, okay?"

“Kung papalarin, okay lang. Kung hindi, okay lang din. Masaya at kuntento naman na ako sa buhay ko ngayon.” Tumango ako at kumain na. Tapos na rin sa paghihimay si Easton kaya sabay na kaming kumakain ngayon. Tahimik lang kami habang pinapanood ang agos ng dagat. Malakas ang alon ngayon at malamig ang simoy ng hangin kaya ang sarap talaga tumambay. Buti pumayag si Easton na uminom kami ng beer ngayong gabi. “Excuse me po, pwede po mahingi number mo?”

“Okay. Mabilis lang ako. Huwag ka na mag-isip ng kung ano-ano. Happy thoughts lang tayo, my friend, okay?” “Yes. Happy thoughts.” Ginantihan niya ito nang malapad na ngiti. Feliz left in a hurry, and not long after she left, she came back with plenty of food for the two of them. Nabuhayan ang kalamnan ni Klaire nang makahigos ng mainit na sabaw. Tila ba ‘yon lang ang kailangan niya kaya umayos na ang pakiramdam niya.