El Filibusterismo Tagalog Summary の小説・ストーリー

Cardoza commented and I feel my jaw to tightened upon hearing his comment. "Tangina mo! Ikaw kaya ipasubo ko sa'yo ang halos sampung pulgadang t**i sa loob ng kalahating oras na walang pahinga? Tingnan natin kung hindi ka himatayin sa kawalan ng hininga, p**a ka!" I shouted at him in anger using the language I knew Mr. Cardoza won't understand. ( Trans: "Fuck you! You're a fucking asshole, can you swallow a ten inches dick in half an hour without a break? You fucking shit!")

sagot ni Tita Carrot sa kabilang linya. Napaawang ang kaniyang bibig sa nalaman. Hindi niya napigilan ang makaramdam ng hindi maipaliwanag na damdamin. “Ah, e-ex pala niya iyon.” “Yes. Oh my God! Girl, ngayon pa lang, gumawa ka na ng paraan na mahulog sa ’yo ang pamangkin ko bago pa makabalik ang babaeng iyon. Oh, our poor, Olibabe.”

Young Kai furrowed his brow at the girl's question. "Huh?" "Sabi ko, “Bakit ka umiiyak?” bingi ka ba? (I said, 'Why are you crying?' Are you deaf?)" the girl asked. "Sorry but I can’t understand you," he replied, still confused by what the girl meant to say. "Patay! Alien! (Shoot! Alien!)" the girl exclaimed, slapping her forehead. "What?" young Kai asked, confused. " Paano ba ‘to? Hmm… Ah! Why you cry? Teka tama ba? Basta ‘yon na ‘yon! (How do I do this? Hmm... Ah! Why you cry? Is that right? Well, close enough!)"

Tumikhim ako at naka isip agad ng idadahilan. "Nasa Pilipinas ako, sa sarili ko pang bansa hindi ba kabastusan naman kung mag i english pa ako kahit na alam ko naman kung paano mag salita ng tagalog?" "Phew! Makabansa ka pala, hindi ako na inform." "Bakit?" "Wala naman, sasabihin ko lang sana sa'yong bukas mag papagawa ako ng tarpaulin na may nakalagay na suportahan ang sariling atin."

Pero ang salitang nakaukit sa punong 'to ay simbolo ng pagkakaibigan naming binuo ng nakalipas na ilang taon. *Flashback* "Paaaa. Pasan mo 'ko. Please" paglalambig ko kay Papa habang binabaybay namin ang malawak na kagubatan. Naisipan kasi nila Mama na pumunta kami sa probinsya nila. At ngayon kasama ang mga kamag-anak ko ay papunta kami sa isang ilog na nasa dulo ng gubat. "Sabihan mo muna si Papa ng Iloveyou." masayang wika ni Papa saka lumuhod sa harapan ko.

Sa tainga niya ay nakakabit ang maliit na headset. Bahagya niya tinapik ang headset sa kanyang tenga para sagutin ang isang tawag. Mahina ang boses na may halong pagod, sumagot siya sa kabilang linya. “Hey, I'm already in Manila. But old man, do we really have to recognize our relatives?” Mula sa kabilang linya, biglang bumungad ang boses ng isang matandang lalaki. “What do you think? We’re already in Manila, why would you go back if you don’t recognize them?”

Tanong ni aling Dalia ng mapansin niya na mataas na ang buhok ko. "Magpaputol ko ug buhok unya teh. Sige, adto sa ko, (Magpapagupit po ako mamaya ale. Sige po, aalis na po ako)," sabi ko at bumalik na sa loob ng bahay. Agad ako nagtungo sa banyo para maligo. Sa tagal ko na rito sa Mindanao medyo magaling na ako magsalita ng bisaya. Sa unang araw pa lang ng pag-aaral ko ng bisaya ay sobrang nahirapan ako pero mabuti na lang ay marunong mag tagalog ang mga tao rito at naiintindihan nila ako kapag napapatagalog ako.

Inis kong tanong sabay turo sa sarili ko. Ba't bigla-bigla nya nalang akong tinatawag na bitch?! Inaano ko ba sya! "What? No! What I mean is do you like beach?" "Do I like bitch? DO I LIKE BITCH?? Abay gagu ka ba? At sino namang baliw ang gusto ng bitch ha!" Pasigaw kong saad sakanya. "Gosh ang bingi nya sobra." "Beach like dagat in tagalog Ms. Vee! Gets mo po ba huh??"

Isa iyon sa hindi ko gustong mangyari, lalo na’t natatakot akong malayo ang loob nila sa akin. “Lola is that me-meryen–What is it po, momma?” Busangot na nakatingin sa akin si Zevria. Hirap na hirap, kahit naman kinakausap ko sila ng Filipino na language. Ang lagi pa rin naman nilang kalaro ay mga taga rito, kaya laging nasasapawan ang tinuturo ko. “Mer…yen…da.” Dahan-dahan kong bigkas. “Meryenda.”

“Lang? At anong dahilan? May tama bang dahilan para abandonahin niya kami ng nanay ko! Na kahit nagmamakaawa ako no’n na tulungan niya kami dahil may sakit si mama, hindi niya ginawa! Hindi niya ako itinuring na anak. At doon ako nagagalit. Gusto kong gantihan ang ama natin pero patay na siya. Kaya sa ‘yo na lang ako gaganti.” Masiyadong mabilis ang mga sumunod na nangyari. Malakas niyang hinila ang braso ko kaya napunta ako sa bandang likuran niya at saka siya humugot ng baril at itinutok iyon kila Theros. Naging alerto ang mga tauhan ni Theros at lahat sila ay naglabas na rin ng baril ngayon. Nasa limang tao yata ang mga kasama ni Theros at lahat sila ay alam kong bihasa sa pakikipaglaban,