Eulogy Examples For Best Friends Novels & Stories

Kita ko ang pagbuhos ng luha niya sa mata. “Ako nga na adobo na natikman niya ay iniwan kahit virgin kong ibinigay ang katawan ko, ikaw pa kayang kare-kare na natikman na ng bestfriend niya bukod sa kanya noong kayo pa... Malamang titikim ‘yon ng ibang putahe.”logical kong ani pa sa kanya. “Hindi ko kaya!”tila nababaliw na sambit ni Ely habang patuloy ang pag-agos ng luha.

Kailangan kong tatagan ang loob ko. Napuno ng iyakan ang buong paligid. Magang-maga na rin ang mga mata ko sa walang-tigil na pag-iyak. Hindi ko pa rin makakayang tanggapin na wala na sila. Iniwan nila ako. “Today, we gather to bid you farewell, to honor the beautiful souls you were. Though my heart is heavy, I want to celebrate the love and joy you brought into our lives.” I turn to the gathered mourners, my voice filled with conviction. “Let us remember Britney and my Dad not with tears of sorrow, but with smiles of gratitude for the time we had with them. They may be physically gone, but their spirit will forever live on within us.” I walked towards the casket, gently placing a bouquet be

I cursed, one police immediately run outside. "Don't fucking close your eyes Eli. Let's wait for the ambulance, hang in there Eli. Please, please!" Halos tumutulo na ang mga luha ko sa mukha niya, holding her hands tightly. "Whatever happens I am with you, Adi." That is her last words, her hands just slipped into my hands. No! My friend just died in my hands! Not Eli, please! Not my friend, my friend. I cried and cried, then I remembered Adam. I looked at him he was looking at us, shocked and looking apologetic to us.

Kung hindi ko lang alam na may gusto siya sakin siguro ang iisipin ko nagseselos siya dahil may naging kaibigan ako bukod sa kaniya. Pero ngayon na alam ko na ang nararamdaman niya para sakin. Marahil, nagseselos siya sa kaalamang naging kami ng kaibigan ko. Kailangan ko na talaga ipagtapat sa kaniya ang naging samahan namin ni Adrian Ruiz, ang aking Best Friend noong Kolehiyo, para mapanatag na rin ang loob niya.

I hug and comfort myself instead. The pain inside me didn't leave. I remember how I mourned for my best friend alone. I remember how I cried in front of her grave. Ni hindi ko napansin noon na may kakaiba sa kanya... Hindi ko alam na 'yung best friend kong inakala kong malakas ay napakabigat ng dinadalang pasakit. I'm so useless, I didn't even see that she was already suffering from trauma and depression...

Kinakabahan siya, 'yon ang malinaw. "Oh, I see," malungkot ang mga mata niyang bumaling sa harapan ng sasakyan. "Medyo hawig kasi kayo ng mata no’ng dating best friend ni kuya na namatay dahil sa car crash habang nasa race." Ethan then cleared his throat before speaking. "Na…nakuwento nga sa akin ni Miguel. I feel sorry for him."

Pagpapatuloy ko. Matapos kong maghagis ng bulaklak si Cleo naman ang lumapit. "Hey! Chantal,my dear friend,,my real best friend,,I miss you so much,another goodbye? I won't say it,,kasi alam ko na nasa maayos kanang kalagayan ngayon,how I wish we can visit you there anytime na gustuhin namin,,I hate losing people,but fuck! Ginawa mo pa rin,I'm sure kasama muna ngayon ang parents mo diyan,,wag kang makipag away sa kanila nang dahil sa akin,,jzzz I hate you for leaving us, you little punk! I can't imagine life without you,,your my best ever friend,,nasanay akong nasa tabi kita palagi,pero ngayon wala kana,ang hirap magsimula but I guess it's part of our life,,hindi mo pa rin naman kami iniwan

Kamot sa batok lang din ang nagawa niya at yumuko. Napangiti ako. Akala ko, ako lang ang makakatikim ng sermon. Siya rin pala. "Wala naman po akong ginawang masama, Uncle. I'm just trying to be friendly here. Malay ko ba naman na warfreak pala 'yang best friend ng pinsan ko," gigil nitong sabi. "Trying to be friendly? Talaga? Iba ang pagiging friendly sa pagiging bastos!" sabat ko.

Saglit na nakaramdam ng kirot si Evo sa puso niya pero napalitan naman iyon agad ng kaunting saya dahil sa wakas, kumilos na rin ang best friend niya. "Then, may the best man win?" "Huh?" kunot-noong sagot ni Winston. "Joke. I want to be your best man." Sarkastikong natawa si Winston. "You really will be my best man." Nag-fist balm pa ang dalawa. They missed this kind of moment. Marami na rin silang hindi pagkakaunawaan but they're still here standing by each other's side. Willing to help one another. Kahit na naging magkaribal pa silang dalawa sa iisang babae.

"No. Sorry, I shouldn't have said that. Hindi ko gustong ilagay ka sa sitwasyon na kailangan mong mamili sa amin ng lalaking makakarelasyon mo tulad ng ginawa ko noon. What I was just trying to point out is that... I'm scared that we wont be able to do things we used to do. I'm worried to lose my bestfriend." "Oh, Gene..." Umusog pa si Trini palapit sa kaibigan at inihilig ang ulo sa balikat nito. "Maaaring mababawasan ang oras ko sa pangungulit sa'yo, at baka hindi na magiging ganoon ka-dalas ang pagsabay ko sa'yo sa pagkain, but you are still and will always be my best friend and my partner in crime. Nothing... and no one could change that."