Death Of A Friend Message Novels & Stories

Sila ang kanyang circle of friends. Hindi niya namalayang na pinindot niya ang Facebook page ni Nick. Nagpadala siya ng message sa kanya. Magandang ideya na magkaroon ng kausap sa oras na ito at naramdaman niya na mapapakalma siya nito. Si Nick ay hindi pa nakikipag-usap sa kanya ng natagal na panahon at hindi niya inaasahan na gagawa siya ng move na magpadala ng message sa kanya. Nagulat siya nang makita niyang deleted na siya bilang kaibigan nito nang makita ang isang maliwanag na pulang exclamation mark sa tabi ng kanyang message.

Inilagay ko ang bulaklak doon. Tumunog ang cellphone ko at agad ko iyong sinagot. "Yes, pumunta lang ako sa pinangyarihan noon. I know, Nic. Thanks for your concern. Pero alam mo naman na hindi matatahimik ang kaluluwa ko pag hindi ako nakadalaw. Don't worry. Uuwi din ako. 10 years death anniversary niya ngayon. I don't want to missed it."

My best friend is dead, iniwan niya na ako. "Kuya Tito Jm is devastated, magpagaling ka raw. Hindi ka nila sinisi dahil aksidente ang nangyari, hindi mo rin kasalanan, mas malala kung pareho kayong dalawa ang nawala, hindi kakayanin ni mommy at ni Gayiel." "How about Joshua girlfriend?" unang naging tanong niya sa kapatid. "Nagluluksa din siya. What about her?" "Binilin sa akin ni Joshua ang girlfriend niya."

At higit sa lahat, yung sinabi ko na friend lang. Napabuntong-hininga ako habang dahan-dahang sinusubo ang pagkain. Hindi ko naman sinasadya na lumabas yung notification, at lalong hindi ko planong ipaliwanag sa harap ng libo-libong nanonood kung sino talaga yung nag-message sa akin. Hindi pwede, at hindi pa pwede.

Dear Janice/Best/Best friend, Siguro nagka-ayos na kayo ni Tita Fely,sinabi ko kasi sa kanya na ibigay itong sulat ko kapag naka uwi ka na sa inyo. Una sa lahat, gusto kong magpasalamat na ikaw ang naging best friend ko, alam mo na iyon kung bakit. Ha ha ha. Don't cry please? Alam kong malakas ka pero iyakin ka pagdating sakin. . I love you best. . so much. I'm sorry kung wala ako noong mga panahon na kailangan mo ako. I'm sorry kung hindi kita tinulungan. I'm sorry best. . Gulong-gulo kasi ako noon e. May sakit kasi ako. May stage 3 brain cancer. Hindi ko sinabi sayo kasi marami ka rin problema.

Dahan-dahan ko itong dinukot never minding the petty arguments of my two friends. My heart skipped a beat when I saw the name pop up on the screen. I open his message. Cameron: Where are you? Where am I?

To the most beautiful friend of mine, Happy Birthday! Hopefully, bigyan mo ng pagkakataon at basahin ang sulat ko. Na miss na kita, friend...na miss ko na ang kaibigan kong si Athena, na miss ko na ang bonding natin. Ang makasama ang makulit at jologs kong mga kaibigan. Salamat pala nang dahil sayo nakilala ko rin sina Amy at Dansel. Sana maulit ang time kung saan ay masaya tayong magkasama...nakakamiss ng mga happy memories nating apat. Sana mabigyan pa ng pagkakataon na maipagpauloy natin iyon. Sana ang friendship natin hindi maging noon...kundi friendship forever. Sa uulitin happy birthday friend... Mula sa kaibigan mong laging nagmamahal sayo,

One week has passed but a lot of events have been happening to them. It seems like a month or a year to have a member die with them in a tragic way. Tahimik ang lahat. Nakiki ramdaman sa isa't isa. They don't know where to start again. What to say. And what they should do first after the scenario that everyone wasn't expecting. "I… I-I'm sorry… It's my fault." Yuki cried and kneel down as she thought that someone had died because of her.

One of my best friends. ***********

"Hey, guys. Would you mind giving us a minute? If that’s okay to you… for me… to… have a moment alone with Luca?" Summer, Osiris, and Legacy exchanged nods of approval, giving Cameron the space he needed to say his farewell message to Luca, even if he was unconscious. Cameron approached Luca, who was still in a coma state, and took a deep breath. "Luca, my man. What's up, bro? Dude, mate, buddy, man, dick, prick, whatever I call you, they’re all my favorite because they all mean you. You’re my favorite. All of you. That won't change," Cameron said, his voice filled with emotion. "So, yeah, damn, I don’t know where to start, uhm… I've been thinking about this for a while now. You know, it's h