Message For A Friend Who Passed Away Novels & Stories

I love you! --- s.mangampo@yahoo.com @Death Wish

Nakalipas na ang ilang araw wala man lang siya natanggap na mensahe mula rito mukhang kinalimutan na siya nito. Nasa private cemetery siya ngayon, naisipan niyang dalawin ang ate niya. Nasa harap na siya ng puntod ni ate Maddie niya tanging nagawa lang niya ay umiyak. "I'm sorry, Ate and I miss you," umiiyak na usal niya. "I'm sorry because I fell in love with the man you loved before you died and to the father of your child."

“Oh, stop praising me on your head. I already sent it. Bye!” Napailing na lang siya. Malakas talaga ang pakiramdam ng kaniyang kaibigan. Kahit hindi siya nito nakikita, nalalaman nito ang iniisip niya. Siguro, psychic ito noong nakaraang buhay nito. Madali niyang binuksan ang message na ipinadala nito. Agad niyang tinawagan ang numero ni Macy. “Hello . . . ?” anang babae sa kabilang linya.

We were already at the museum of broken relationships, and our co-workers were fond of the things that were displayed in the museum. One caught my attention, and it is a red ribbon. My heart started to twitch as I read what the letter from the owner had said. Dearest Imelda, You passed away that day, and all I could do was watch you as snow continued to shower over you. My heart aches knowing that I will never see you again in this life. I want you to know how much you meant to me and how much those memories still haunt me. I left you without a reason, and I know it hurts you.

paulit-ulit na usal niya habang umiiyak, na tinugunan lang naman nito ng mahihinang tapik sa balikat. “A-ako ang dapat humingi ng sorry sa ’yo. K-kung alam ko lang . . . K-kung nabasa ko lang kaagad ang mensahe na nasa panganib ang buhay ng ama mo . . . S-sana’y buhay pa siya ngayon. T-totoong ako ang pumatay sa kaniya, k-kung binuksan ko lang ang cell phone ko nang mas maaga, buhay pa sana siya!”

Halos hindi ko na nga siya makilala. "Bakit kailangan mo pa 'tong maranasan? Bakit ba hinayaan ng tadhana na maranasan mo pa 'to samantalang malapit ka ng umalis? I'm sorry, Fatima. Mahal na mahal din kita. Isa ka sa mga taong naniwala sa 'kin na kaya kong patunayan ang sarili ko sa mga magulang ko. Alam na natin kung hanggang saan ka na lang kaya mamamaalam na rin ako sa 'yo," I paused. "Thank you for all the best memories we created together. I promise that I will cherish them forever. Thank you for being such a good friend. Napakabuting mong tao kaya hindi ko alam kung bakit napagdaanan mo ang maraming kalupitan sa mundong 'to. I love you and I will always be here for you," bumagsak ang m

Mukhang hindi na yata babalik. Sinubukan ko ring hagilapin ang text message sa akin ni Helios. Kaya lang ay wala naman akong natanggap. Mukhang busy yata siya para hindi ako ma-message. Sabagay ay marami naman siyang ginagawa. Panigurado ay siya rin naman ang susundo sa akin pauwi mamaya. “Your friend didn’t come back,” basag nito sa katahimikan. Tumango lang ako sa naging pahayag niya, at natawa nang mahina. “Baka kumain pa roon.”

Wala nang iba. Nang makarating sa bahay ay agad akong pumasok sa loob pero wala akong nadatnan. Kahit nang pumunta ako sa kusina ay wala akong nakita at nang may ma-receive ako na tawag at marinig ang sinabi nito, pakiramdam ko ay gumuho ang mundo ko. "Keyden, it's Andrei. Phoebe's friend. Kung may paki ka pa sa kaniya ay pumunta ka dito sa ospital ngayon din. Phoebe... Is gone."

Goodbye my luckless love story, thank you for painting memories with me. END :)

Thank you sa lahat. I won't delete our messages kasi feeling ko babalikan ko rin 'to whenever I need to or feel it. So ayun? Sana sa future makilala kita personally kahit as a friend. If ever magkita tayo, kwentuhan mo ko sa magiging lovelife and career mo ha? Fighting palagi! Study hard and I hope you'll have a great future ahead! I won't forget you and your fast replies. You'll always be the 6'3 cutie bebi that I met on the internet. Hart hart! Sincerely,