Tambay Lang Daw As A Friend の小説・ストーリー

That beautiful smile that was haunting me in my dreams for damn years. "I am mad at you but you are still my bestfriend. And bwisit ka kasi I cannot stay mad at you at the same time. So yeahh, you are forgiven. Pasalamat ka namiss kita and I am choosing to set aside my tampo for now" she raises her right brow after delivering her sentiments. God I find her cute seeing her speaking so conyo. Kusang sumilay ang malawak na ngiti sa labi ko.

nagtagis ang kanyang bagang habang nagsasalita. "Kung ibigay mo na loang kaya sa akin ang shares ko, at maghiwalay na lang tayo ng matiwasay, mas okay pa yun, para makapagsama na kayo ng maayos ng BEST FRIEND MO?" idiniin ko ang salitang best friend, dahil sa totoo lang, may relasyon talaga sila.

Tumango ako. "You know, what, Princess? You're so brave. You let go of the person that you love for his happiness. Don't worry, I will make Jay happy. I hope you'll find another man that who can love you to the fullest." I gave her a smile. "Sorry for what I did yesterday." "It's okay," I said. "Can you be my friend?" She asked. Sino ba naman ako para tumanggi? Pumayag akong maging kaibigan niya, wala naman sigurong mawawala ‘pag nakipagkaibigan ako.

I said, then I smile when I see her smile too. "Kaya hindi ka basta Frey lang your my best friend, my best buddy, my mom." I laughed. "And my sister at tanga yang lalaking yan kung hindi niya nakita yung halaga mo. Sabi mo nga noon lalaki lang yan marami pang iba diyan na makaka appreciate ng tunay na halaga mo." nakangiting saad ko dito. "And then sabi ko noon hindi siya basta lalaki lang dahil nagiisang mahal ko yun." we both laughed nang sabay namin bigkasin ang mga salitang binitiwan ko noon.

“No, really. Thanks for always being there. You were always a call away.” “I just did what I can do for a dear friend, Jax. Basta ba, balitaan mo ako kung may bagong nagpapatibok diyan sa mala-bato mong puso.” “Well, sorry to burst your bubble, my friend, but that will never happen.”

Kapalit naman ng mga bagay na iyon ay makasama ang mokong na kaniyang matalik na kaibigan. “If I can only choose a friend! Damn it,” natatawang wika niya. “What’s the meaning of that? Payag ka na, Keanne?” Tango lang ang tugon niya sa kaibigan. Laking tuwa naman ni Cane na siya’s napapayag nito.

mayabang nitong sabi sa kanya. "Sige na, akin na yang bag mo," sulsol ni Ami sa kanya, sabay hila sa kanyang bag, "pagbigyan mo na friend ang babaeng yan.. hoy kayo, walang makikialam dito ha!" "Oh, sige ba.." sabi ng tatlong kasamahan ni Audrey. "Oh, pustahan na lang tayo, siyempre kay best friend ako, kayo ba?" "Audrey kami," sabi ng mga walanghiya.

“Ang kapal mo talaga!” Oh ano? Friends na tayo? Huwag mo na akong aawayin huh baby....sinamaan na naman niya ako ng tingin. Friends???....sabay lahad ko sa aking kamay for shake hands. Tumango lang siya bilang pag-sang-ayon at tinanggap ang pakikipaglamay ko.

Betraying your friend? Kinabahan ako pero nagpatuloy pa din ako. Malalagot si Chie neto. But I was just joking! Magsasabi naman ako ng totoo. Etong tanginang 'to napakaseryoso sa buhay. Ako: Who's friend? I don't have friends. I don't even go to school. I'm a total freak... a loner. You won't like the idea of meeting me. -_- Ardentius Requejo Salazar: Papanindigan mo talaga 'to, Vartivo? Let's see about that tomorrow. You'll get exhausted but first.... your friend.

"You are open minded, right?" "Of course," dagliang sagot ko at patango tango pa. Mas lalong lumakas ang tibok ng puso ko. "Tumabi ka na, we're friends." Natawa pa siya ng palihim sa sinabi niyang magkaibigan kami na mas lalong kinahiya ko lalo. Iba talaga ang topak ng isang ito hindi ko maintindihan.