Evil Eye Quotes Novels & Stories

Pinaglaruan ng Lieutenant Colonel ang sign pen na hawak habang seryoso ang mukha na nakatingin sa kapatid na nasa harapan niya lang. "Don't forget your own rule, Eleuthera," diin niya. "Galit ka man sa kanila ay 'wag na 'wag kang gagawa ng personal na hakbang." Nilunok ni Eleuthera ang gatas na ininom bago siya nagsalita ulit, "Hindi ko naman nakakalimutan ang quote na pinapa-recite mo sa akin sa araw-araw..." Tinaas niya ang mug na walang laman. "Trabaho lang walang personalan!"

Pagkapasok namin ay nakapikit ang mata ko. Bukod sa medyo dim ang ilaw dito, marami pa akong makikitang hindi kaaya aya na kinakatakot ko namang makita dito. "Open your eyes. They won't hurt you." Komento niya. Binuksan ko ang isang mata ko para silipin ang paligid. Napamulat ako mapagtantong maliwanag na maliwanag na dito at umiba narin ang ayos.

Dire-diretso lang ang tingin, malamig ang mata, may halong something… something evil. ‎ ‎"Narinig mo siya, di ba? Tinatawag ka niya," kalmado lang ang boses ni Zein habang pinagmamasdan ang mukha niya sa side view mirror. ‎ ‎Hindi sumagot si Elio. ‎

Sisiguraduhin kong ang bawat luha na pumatak sa kanyang mga mata ay pagbabayaran nila nang higit pa sa kanilang buhay. Hindi ko maiwasang ipikit ang aking mga mata noong nasa loob na kami ng elevator. Pilit kong inaalala ang mga peklat sa likuran ni Evorie na nadama ko noong hinaplos ko ang kanyang balat. Marami siyang maliliit na marka roon, mga bakas ng malupit na pagmamaltrato.

Walang gana akong tumayo para umalis na ng napadako ako sa huling pagkakataon sa salamin. For once, I looked at my eyes, and memory suddenly flashed on my mind. I hate how my eyes scream vivid, and people can easily search through my soul no matter how I tried to hide it deep inside. My eyes are the only thing I hate the most on my face. I hate how people can easily read it. My eyes can easily perceive things, and I hate that people can easily see through them. They see it as my greatest asset, but I see it as the worst. My eyes always scream loneliness and longing. It never showed emotions at all.

Inilibot ko ang aking paningin at nakita ko ang iba't ibang quotes na nakasabit sa daraanan. | It's hard to answer the question "What's wrong?" when nothing's right. | Sinunod sunod ko ang pagbasa sa mga ito, nakalilibang kasi. | "We can never go back & change what has been done......but we can always learn the lessons to make things better next time...." | | "Replace tears with smiles! Don't be afraid of wrinkles as you age, because wrinkles are a sign of laughter and smiles." | Ang cute naman nito!

Nakakatokot iyon, it feels like he is flying daggers by the way his eyes scrutinizes people. Mas lalong nahigit ko ang sarili kong hininga ng may biglang bumulong sa aking kanang tainga, "You look so scared of me, don't worry I won't bite, enjoy your days because it won't last long, Sunshine.The sun always sets," makahulugang sambit niya.

Dinuraan niya ito sa mukha at mas diniinan pa ang sugat. Parang baliw na malakas siyang tumawa nang makitang parang mawawalan na ito ng malay. “Oh, look. This old will pass out. Mawawalan ka na ba ng malay. I’m not yet done. I’m not f ucking done with you. Eye for an eye!” Isang putok ng baril sa kabila nitong tuhod, tuluyang nawalan ng malay ang matanda.

Bagkus nagagawa niya pang salubongin ang mga nag aapoy na mga mata ni Calvin. "Say it again and I.WILL.KILL.YOU.." may diin sa bawat niyang salita. Nanayo ang mga balahibo ko sa katawan. Ang luha ko ay nagmimistula nang gripo sa walang humpay nitong bagsakan mula sa aking mga mata.

Nakatingin nang seryoso si Evelyn Morris kay Sunny. Sa kasabihan, ang mga mata ng tao ay hindi nagsisinungaling. Nakita ni Evelyn ang sinseridad sa mga mata ni Sunny, dahilan para mapaisip siya sa mga nangyari kamakailan.