Extra In Tagalog Novels & Stories

Hindi gets eh. "Exactly, they have past! 4 years? Ikaw 5 months! At hinahayaan mo silang magcatch-up catch-up diyan!. Bakuran mo ang sa iyo, don't let him be with his ex. Ex nga eh...wala na dapat siya sa ngayon!" nakaismid na sermon sa akin ni Mahinhin. Paano ko sasabihin na wala naman talaga kami. Hindi ko puwedeng bakuran dahil wala akong karapatan,

sagot ni Sphinx. Anong pahinga? Bakit? "And the bad news is, the stunt that we made in Cebu went rival, you remember the "climbing the building scene" Phoenix? May nakapag record non at na-upload pa sa facebook.” napatingin silang lahat sa akin. Oh great.

The present Year 2031 Naglalakad ako sa lokasyon at sa set namin nagmamasid kung may kulang, sobra o may kailangan pang gagamitin. Tinignan ko ang mga cast, extra at iba pang staff. Completed...check! "Direk Jin!" tawag ni Marga sa akin dahilan para mapabaling ang tingin ko sa kanya. "Oh?" aniko naman sa kanya.

Rina Mabigat ang aking kabuuan ng magising ako sa malamyos na tinig mula kay Ate Saring. Nakatulog pala ako . Ni hindi ko na maalala. " Ma'am,kumain na ho kayo. Kulimlim na ho sa labas at umalis na rin ho si Sir". Naawang turan nito. "Sige ate Saring. Salamat ho. Mauna na ho kayo sa baba at susunod ho ako". Nakangiting hayag ko.

Bahagya ring lumuwag ang pagkakahapit niya sa akin. “Wrong, Mayor... SML stands for Sorry Maharot Lang,” aniko. Kinindatan ko pa siya para mas lalo siyang mainis. At di nga ako nagkamali base sa pagkakadilim ng mukha nito halatang napipikon na sa akin. Sige lang, mainis ka lang ng ikaw na ang kusang umatras sa kasal...

hindi maipaliwag ang ekspresyon ng taong to, at bigla biglang may malamig at nakakamatay na aura ang nakapaligid sakanya. Siguradong tapos na si Jate. Isang kotse na nagkakahalaga at hindi bababa sa ilang daang libong dolyar. "Bulag ka ba? Alam mo ba kung magkano ang halaga ng sasakyan na ito? Alam kong hinding hindi mo ito kayang bilhin kahit na paghirapan mo ito sa iyong buong buhay!" "Bastardo ka!" Nang makilala niya si Jate pala ito. "Oh, ikaw pala, ang tinaguriang live in sone in law!" Sabi ng binata na may madilim na ekspresyon.

Hihilain ko sana papalayo ng bigla niya dinilaan ang perlas ko at sinipsip. Halos mawalan ako ng hininga sa sarap na pinapalasap nito sa akin. "F*cking sh*it. Oh jelly heavenly.... Ahhhhhhh.... ohhh. Ang s-sarap!! F*ck!" Mababaliw ako ng wala sa oras dahil sa sarap na nararamdaman ko. Mapapatanong nalang talaga ako sa aking sarili kung deserve ko ba ang ganitong sarap. Nakakabaliw!! It makes me addicted to this thing. F*ck!!

galit na sagot n'ya rito. "Bakit naman ako lalabas kung makakatikim pala ako sayo ser. I'm not interested no, hello! Babaeng Pilipina ako oy, iniibig ko si Connor este ang Pilipinas pala kaya hindi mangyayari na titikim ako sayo ser oy! Over my dead and sexy body! Sayo na yang maitim at kulubot mong itlog ser Cayden!" sagot nito sa kan'ya na mas lalong ikinangitngit ng kan'yang kalooban.

If you’re confused, Sereia is Bisaya (Living in the Gensan, Philippines) and for those who couldn’t understand the language, I put the translation in every sentence na may Bisaya. Hope you’ll understand! Happy reading ♥️💜

sumandal ito at huminga ng malalim. "You are strong like a bull, Dad. Tinamaan ka lang ng trangkaso nung nakaraan kaya para kang nanghihina, nataon pa na namatay si tito Gabo. " sabi ni Miguel na naiiling sa kadramahan ng ama. Ganoon na talaga ata pag tumatanda, nagiging malurit at makulit.