Extra In Tagalog Novels & Stories

Kailangan kong ihanda ang sarili ko upang makaakto ako ayon sa nararapat. "You smell bad," maarteng reklamo ni Antalia nang yumuko sa kanya si Alejandro at halikan siya sa ulo. Maarteng nagtakip pa ng ilong ang bata. "You take a bath na. I will go to school na," dagdag ni Antalia na inuutusan ang ama. "Okay, take care," sagot ni Alejandro bago muling tumayo nang maayos.

Napa sobra ata ako sa alak at lasing na lasing ako. Bigla naman akong napapikit dahil kumirot naman ang ulo ko sa sakit. At biglang may pumasok sa isip ko na salitang "I love you mahal ko. At patawad." "Huh?" Bigla ko nalang sabi saakin sarili. Bakit naman nya sasabihin saakin yun? Bakit wala na akong maalala masyado?!

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

"Tumigil ka nga, mamaya marinig ka at pagchismisan tayo dito." "Eh ano ngayon. Totoo naman. Hindi ko ba ex si Kian James Del Valle." diin nito sa apilyedo. "Ex is wrong. Kaya nga ex diba kasi "X". Ibig sabihin mali, maling tao siya para sayo." saka ko siya iniwan at nauna nang maglakad.

Isang mataray na boses ang narinig ng binata. Ang babae na nga ang nakabungo sa binata ay parang sinisisi pa nito si Isaac dahil sa nangyari, “excuse me? Ikaw itong nakabungo sakin but you are blaming me right now?” Inis na sagot ng binata. “So, should I call myself stupid for not looking?” May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa.

Sino namang tatagpuin niya? Puro eskwela na nga lang ang ginagawa niya pero nagawa pa nitong maghinala. “School po, Mommy. Gagawa po kasi kami ng logo ngayon, kailangan daw po ng De—” “Oh, really? So, ano ‘yong nakita kong post kahapon?” Nag-cross arms pa talaga ito. Kita pa niya kung paano tumaas ang sulok ng labi ng Mommy niya kahit nasa pinakadulong baitang na ito ng hagdan. Kitang-kita niya kahit wala siyang suot na salamin.

Ang sakit. Agad akong tumakbo palabas ng venue. Hinabol pa ako nina Mia at Cherry pero hindi nila ako napigilan dahil mas mabilis ako kesa sa kanila. Habang palabas ng venue ay bigla kong naalala 'yong offer sa'kin ng tita ko na mag-aral sa ibang bansa. Kahit na hingal na ako dahil sa pagtakbo at malabo na rin ang paningin dahil sa luhang nasa mga mata ko ay nagawa ko pa ring tawagan si mama.

Bakita parang may mali? Hindi niya kinaya ang nakikita niya at lumabas na siya ng tuluyan mula sa kinatatayuan niya. Sumisikip ang dibdib niya ng mga oras na iyon. Nang makita siya ng mga ito ay kaagad kumalas ng yakap si Lian kay Bill at pagkatapos ay nagtago sa likod ni Bill. gulat ang nakarehistro sa mga mukha ng mga ito pero dapat siyang mas magulat. “What is the meaning of this Bill?” tanong niya kay Bill na nakatingin lang sa kaniya. “Lian?” baling niya rito na sa oras na iyon ay nakayuko na.

bulaslas ni Manang at nakayakap akong iniatras palayo kay Mommy. Halos manlisik ang mga mata niya habang nakatitig sa akin. "Alam mo ba kung bakit hindi ko matagalan na tumingin sa 'yo? Alam mo ba kung bakit hindi ko matagalan na kasama ka?" aniya. "Dahil pinaaalala mg mukha mo ang pagtataksil na sinasabi mo! I slept with another man because I am not mentally stable dahil sa panlolokong ginawa sa akin ng nanay at tatay mo!"

“Pre may asawa na yung tao.” “Alam ko, true love is timeless Luxurious. Hindi mo alam kung kelan ka tatamaan at hindi mo alam kung kanino. Hindi mo madidiktahan ang puso, kahit ilang beses mo pang itanggi, siya pa rin ang hinahanap mo kahit na ayaw mo.” Makahulugan niyang saad. “That’s really impossible Vilarreal, bakit ako magkakagusto sa taong minsan kong pinahirapan at nasaktan ng dahil sa mga kalokohan ko sa buhay.”