Fall In Philippines 소설 & 이야기

A month later.. Pagkaapak na pagkaapak palang ng dalawang paa ko sa Philippine airport ay agad na sumalubong saakin ang mainit na klima ng Pilipinas. Bahagya kong itinaas ang dalawang kamay ko at dinama ang simoy ng hangin na dumampi dito.

August's POV Nag-impake na ako ng mga damit ko. Pansamantalang hindi kami tumatanggap ngayon ng mga assignments dahil sa training na mangyayari sa Batanes. Yes, you read it right. Sa Batanes yung location ng training namin. The heck, ang daming malapit na pwedeng magtraining, doon pa talaga sa lugar na kung saan parang hindi na sakop ng Pilipinas. This city is already near china and japan. Konting tumbling na lang. Pero ano ang karapatan kong magreklamo? It was the admin who choose the location para na rin daw makapasyal ang mga dayuhan dito sa Pilipinas.

punong-puno ng galit, pagnanasa at walang pagsisisi. He moved ruthlessly and made sure his every thrust are cruel. Hindi ko mapigilang mapaluha. I tried closing my eyes pero he reminded me in the worse possible way na dapat kong sundin kong ano man ang gusto niya dahil kong hindi buhay ni Devin ang nakataya.

Lahat kami napatingin din sa kanya. Nagkamot muna ito ng batok at tumingin sa akin. Shit! Yung muscle sa braso niya nakakalibog pati buhok sa kili-kili niya. "Kasi po, mas malaki sahod dito sa Manila." Tumango na lamang si Tita at Papa sa sagot ni Kuya Den. Tama nga rin naman. Sa Mindanao ay maliit lang ang minimum samantalang dito sa manila ay nasa 500+ ang per day.

Nagsisisi sa mga bagay na sana pinag - isipan ko maigi. Hindi magawang tumulo ang luha ko hanggang makalabas. Malamig na hangin ang dumapo sa aking mukha pagkalabas ko. Napakalamig nga dito sa La Union. Kalagitnaan pa lang ng November ay ibang klase ng simoy na hangin agad ang malalanghap.

Malayo layo pa naman ang Quezon Province kaya malamang hapon o gagabihin na ako pag dating doon. Medyo malayo layo na rin ako sa stores ng biglang kumilimlim na tila nagbadyang bumuhos ang malakas na ulan at maya maya nga lang ay kumulog at kumidlat na kasabay ang pag buhos ng malalaking patak ng ulan at rinig na rinig ko ito..

Ang pangakong babalik pagkatapos ng anim na buwan ay napalitan ng walong taon. Walong taon na ang nakalipas nang umalis si Iñigo ng Pilipinas. Ang pangakong babalik ng anim na buwan, hindi natupad. Hindi na rin umaasa si Marie na babalik o uuwi ng Pilipinas si Iñigo dahil nagkaroon ng trabaho ang binata roon. TAON 2023, MANILA PHILIPPINES "Xy, hurry up, I'm going to be late at work."

Umalis siya ng 9:00 AM Friday, sa Pilipinas at dumating siya ng 5:00 PM Thursday, sa Las Vegas, NV, USA. After siyang payagan ng magulang ay halos ilagay niya na ang lahat ng gamit sa bag na tila ba wala na siyang balak bumalik pa sa sobrang excited. Ito ang unang beses na nakalayo siya sa pamilya.

Ba't hindi ko makita ang sa kanya? Dammit. Effing shit and biscuits. Tumingala ako sa langit at mainit ang syudad rito kumpara sa pinag-galingan ko. It reminds me that I'm in the Philippines, and the tropical weather brings me joyful memories. "I would love to drink an unlimited beer after this, Reeve. Effing dammit. Ang init!"

Tommy Razon na nagtataka sa pagtawag ng anak. The Philippines is 12 hours ahead of New York, the fact na hatinggabi sa Pilipinas at buwan ng Enero pa, malamig ang klima ng bansa. Ano kaya ang dahilan at napatawag ng alanganin ang kaniyang anak, Tommy silently asked himself. "I met Sharon in the restaurant--" "Meet?" mabilis na bigkas na Mr Tommy. What do you mean met? Hindi ba dapat ay magkasama kayo?" the confusion of Adrian's father's tone indicated that he knows about the menu tasting.