Fall In Philippines Novels & Stories

SOLLAIRE Nakatitig lamang ako sa entrance ng bar. Nanginginig ang buong katawan ko at halos parang hindi ako makahinga. Sumabay pa ang pagkulimlim ng langit ngayon. Grabe raw ang mga bagyo sa Batanes lalo na at napapalibutan ito ng tubig. Hindi ko rin alam kung makakabalik kami agad sa siyudad lalo na at may nilabas na rainfall warning na magtatagal ng isang linggo, more or less pa iyon.

"PHILIPPINE time is 1:45 in the afternoon. Temperature is 28 degrees Celsius. Stay dry as rain is in the forecast..." Tinanggal ni Jamilla ang sunglasses at napatingala sa makulimlim na kalangitan. Heaven knows she's coming back. Pero walang bagyo o anumang kalamidad ang puwedeng pumigil sa kanyang pagbabalik. Pinaghandaan niya iyon ng walong taon.

Naglakad ako patungo sa kusina at agad na dumiretso sa ref. Medyo bothered ako kasi sobrang lakas ng ulan at hangin. Kita ko ang pagsayaw ng mga malalaking puno kanina sa labas. Sa Manila kasi, kapag ganito kalakas ang bagyo, madalas ay nawawalan ng power. Huwag naman sanang mag-brownout lalo na’t kami lang ni Dim ang nandito. Kapag nangyari iyon ay alam kong mahihirapan kami.

"Bakit sobrang lamig dito? Akala ko tropical lang ang klima dito?" Wala sa sariling naitanong niya Nagkibit balikat ito. "Baby, it's July. And July is the coldest month here during winter." Sabi nito Napatango tango siya. "Oo nga. Sobrang lamig talaga! Ilang celcius kaya ito? Sa Pilipinas pa nga lang, gumising lang ako ng madaling araw nanginginig na ako sa ginaw." Huli na nang mapagtanto niya ang sinabi

Huminga ako ng malalim at naglakad papunta sa kabilang gilid. I felt Yeon’s gaze were following my movements, as he is supposed to, dapat lang na makinig siya dahil hindi ko uulitin ang sinabi ko. “You’re saying that this won’t benefit us?” The other businessman asked. “It will benefit us, people will remember us helping them and when they’re good and stable they will be the one to help us soon. So, a few months ago a strong typhoon visited the Philippines. Marami ang nasalanta, ilan ang namatay at ang ilan ay nangangailangan pa ng financial support.” Lumipat ako muli sa kung saan nandoon ang foundation.

After almost twenty long hours of flight, Kate was finally back in the Philippines. Pagkababa pa lang ni Kate sa eroplano ay sumalubong na sa kanya ang mainit na hampas ng hangin at ang masakit na sinag ng araw sa kanyang balat. “Ah, nakaka-miss din pala ang mainit na klima dito.” Hindi niya maiwasan na mapangiti. Mahal niya ang bansang ito kahit na marami siyang hindi magandang alaala rito noon.

" sabi ko sa sarili ko. Nagmamadali na akong pumunta sa counter para igawa na ng kape ang mga bisita niya at sa boss ko na malamig na naman ang ulo, kaya dapat nga siyang uminom ng mainit na kape para mahimasmasan siya. Kahit hindi naman mainit ang panahon ngayon dahil umuulan palagi nitong nakaraang araw pa, may pasok ang mga estudyante kasi hindi naman bagyo, minsan gabi umuulan. Ganun din kinabukasan, umuulan pa rin pero hindi naman malakas, dahil siguro rainy season na simula ngayong buwan kaya asahan na talaga na laging umuulan o papasok na bagyo sa Pilipinas.

Maybe I can get an award for being matyaga. For the last 3 years namin dito sa Manila ay hindi naging madali. Umabot din kami sa point na akala 'ko ang magiging ulam 'ko ay toyo. At sa 3 years na 'yon hindi 'ko pa din alam ang klase nang trabaho na meron si Alen.

Tanong ng isip niya habang minamasdan ang lalaki. "Salamat po, Ma'am." Gabi na ng dumating sila sa Barsalon, Janiuay, Iloilo City. Kung saan located ang Igbeyating falls at dahil walang pwedeng matutuluyan doon. Sa tent sila matutulog, magkasama sina Mama at Papa niya sa tent ng mga ito. Ang mga kapatid naman niya ay sama-sama din di tulad niyang nag iisa lang sa kanyang tent. Nagulat nga siyang mag isa lang siya sa tent niya pero lihim na tuwa siya dahil mas malaya siya pag mag isa siya.

Ella's POV Magkayakap pa rin kami ni Neil nang nagising ako. Dahan-dahan kong inalis ang kamay niyang nakayakap sa akin at bumangon upang tingnan ang oras. Mag-a-alas diyes na pala ng umaga. Malakas pa rin ang ulan. Nang tingnan ko ang news sa TV, naglandfall na pala ang bagyo sa Pilipinas. Nagmulat ng mga mata si Neil nang umaayon ang ulo ko sa unan. Tumingin siya sa screen at napabuntong-hininga.