Fall In Philippines 소설 & 이야기

Chapter 19 KALILA MADISON RAMIREZ NAGING MATAGUMPAY ang pagdiriwang ng Foundation Day. Masaya kaming lahat dahil nakuha namin ang second place sa festival contest. Nagbunga ang hirap at pagod namin noong mga nakaraang araw sa paghahanda.

If you’re confused, Sereia is Bisaya (Living in the Gensan, Philippines) and for those who couldn’t understand the language, I put the translation in every sentence na may Bisaya. Hope you’ll understand! Happy reading ♥️💜

Sa di-kalayuan ay namimigay din ang mga kasama ko ng mainit na sopas. Our town was severely impacted by a massive storm that hit the Philippines recently. Nakalabas na ang bagyo sa bansa ngunit hanggang ngayon ay panaka-naka pa rin ang buhos ng malakas na ulan kasama ang pagkulog at pagkidlat. Nawalan ng bahay ang ilan sa amin at maging kami ay hindi rin nakaligtas sa hagupit ng bagyo. But I'm blessed that I am able to help the needy ones.

Month of May Spring season in the Philippines, napadaan si Trina sa tapat ng bahay kung saan nakatagpo niya ang estranghero. Napahugot ng malalim na hininga ang dalaga na tumingala sa bahay. After that morning binalikan niya ang lugar, nagbabakasaling makita uli niya ang lalaki at upang isauli ang dilaw na payong pero sabi ng housekeeper ay umalis na raw ang may-ari, kaya hanggang sulyap nalang siya sa bahay na iyon sa tuwing napadaan siya.

Papuri niya kay milky at ginulo ang buhok nito. "Daddy, can you please turn on the TV for me?" Kipper gently ask his dad. Tumayo naman si Calvien at pinaandar ang TV. ~Breaking news, typhoon Jona will second land fall in NCR tonight. We expected strong rain and thunder storm.~ Fvck? May bagyo pala? Bakit hindi ko alam? Gush paano ako uuwi ngayon? Dahil kakaisip ko kay Dawn ka gabi ni hindi ko manlang tinignan ang bulletin news ngayon.

singhal niya na talaga rito. "It's cold season, Sayne. Tama lang yang suot mo." "Anong cold eh nasa 38 degree Celsius ang Pilipinas ngayon. Huli ka sa balita Mañego," iritadong saad niya. She heard Trick chuckled softly. At may gana pa talaga siyang matawa?

“AHH, SHIT,” Cayson murmured when the rain started to pour. Saktong narating niya ang gate ng mansion nang bumuhos ang malakas na ulan. Nasa Palawan pa lamang siya ay masama na ang panahon. Pero ang buong akala niya ay doon lang may bagyo, hindi niya akalaing umabot hanggang sa Maynila.

IRIS LOU POV “Ladies and honorable men, Ninoy Aquino International Airplane terminal invites you to Philippines. The neighborhood time is 8:00 Am. For your security and the security of those around you, if you don't mind stay situated together with your situate belt secured and keep the passageway.”

Mainit ang katawan niya at pakiramdam niya magaan ang ulo niya. May lagnat ba siya kaya ba parang may sinat si Jonjon ay dahil nahawa niya. Naulanan siya kahapon habang naglalako ng bananaque, pawisan ang likod niya sa tindi ng init. Ganito ka werdo ang klima sa pilipinas lalo na kapag June mainit sa tanghqli tapos biglang lalakas ang ulan sa hapon madaming ngang nabasang studyante kahapon.

Hindi ko gustong mag-mukhang tanga sa harapan niya dahil lang sa hindi ko alam ang history ng kapilya pero sa tingin ko ay alam na niya iyon kaya naman nagpatuloy ito sa pagsasalita habang ako naman ay nakatingin at tahimik lang na nakikinig. “Way back 1961 a strongest typhoon named Sally is seen outside Philippine area of responsibility. Everyone thinks na hindi maglaland fall ang bagyo and since technology is not yet known in our place hindi nalaman kaagad ng mga elders na dito sa lugar natin ta-tama ang bagyo pero ang hindi inaasahan ng lahat na ang buwan rin pala na iyon ay kilala bilang earthquake month kung saan magkakasunod na lindol ang posibleng maganap. Everyone is devastated dahil