Fall In Philippines Novels & Stories

Kanina no'ng nags-scroll ako sa Facèbook, doon ko napagtanto na kasing laki ng Pilipinas ang bagyo. Naalala ko 'yong nangyari noon sa bagyong Yolanda, sobrang nakakatraumá. Ang daming nasawing buhay, nandoon na 'yong buhay ng mga hayop, nawalan ng hanapbuhay, bahay, lahat. Iba humagupit ang bagyong 'yon, at sa nakita ko sa balita, hindi malabong mangyari 'yon unless matunaw.

Chapter 20: We can't, you can "Ang bagyong Himalaya na natagpuan sa loob ng Philippine Area of Responsibility ay inaasahang tatama sa lupa. Inaasahan na magdudulot ito ng pagbaha at malakas na hangin kaya itinaas na ang signal no. 1 sa..." Nakatulala lang ako habang nakatitig sa balita. That's why it's raining so hard yesterday. Mukhang nalipasan na ako ng balita.

The view caught my attention kaya naglakad ako patungo roon. I stopped right in front of the christmas tree saka pinagmasdan ang pag-ilaw-ilaw ng christmas lights. October pa lang at malayo pa ang pasko pero may ganitong dekorasyon na dito. Philippines do really have the longest celebration of christmas. It's already winter in Canada. Kapag winter, doon mo mararamdaman ang papalapit na pasko. But, we usually starts decorating kapag pumasok na ang month ng december. Hindi kasing excited ng pilipinas ang canada kapag pasko.

RICA finally came back to the Philippines after 4 years. Pagkalabas pa lang niya ng NAIA airport ay kaagad na siyang nanibago sa mainit na klima ng Pilipinas kumpara sa malamig na klima sa amerika. Hindi niya mapigilang magmura dahil namamawis na ang kanyang leeg sa init ng panahon.

Pinandilatan niya ako subalit nag patay malisya lamang ako at walang ganang binaba ang paa ko mula sa upuan. "We're going to Las Casas next week" "Say what? Las Ca-- Biglang lumakas ang tibok ng puso ko. And I dont freakin' know why. "Las Casas Filipinas de Acuzar bi. Yun ang sabi ni Prof. Valdez kanina. School Trip for all Seniors." Ani ni Faye ang nag iisang friend ko. Ugh. Ayan na naman ang puso ko. Naman oh. Bakit na naman ako nakaramdam ng kirot sa puso ko? Bakit pakiramdam ko any moment from now ay luluha na naman ako.

"Are you insane? Hindi mo man lang ako hinintay, besh? Hindi mo man lang pinaalam sa akin? Kakainis ka naman eh!" Rinig ko ang padyak ng paa niya at mukhang nagheheels na naman ang bruha. Tiyak bar hopping na naman ang bagsak niya. It's Saturday in the Philippines, and it's roughly Friday here. Lamang ng isang araw ang kontenento na ito. Napag-isip-isip ko na mas mabuting ipaalam na sa kanya ang totoong nangyayari ngayon sa buhay ko.

Keilys POV Nagising ako sa malakas na ugong ng makina ng jet at sa boses ng pilot sa intercom. Medyo inis pa ako dahil napaaga ang gising ko, pero nang marinig ko ang sinabi niya, agad akong natahimik. “Sir Merritt, we’re experiencing turbulence due to a super typhoon entering Philippine airspace. For safety, we’ll make an emergency landing in Vietnam.” Napamura ako nang mahina. “Seriously?”

Para iyung unos sa sobrang lakas kaya naman muli kong naramdaman ang paghawak ni Harry sa kamay ko "Bakit ganoon? Ang init ng panahon kaninang umaga tapos ngayun umuulan na? Nasa Pilipinas pa ba tayo?" malakas ang boses na tanong ko sa kanya. "Ganito talaga dito sa Isla. Ang bilis magbago ng panahon kaya pinilit na kitang umuwi kanina. Baka kasi biglang tumaas ang tubig sa falls at delikado kung mag stay pa tayo ng mas matagal doon." sagot niya din naman sa akin. Hindi na ako nakaimik pa bagkos, binilisan ko na lang ang hakbang ko.