Novel & Cerita Família

Walang sapat na makapangyarihan para makipag-ugnayan sa walong dakilang pamilya. Sinabi ng matandang babae, "Malapit ka nang makontrol sa akin. Walang masamang sabihin sa iyo!" "Tama. Katulad mo, taga-US din ako. The Handleys are not a major family. Isa lang kaming maliit na pamilya na palaging itinatago ang aming pagkakakilanlan. Gayunpaman, ang dakilang pamilyang Schmid, isa sa walong sikretong pamilya sa mundo, ay kontrolado na namin! Hahaha..."

Isang buhay na tahimik at maayos. “Ang saya niyo.” “Of course. We’re a family.” Napahinga si Amara nang marinig iyon. Family. Simpleng salita, pero parang may bahid na hindi niya maipaliwanag. Parang pamilyar, pero malayo. Parang may bahagi ng sarili niya na gustong sumagot, pero hindi niya alam kung ano. Biglang kumawala si Amanda mula sa bisig ni Mike at tumakbo papunta kay Amara, nakataas ang kamay, masayang tumatalon.

"Thank you. Sobrang thank you po. Wala po akong ibang hiling kundi maging buo tayong muli... kahit anong itsura ng bagong pamilyang ‘to, kahit pa hindi perpekto." Sa kabilang linya, muling nagsalita si Clyde, ang kanyang ama. "Anak, kung may natutunan kami sa buhay, ‘yun ay ito: ang pamilya, hindi nasusukat sa kung anong kumpleto sa papel o kung sino ang kasama mo sa isang bahay—ang tunay na pamilya, ‘yun ang hindi sumusuko kahit ilang beses kayong masaktan."

Tumingin siya sa pamilyang may tatlong miyembro. Ano'ng saya at harmoniyosong pamilya ng tatlo. Sila ay isang pamilya samantalang si Eira, sa kabilang banda, ay tunay na isang pulubi. Tahimik siyang umikot at umalis.

At sa kanilang pagtawa, pagbibiruan, at yakapan—isang bagay ang naging malinaw: Ang pamilya, gaano man kadami ang pinagdaanan, ay mananatiling sandigan at ilaw ng bawat isa. Limang taon ang lumipas… Ang Montero family ay mas lalong naging matatag at masaya. Si Harvey, na noon ay sanggol pa lamang, ngayon ay isang masiglang batang nag-aaral sa elementarya. Si Honey, ang bunsong anak, ay masayahing bata na laging nakabuntot sa kuya at ate niya. Si Elira at Caelan naman ay lumalaki na may malasakit at pagmamahal sa isa’t isa, at lalo nilang pinapakita ang pagiging mabuting ate at kuya sa kanilang mga kapatid.

"May matatawag at maituturing na akong pamilya." "Minsan ang pamilya ay hindi natin matatagpuan sa loob ng bahay o sa dugo." Hinaplos ko ang pisngin nya. "Family is about love and acceptance." Dahan dahan kong inilapit ang aking mukha sa kanya at dinampian sya ng buong pagmamahal na halik. "I love you so much Grace, no matter what." "And i love you so much more Samantha." Napakagat labi ako sa pagbanggit ni Grace sa buo kong pangalan. It feels so magical and marvelous. "Okay ka lang?"

Hindi n'ya inalis ang mga mata sa 'kin at nag-aantay talaga s'ya sa isasagot ko. "Simple lang naman ang depinisyon ng pamilya sa 'kin, ang pamilya sila ang hindi ka tatalikuran kahit anong mali pa ang nagawa mo. Nandiyan sila para intindihin, tanggapin, tulungan at mahalin ka." Tumango-tango naman s'ya na tila naging sang-ayon sa sinabi ko.

At mayroon na ring pinapahalagahan. "Well. Family is not an important thing. It's our everything." Isa-isang tinitigan ni Lindsey ang bawat myembro ng kanilang family circle. Matatag ang pamilya Jungslagger. Hindi magigiba ng anumang peste ang pundasyon ng kanilang pamilya.

Kaya sinabi niya sa pamilya niya na gusto niyang ma-engage kay Lilienne. Ang Zobel de Ayala family sa Capital City ang pinakamayamang pamilya sa buong bansa, may malawak at makapangyarihang negosyo. Ang pagpasok sa ganitong pamilya, hindi maiiwasan ang kompetisyon sa loob at posibleng gulo.