가족애 Novels & Stories

paliwanag ni Elya. "Come here." Binuhat ni Aali si Elya at bini-baby. "Remember that a family are those people who love and help each other grow. Hindi 'yan sa dugo o kung ano pa man. "You are not less than the other because you don't have a father," Aali explained. "Do you understand me?" "Elya, I don't have a father and mother too. But, mumma Aali and you..." Ria touches Elya' s nose, "You both are my family."

"You're all demons in suits. Wala kayong scarcity ng mga babae. Alam kong once na makasal ako, obedience or silence is expected from me. I'll wait in here, worried about you. Kung tinamaan ka ba ng bala o ng lintek na libog–" "I will never disrespect you like that! Wala man sila para gabayan ang paglaki ko, but my family's value is embeded into my very core. We're loyal to a fault. I will never dip my cock in any pussy but with my wife. With you. Family first. The rest can fuck themselves." "I'm family to you?" "Fucking yes. Hindi ko kailangan ng kapirasong papel o singsing para patunayan iyon sa'yo." I hissed.

nagsimula siya, habang marahang pinupunasan ang gilid ng bibig ng bata, “Masaya ang isang buong pamilya. Masarap sa pakiramdam na may mommy, may daddy, tapos may mga anak na sama-samang kumakain, nagtatawanan, nagtutulungan.” Tumingin si Roselle sa kanya, sabik sa kasunod na sasabihin. “Pero,” dugtong niya, “ang pagiging masaya ng isang pamilya ay hindi lang nakabase sa pagiging ‘kumpleto’ sa papel. May mga pamilyang kumpleto nga, pero hindi naman nagmamahalan. Meron ding hindi tradisyonal, pero puno ng pagmamahal, respeto, at malasakit. At ‘yon ang pinakamahalaga.”

"Anak, hindi mo kailangang maging tulad ko. Maging ikaw lang, at sapat na iyon para maging proud kami ni Mommy sa'yo." Sa gabing iyon, muling napuno ng pagmamahal ang tahanan nina Zack at Amy. Bagamat marami pa silang haharapin, alam nilang ang kanilang pamilya ay mas matatag kaysa dati. Sa isip ni Zack, isa lang ang malinaw: "Ang tunay na pamilya ay hindi nasusukat sa dugo, kundi sa pagmamahal, tiwala, at sakripisyo."

“Tama ka, anak. Ang love story natin ay patuloy na sinusulat, kasama kayong lahat.” Napatango si Jenny at ngumiti. “Then, gusto kong marinig ang buong kwento! Dad, Mom, simulan n’yo ulit mula sa umpisa!” Nagkatawanan kaming lahat, habang unti-unti nang pumapasok sina Lolo Brandon at Lola Heart sa bahay, nakangiting pinagmamasdan kami. Sa sandaling iyon, ramdam ko ang tunay na kahulugan ng pamilya—hindi lang ito tungkol sa pagmamahalan ng mag-asawa, kundi sa pagmamahalan ng buong pamilya, na patuloy na lalago sa bawat henerasyon.

Kundi iyong pamilya na marunong tumawa kahit maraming pagsubok. Yung pamilya na nag-aasaran pero nagmamahalan. Yung pamilya na nagtutulungan. Yung pamilya na may lugar para sa bawat isa. Matagal na panahon nang hindi ko naramdaman ang ganitong pakiramdam. Mainit. Nakakagaan. At puno ng pagmamahal. Hindi ko namalayang matagal pala akong nangulila sa bagay na iyon.

Tila ba may dumaan na lungkot sa mata ng aking ama habang sinasabi ang mga kataga na iyon. “ Tay, magbago man ang ikot o gulong ng panahon, ang pamilya ay mananatiling pamilya. Kadugo man o hindi. Dahil ang pagmamahal ay sadyang mananahan na sa kaibuturan ng puso natin. Masaktan man o magkaroon ng hindi maganda unawaan. A family will forever be family. " Makahulugan na sagot ko sa aking ama na siyang ikinatango nito sa akin at sabay na gumuhit ng isang patak na luha mula sa kanyang mga mata. “ Salamat anak, isa ka sa pinakamagandang biyaya na dumating sa buhay naming lahat.” Muling sabi ni Tatay kaya naman sinugod ko ito ng yakap na siyang ikanaganti naman ng huli.

Punong-puno ng buhay ang malaking hardin, humahalo sa malamig na hangin ng gabi ang halakhakan ng bawat isa. Hindi man niya kaano-ano sa dugo ang karamihan sa mga taong naroroon, itinuring na niya ang mga ito bilang tunay na pamilya. Isang malaking pamilyang nabuo hindi dahil sa obligasyon, kundi dahil sa pagmamahalan at pagtanggap sa isa’t isa.

Napatingin naman ako sa kanila at napa-buntong hininga, "Love isn't enough. Alam niyo naman na medyo magulo ang buhay namin. Hindi lang sa relasyon namin pero sa pamilya talaga." Nakita kong napatango naman si ate Jubille at alam kong relate na relate siya sa sitwasyon ko, "Family comes first." "Yeah," I replied, "Kahit gaano mo pa siya kamahal, mas mahal natin ang pamilya natin. Also, I'm afraid that makakabalik pa ako dito sa Butuan." "Sabagay," sabat naman ni Kuya Josh, "Mahirap ang LDR lalo na't walang kasiguraduhang makakabalik ka pa."

“So yeah, Isabela, my dad is awesome. Wala talagang scandal, puro effort at love ang dad ko sa akin. And yeah… I get it now, life’s complicated but also kinda cool.” Si Isabela, habang nakikinig, medyo shock pa rin pero may ngiti. “Wow… kahit may twist, my goodness, sobrang love ka talaga ng dad mo.” At sa isip niya, na-realize niya—ang pamilyang Santillan, kahit may secrets, may core values pa rin: love, responsibility, at care.