Filipino Logic Joke の小説・ストーリー

“Ito kasi si mama, fake news naman pala!” “Kaya nga chismis eh! Naku kang bata ka talaga!” sagot ni mama na ikinatawa namin. Isa isa na silang lumabas ng kusina kaya naka hinga ako nang maluwag. “They are funny,” nata tawang sagot ni Lorenzo. Napa iling nalang ako sa sinabi niya.

Kung hindi pa siya binisita ng dalawa ay baka hindi na siya inabutan ng ika-dalawamput tatlo niyang kaarawan. “Ang dami ko ng utang sa inyo na walang tubo!” Palatak niya rito. “Hindi naman kami nag-aano,” napatikom ito ng bibig ng hindi na malaman ang terminolohiya na gagamitin. “Singil?” Usisa niya. “Yes, hindi naman kami nagsingil.” “Naniningil kasi.” “I love Philippines but sometimes it makes my head spin.” Humalakhak siya sa tinuran nito. “Ano ba kasi nangyari sayo at nakalimutan mo na ‘yung ibang term sa filipino?”

Pumasok na rin ako sa clinic at nakita ko ang isang babae na may malaking salamin sa mukha. Mukha itong seryoso pero ang cute nito habang naka-pout at parang may iniisip. Medyo tumikhim ako para makuha ang atensyon niya. ”Ay kalabaw!” gulat na sigaw niya sabay takip sa bibig. ”Pilipina ka rin? I’m from the Philippines. I’m Fily, kamusta ka,” pagpapakilala ko sa tila gulat pa rin na doctor.

Still unable to process this joke. "Nalasing kasi tayo pareho pagbaba natin sa bayan. Pinainom kita ng lambanog at hindi ko alam na hindi ka pala sanay roon. Mabilis kang nalasing at ayon, may nangyari." Obviously, her story is scripted.

Hawak-hawak nila ang kamay ng isa't isa. Lumunok muna ng kanyang laway si Rizza bago sumagot sa best friend niya. "Uuwi naman ako dito sa atin kahit ano'ng mangyari, 'no? Hindi naman ako titira doon. Hindi ko naman bahay 'yon, 'di ba? Dito pa rin ako uuwi kahit ano'ng mangyari, bessie. Dito sa lugar na 'to nababagay ang isang kagaya ko. Hindi sa lugar niya. Hindi naman ako mayaman kagaya niya, eh." Kira shook her head quickly.

May pagka-sarcastic na sagot ko. Mahina siyang bumulong pero sapat na para marinig ko, "Pilosopo." "What did you say?" Tama ba ang narinig ko? Nagsalita siya ng tagalog? "Nothing." She answered. Nangunot ang noo ko at nagtanong sa kanya, "No. Nagtagalog ka?" "Marunong ka magtagalog?" Mukhang nagulat din siya. "Oo. Nakakapagsalita nga ako pero i-ikaw?" Ang akala ko ay hindi siya marunong magtagalog. Si Mama nga kahit na nakapunta sa Pilipinas ay hindi ganun karunong.

“Bakit ka nagagalit?” Pilit kong binubuksan yung bottle juice ngunit kinuha niya ito sa akin at binuksan para sa akin. “Masyado ka kasing sinungaling Jeff.” saka ibinalik sa akin. “Alam mo ba ang tinatawag nilang white lies Missamy?” “Ngayon ko lang narinig na may kulay puting kasinungalingan.” Ang pilosopo ko. “Your funny. Ayoko lang na daragdagan pa ang iniisip mo. Like Juan Carlos, na itinago ko sayo ang kondisyon niya. Kasi alam kong mag-aalala ka.”

"Natural nagulat ako Gen. Baka mamaya tiyanak pala yan at mangagat." "Walang tiyanak rito. Walang aswang. Halimaw meron." Sagot nito. "Alam mo nakakapagtataka lang na alam niyo yung mga folk tales. Alam niyo ba ang gamit niyong salita eh tagalog? Di ba pwede naman korean, japanese, russian, italian... Bakit filipino at english?" Nagtatakang tanong ko. Syempre pilipino ako, ngayon lang ako nagkataong magtanong rito.

Binalingan niya ito ng tingin at kinagat ang labi para hindi matawa pero dumugtong pa ito ng, "Ako kampihan mo, ako kapatid mo." Natatawa na siya, pero si Lucas nagsalita. "I'm not good at Filipino idioms but I think what you mean is...maghanap ng karayom sa kahoy na dayami, am I right?" Lahat sila tumingin rito. Manghang-mangha sa sinabi ng half British.

Ang arte ng babaeng ito. “Dadaan ka? Daan na!” sagot ko naman dito. “What?” confused na tanong nito kaya natawa ako. “Inside jokes, sorry! I didn’t know na mababa pala ang IQ mo kaya kahit simpleng joke, hindi mo magets, sorry, my bad!” saad ko at inismiran siya. Naglagay na ako ng lipstick sa labi ko, kulay pula. “Are you degrading me?” tanong nito sabay hawak sa dibdib niya.