Filipino Logic Joke Novels & Stories

Mukhang hindi pa rin nito nakakalimutan na kahit maliit na porsyento ay may dugo pa rin itong Pilipino. “Perché questo sorriso?” {What's with the smile?} taas-kilay na tanong niya ngunit umiling lang ako. “Nothing.” I took a sip on my glass of milk as he does on his cup of coffee. I couldn't help but snide a smile out of the thought I had.

"Calm down okay? You're just drunk!" "Calm down mo mukha mo, Lumapit ka dito!" Dahil hindi niya ito maabot, pinalo niya bartop. "Lapit! Hindi mo ako maintindihan? Wala ka bang common sense? English naman ang boyfriend ah, bakit hindi mo gets na brokenhearted ako, tapos kinongratulate mo pa? Ang sama ng ugali mo! Lapit!" Pero may humawak sa braso niya mula sa likuran at sinabing, "I think you may have forgotten that you are currently in Singapore and not in the Philippines. Generally, people here don't understand Tagalog unless they're Filipino."

biro nya "Na-inlove na nga eh..." Muntik na siyang mapa-ubo sa sagot nito. "Joke lang..." biglang bawi ni Gray. "Hahaha... ikaw talaga, kuya... joker ka!" Pilit niyang pinapagaan ang kanilang pag-uusap. Malayo pa ang Manila at ayaw niyang bumalik ang pagka-awkward nila. "Sana ganyan ka na lang palagi. Pogi ka kapag palagi kang nakangiti."

Hindi ko itinuloy ang sasabihin ko saka ko mabilis na tinakpan ang labi ko. Trap! Buti na lang smart kid ako. "Why aren't you saying his name?" "Ano ako uto-uto? At saka p'wede ba, magtagalog ka naman. Nasa Pilipinas tayo uy." Dinudugo ang utak ko sa mga english niya eh. Muli itong tumawa kaya naman muli rin akong napairap. --- DAMON

Nag-pogi sign pa ito na mas lalo kong ikinangiwi. Jejemon. "Hindi ka talaga mukhang Filipino dahil mukha ka namang abnoy." Mabilis ko itong tinalikuran at maya-maya pa ay bahagya akong nagulat nang marinig ko ang halakhak nito na alam kong nagpagulat rin sa mga tao sa paligid. Nagpabalik-balik pa ang tingin ng mga ito sa aming dalawa. Mariin akong napapikit. Nakakahiya. Nakakahiya ang lalaking 'to.

Kunot-noo'ng tanong ng isa. Pinanlamigan ng tingin ng lalaki ang tatlo at marahas na kumawala sa pagkakapit ng dalawa sa kanya. "Shouldn't I be the one to ask that? What are you doing here?" "What? Can't we play a little? Can't we just visit Philippines, your country–" Biglang sinugod ng lalaki ang foreigner at muli itong kinuwelyuhan. "So you're here to play. Did you feel entertained when you left your trash at the restaurant earlier, that caused trouble and panic? Is it fun?"

Umakyat si mama dahil may itutupi raw siya na mga damit na nilabhan. “Ewan ko siguro?” tugon ko. “Ang labo mo kausap ate,” “Kasi nga hindi malinaw,” pilosopo kong sabi. Kinamot niya ang ulo niya. “Anong mali sa sagot ko?” “Ate hindi benta sa ‘kin joke mo,” saad nito kaya tinulak ko siya sa balikat niya. Humagikhik ako ng naiiling na tumayo at iniwan ako.

Am I? Unti-unti ngumiti ako para mawala ang awkwardness na naramdaman ko sa sinabi niya. Pero... pero bakit parang iba ang dating nang pagkasabi niya talaga? Shit! At bakit parang gusto kong kiligin? "You, sir, ha?" sabi ko nang makabawi ako. "You naughty..." "I just said common Filipino words... May mali ba do'n?" tanong niya na natawa ako sa accent niya though he's fluent in Filipino language. "Why are you laughing?"

Pero si Lalaine, wala man lang reaksyon pa rin. “Ayy, ganun ba? Kala ko bingi ka o deaf." sinabayan pa nito ng tawa ang inulit niya lang na joke. “Ang korni mo talaga if ikaw ang maggawa ng joke. What is small and medium is large, how about the extra small?" “A-ano?" bulas na tanong ni Trisha. Tumawa si Carla. “T*nga! Joke ba yan o kabobohan?"

Agad akong dumiretso sa bar counter at naupo sa bakanteng upuan. "One shot of tequila, please," sabi ko sa bartender. Hindi agad ibinigay sa akin ng bar tender ang hinihingi kong tequila sa halip ay tumitig lamang sa mukha ko na halatadong katatapos pa lang umiyak. "Huwag kang mag-alala dahil may pambayad ako, okay?" angil ko sa kanya. Mukha siguro akong walang pambayad kaya tila nagdadalawang isip ang bartender na ibigay ang order ko. Simple lang naman kasi akong manamit kahit na may pambili naman ako.