Filipino Logic Joke นิยาย & เรื่องราว

Ang perception ko kasi sa mga mayayaman at English speaking na katulad niya ay hindi nakakaintindi ng humour na pang-mahirap. "I am Filipino. I can understand Tagalog." "E, iyong joke ko, naintindihan mo ba?" "Of course—enough with the useless chitchats," saway niya sa akin kaya napaikot na lang ang mga mata ko. Naupo ako sa naroong single sofa at nagtanong sa saleslady na malapit lang sa pwesto ko kung p'wede ba akong humiram ng magazine at nakangiti naman siyang tumango. Sinenyas niya pa sa akin ang glass table kung saan nakapatong ang magazines.

May unting bahid na ng pagkainis sa boses ko dahil paulit ulit na lang. "Yeah, manggo——" "Na galing sa pinas." Kaagad kong dugtong. "Freaking Philippines?!" Hindi makapaniwalang tanong niya. Nakangiti akong tumango. "Any problem?" "Yes!" Hilamos niya sa kaniyang mukha. "Fayra, did you hear yourself? You want a manggo but you want it to come from the Philippines? Is this for real?" "Oo nga, bakit ba paulit ulit ka?" Inis ko nang tanong.

wika nito at marahas na mapabuntong hininga. Masyado namang seryoso 'tong unggoy na 'to. Nagbibiro lang naman ako eh. Medyo nakakaoffend 'yung way ng pagbuntong hininga niya ha, para bang ang labas eh ang shunga-shunga ko, paepal. Hindi kaya uso ang joke kay Jolo ngayon?

" Natahimik ito saglit na ikinataka ko. ''Huy, where na you.'' sabay halakhak [''Outside your house.''] Outside?! Is he joking right? Tama. Baliw na talaga ang lalaking masungit na 'yon. Out of the country sila kaya imposible na nasa labas siya. "Ha-ha, nice joke." umirap ako. ["I'm not joking."] nanlaki ang mata ko at agad napabangon. "Weh?"

O naboboring? "I'm with my parents." Sagot nito sa akin bagay na nakalimutan ko nga yatang businesswoman ang kanyang ina, habang senador naman ang kanyang ama. "What are YOU doing here, Miss Lopez?" Ganting tanong nito sa akin. Bago ko tuluyang sinagot ang kanyang tawag ay nilagok ko muna lahat ng laman ng baso na iniinom ko.

My grandma loves making joke on me since then, kaya mapahaba man ang nguso ko ay hindi dapat ako mapikon instead matuwa pa ako dahil i have my Lola who always there for me, sakyan o sabayan ko lang ang mga joke niya para mapunta sa positive way of thinking ang bawat kilos niya at hindi malungkot. Kina-hapunan, dumating nga ang mga kuya ko, napa-aga lang natapos ang kanilang meeting sa Maynila at dahil kaibigan nila ang isa sa nagmamay-ari ng chopper kaya hinatid sila ng piloto dito sa probinsya na walang inilabas na pera dahil libre, mabuti nalang at hindi nila nakalimutan na mag-thank you.

Turo niya sa likuran. "Nakakahiya naman," I giggled. "But okay. I wanna appreciate his products." "Naka... Nakakahiya? What's that?" "Oh, it's just a Filipino expression," iling ko. "Don't worry. I'm not bad-mouthing you." "So you're a Filipino as well? What a coincidece! He's a Filipino too! You two could get along pretty well," ngiti niya. Eh? Pilipino rin? May mga Pilipino din palang nakikipagsalaparan dito for pastries? I mean, if you're a Filipino then you are probably good at something. We excel in our passions because we are known to be hardworking individuals.

I tried to sound good. Hindi ko naman inilihim sa kanila ang mga bagay na ganito ayaw kong mag sinungaling sa kanila. "Mama, let's go to the Philippines."Blake said while playing puzzle. Mabuti naman ang pagsasalita ng dalawa dahil na siguro sa taas ng IQ. "We will but not now." Chaerin look at me confused."Why?" "Because we don't have money to buy plane tickets, mommy will work so that you two will see

"Alam ko na 'yan, Lloyd! Luma na 'yan." Napakamot na lang ako sa ulo dahil sa kaniya. Basag trip naman 'tong babaeng 'to. "Ito na lang, ha! Ito, hindi mo na 'to alam." "Sige nga?" "Anong tawag sa isdang masipag?" "Ano?" "Edi, janitor fish!" Maganda naman ang pagkaka-deliver ko ng joke ko pero parang hindi siya natawa sa joke ko. Imbis na matuwa ay nagtaka pa siya sa sinabi ko.

si nanay na nakaluhod sa harap ni Lolo. “Let's forget the past, we are old and we don't have time to hold grudges.” Why are you three standing there? Don't you know me? Do I need to introduce myself to all of you? Can't you see the resemblance of your looks to me? Luhhhhh atapang na tao di ninyo ako kamukha dahil dahil ako ay tunay na Filipino.... bubulong-bulong na sabi ni Lerian kaya tinakpan ko ang paa.