Filipino Logic Joke Novels & Stories

nagpatuloy nga ang pagbiyahe namin hanggang may madaanan kaming maliit na tindahan sa daan. Sandali akong bumama at agad din namang bumalik sa sasakyan, walang isip isip ay nilagok ko ang laman ng boteng iyon, halos mapangalahati ko nga ang laman noon dahil na din sa labis na uhaw. Bigla ang pagkabog ng dibdib ko ng makaramdam ko ng pagkahilo matapos ang ilang minuto. "Shoot mukhang makikidnap ako ng mga Abu Sayyaf." iyong ang nasa isip ko ng mga oras na iyon without really thinking na nasa Luzon nga pala ako at wala sa Mindanao.

“Well, I say we end this meeting with some good ol’ Filipino hospitality!” Natapos ang pagpupulong na may matamis na ngiti sa kanilang lahat. Nang inihain ang mga Filipino delicacies—puto, kutsinta, sapin-sapin, lumpiang shanghai, at manggang may bagoong. Umaliwalas ang mukha ni Mr. Reynolds. “I’ve been waiting for these,” tawa ng matanda. “You’re spoiling me, Mr. Yu. I may not want to leave the Philippines anymore.”

"Dehado ka sa gan'yan Seth!" "Pwede naman sigurong patayin ang sabit. Just kidding," natatawang sagot ng lalaki. "Kumakain ka ba ng dinuguan Seth?" singit na tanong n'ya rito. "What was that?" "A famous Filipino dish that cook with blood. Maraming dugo kanina eh balak ko sanang lutuin," nakangiting sagot n'ya rito.

Alam kong naiirita sa pagmumukha ko base sa ipinapakita niyang reaksyon. “Sure ka ba? Hindi ka nagjojoke?” Nangasim bigla ang mukha niya. “Oo, nagjojoke ako. Tumawa ka nga,” pilosopo niyang tugon kaya't naitikom ko na lang ang bibig ko. Stupid question 'yun, Faye. “Inaalala lang naman kita. Alam ko naman na maiinis ka araw-araw sa akin,” mapurol kong sabi. “Kaya nagtatanong lang ako.”

biglang tanong ng isang batang lalaki na patakbong lumapit kay Phil. "Stupid lady?" ulit ko sa sinabi ng bata. Tila gustong umakyat ng aking dugo papunta sa aking ulo. Mukhang makakakain yata ako ngayon ng kutong-lupa. Kabata-bata pa ay marunong nang mang-lait. "Excuse me, little boy. I'm not stupid, okay? At saka bakit nagsasalita ka ng bad word sa mas nakakatatanda sa'yo?" nandidilat ang mata na kausap ko sa bata. Ang cute-cute pa naman nito ngunit mukhang little devil.

“Oh, I was only joking, huwag kang pikon.” Mabilis na sabi ni Luis saka napa iling, hindi naman na napigil pa ni Kitana ang mapa hagalpak ng tawa dahil sa mga pinag sasabi ng binata, mayamaya pa ay sinabayan na rin naman siya ng tawa nito. “Hey, I am not laughing because you are a good joker, I am laughing because you have a bad sense of humor, I mean you call that a joke?”

Which is a wrong move. “May problema ba Maliyah?” My Papa asked worriedly, umiling ako at pilit na ngumiti sa kanya. “Wa–wala po Papa, soya lang po ako” pagbibiro ko sa kanya, para lang maitago ko ang nararamdaman ko. Kumunot ang noo ni Papa nag tataka siguro sa joke na hindi niya maintindihan. Hindi ko na mapigilan tumawa dahil lukot na ang mukha ni Papa.

this time naka ngisi naman ako pero deep inside talaga ANG KORNI NAMAN! MAS OKAY PA SANA KUNG YUNG BANAT GANITO NA LANG... MAY TATLONG JOKE AKO SAYO, ANO? JOKE JOKE JOKE! DAPAT AYUN NA LANG EH! "Ikaw Cal ha! dahil jan pagdating ko magbabible study tayo agad"

"What goes up but never comes down?" "Easy. It's age." Napalingon kaming tatlo nang umilaw ang mata nang statue at nagsalita ito. "Correct. Thank you for passing the test." We thought that we can get out from the quick sand pero lalo lang kaming hinuhugot nito pailalim. "What the fuck? Why we didn't pull up?" "Shit!" Hanggang sa unti-unti kaming nilamon nang quick sand. Wala akong narinig na kahit ano. When I go back to the Philippines, I swear I will punch Aqueros because of this shit!